حیران


حیران

حیرانم و هر لحظه مرا میل فراغی دامان دلم پر شده از سیر و سیاقی گو شمع به بالین دل من نفشانید تاریکی دل را نَبُوَد نور چراغی عقل از سر من رفته و گویند که داغی هرگاه که گیری ز غم عشق سراغی گفتم...

حیرانم و هر لحظه مرا میل فراغی
دامان دلم پر شده از سیر و سیاقی

گو شمع به بالین دل من نفشانید
تاریکی دل را نَبُوَد نور چراغی

عقل از سر من رفته و گویند که داغی
هرگاه که گیری ز غم عشق سراغی

گفتم به جماعت، که زعشقش بِبُریده؟
جز مرگِ تن و جان، زجهان هست طلاقی؟

صدف؛ حیران



حتما بخوانید: سایر مطالب گروه شعرنو

برای مشاهده فوری اخبار و مطالب در کانال تلگرام ما عضو شوید!



بیشترین بازدید یک ساعت گذشته


رونمایی از خوانندگی سگ سخنگو با آهنگ صادق بوقی میگه آو آو آو آو...