شـبهـه ( قـصیـده )


شـبهـه ( قـصیـده )

بـه نـومـیـدی ، امـیـدوارانــه ؛؛ شـک کـن بـه حــال عـاقــل و دیـوانــه ؛؛ شـک کـن زمین تخت‌ست‌ وصاف یا بیضوی‌‌ شکل چه‌ فرمود و چه‌ گفت افسانـه؛ شک‌‌ کن چـه در انـدیـشــه یـا وهــم و خـیـالات...

بـه نـومـیـدی ، امـیـدوارانــه ؛؛ شـک کـن
بـه حــال عـاقــل و دیـوانــه ؛؛ شـک کـن

زمین تخت‌ست‌ وصاف یا بیضوی‌‌ شکل
چه‌ فرمود و چه‌ گفت افسانـه؛ شک‌‌ کن

چـه در انـدیـشــه یـا وهــم و خـیـالات :
تـــو آزادی و آزادانـــه ؛؛؛ شــک کـــن ..

ستمگر گفت ، پیمبر گفت ،چه‌‌کس‌ گفت
چه فـرمـود دوست یا بـیگانـه ؛ شک کن

بـدیـدی بـر درخـت ، گـنـدیـده سـیـبـی :
به بـاغْـبان و به خـاک و دانـه ؛ شک کـن

اگـر فـردی چــو فـرضـاً نـاخـلــف شــد :
بــه افــراد درون خــانــه ؛؛ شــک کــن

بـر آن بـاور اگـر بـرهـان پـذیـر نـیسـت
بـدون وقـفـه ، پـیشـگـیـرانـه ؛ شـک کـن

بپـرس ؛ بر پـرسشـت ، پاسـخ نـیافـتی :
مـکـن تـردیـد و کـنجـکاوانـه ؛ شـک کـن

در آن مسجـد نماز برحسب نرخ است
به شیخ و مـنبـرش خـصمانـه ؛ شک کن

گــمـان را مـوشـکافـی کـرده مـنـطـق
بـه بـاورهـای کــورکــورانــه ؛؛ شـک کــن

چــو چــشمــه‌هــای شــوره‌ زار بـی آب :
بـه مـدرک دار مـفـلــوکـانــه ؛؛ شــک کـن

مـنـم کـردن قـوانـیـن خـرد نـیسـت
هـر آنکس مـدعیـست فرزانـه ؛ شک کن

جـهـان ؛ مـمـلـو قـهـر و خـالـی از مـهـر
به رزم و جنگِ صلـح‌جـویانـه ؛ شک کـن

بُــنِ گــفــتــار زیــبـایـی نــهـفـــتــه :
چــو رفـتــار فـریـبـکارانــه ؛ شـک کـن ..

کـسـی را بــرتــری بــر دیـگــری نـیـسـت
اگـر هـم بـوده ، بـی‌صـبـرانـه ؛ شـک کـن

بــدیــدی ..؛؛ آشـــیــانِ بــی عـــقــابــی :
کـلاغــی کــرده در آن لانــه ؛؛ شــک کــن

هـر آن شخـص بـر زمـیـن زرعِ ذهنـش :
بِـکِـشت ؛ افـکار خودخواهانـه ؛ شک‌ کن

بـه شـیـک‌پـوشِ مــخــرّب در ســرایـی :
ز خود بـاقی گذاشت ویـرانـه ؛ شـک کن

کــراواتـی بــیَــرزد بــر عــبـاپـوش
ولـی بـر هـر دو مـحـتـاطانـه ؛ شـک کـن

سـخـن هــر قـدر زیـبـا هــم کـه بـاشــد :
مـهـم کـردار و سـرسـخـتانـه ؛ شـک‌ کـن

مــذمّــت مُــد شــد و حــرمــت دِمُــدِّه
بـه خُـبـثِ طـیـنـتِ رنـدانــه ؛ شــک کــن

هـر آنـچـه مـوجـب نـاراحـتـی گـشـت ..
نخست تـحقیـق و سوگوارانه ؛ شک‌ کن

چـو خـاربُــن ، کــرد احـاطــه دورِ لالــه :
به خـویـشاونـد بـدخـواهانـه : شـک‌ کـن

کسی دنبال شُست‌وشـوی مغزی است
از او دور بــاش و آگـاهــانــه ؛ شـک کـن

بــر آن آتـــش صــفــتــهــای زمــانـــه ..
بـسـوزاننـد چو سـوزسـوزانـه ؛ شک کـن

بــر آن انــســان نـــمــای بــی وجــودی :
نــدارد فــطــرت مــردانــه ؛ شــک کــن

بـــر آن ســیّ ــاسِ رِنـــد لااُبــالــی ..
نه سال و ماه ، شب و روزانه ؛ شک کن

بــه اطــراف خــود و اطـــرافــیــانــت :
نـگـاه انــداز و شـکــاکــانــه ؛ شــک کــن

هر آن چیـزی که مـجهـولـسـت و مـبهـم
نـمایـان نیست درستـکارانـه ؛ شـک کـن

بــدون اعــتــمــاد و چــشــمــداشــتـی :
گداخـصلـت بـزیسـت شاهانـه ؛ شک کن

دریـن شـوربخـت سرای محنت انـدوز :
به خـوشبختـی چه بدبختانـه ؛ شک کن

فـقـط مـهـر در رُمـان و قـصـه‌هـا بـود
نخـواهی یافـت و بی‌مهرانـه ؛ شـک‌ کن

کـم از شـمـشـیـر نـباشـد پـشـم بـالِـش
بـر آن گـر تـکـیـه داده شـانـه ؛ شـک کـن

چـکـیــد خــون از لـبِ تــیــغ دیــانــت
بـه خـونـریـزی بـی‌رحـمـانــه ؛ شـک‌‌ کـن

مــده ارج و مـکـن تـعـریـف کــسـی را ..
چه بـگذشت خلوت دُردانـه ؟ شک کن

بـــر آن رنـــجــیـــدۀ آزرده خـــاطـــر
نــدارد حــالــت شــادانـــه ؛؛؛ شــک کــن

نـهفـتـه راز و بـشـکاف خـودپرسـت را
نـه از رو ، از تـو ، مـرمـوزانـه ؛ شک کـن

سـخــن کـوتــاه و پـایـان مـی‌رسـانــم ..
به ذات آدمـی ، جـاودانـه ؛ شـک کـن


شبهه
یزدان ماماهانی
قالب قصیده
آغازسرایش26 8 1402
پایان‌سرایش7 9 1402

حتما بخوانید: سایر مطالب گروه شعرنو

برای مشاهده فوری اخبار و مطالب در کانال تلگرام ما عضو شوید!


منتخب امروز

بیشترین بازدید یک ساعت گذشته


لخته خون گوشتی شبیه جگر در پریودی چیست و چه علتی دارد‌؟ +‌روش درمان