نعیمه نظام دوست: سینمای طنز ما برازنده بازیگران زن نیست

نعیمه نظام ‌دوست متولد ۲۳ آبان ۱۳۵۳، بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر است. وی دارای دیپلم علوم تجربی است. از سال ۱۳۷۰ کار بازیگری را در گروه‌ های
آزاد تئاتر آغاز کرد، سپس در مجموعه "نوروز" بازی کرد. نظام ‌دوست به طور حرفه ‌ای با "ساعت خوش" در سال ۱۳۷۳ وارد عرصه بازیگری شد. چهار خواهر دارد که خودش فرزند سوم خانواده است. به غیر از او کسی در خانواده شان کار هنری نکرده است. پدرش چند سال پیش فوت کرده، در سینما، دوستان زیادی از جمله ماه چهره خلیلی، لیلا اوتادی، الناز شاکردوست و لیدا عباسی را دارد. وی تا کنون ازدواج نکرده و مجرد است. در ادامه گفت و گوی ما با این هنرمند توانا را بخوانید؛
* خانم نظام دوست، بعد از عمل جراحی که در پیش داشتید، در حال حاضر حال تان چطور است؟
- خدا را شکر بهترم. فقط کمی از ضعف جسمانی رنج می برم. در حال حاضر دوران نقاهتم است و امیدوارم با مصرف داروها حالم بهتر شود.
* چرا تصمیم گرفتید با جراحی وزن کم کنید؟
- واقعیت این است که من به طور ناگهانی اضافه وزن پیدا کرده بودم. این اضافه وزن به بازی در نقش خاصی هم مرتبط نبود و کاملا شخصی اتفاق افتاد. ضمن اینکه در مقطعی به دلیل بیماری مجبور بودم از آمپول کورتون استفاده کنم که این موضوع هم در اضافه شدن وزنم موثر بود. سه سال پیش عمل بالون معده را امتحان کردم که واقعا تجربه بدی بود. در حالت طبیعی و استاندارد، بالون باید تا 6 ماه در بدن باقی بماند اما متاسفانه دکتر من با بی تفاوتی و بی دقتی خارج کردن بالون از داخل بدنم را فراموش کرده بود. بعد از هشت ماه خودم با او تماس گرفتم و در مورد خارج کردن بالون از معده‌ام سوال کردم که پزشکم در کمال تعجب گفت من این موضوع را فراموش کرده بودم، شما باید زودتر برای خارج کردن بالون اقدام می‌کردی. احتمالا معده و روده‌ات با مشکل مواجه شده است. این بی احتیاطی باعث شده بود در اثر حضور بیش از حد استاندارد بالون در معده‌ام، حجم آن افزایش پیدا کند و در نهایت نه تنها این عمل به کاهش وزنم کمکی نکرد، بلکه چند ماه بعد ۲۰ کیلو دیگر هم به وزنم اضافه شد. بالون راه درمان قطعی برای چاقی نیست بلکه مقدمه‌ای برای آماده شدن بیمار برای عمل جراحی اصلی است.
* به عمل‌های جراحی مانند لیپوساکشن، لیپولیز و…اعتقاد دارید؟
- این گونه عمل ها را به عنوان درمان قطعی چاقی قبول ندارم. این روش‌ها فقط به صورت موضعی باعث کاهش تجمع چربی در یک ناحیه از بدن می‌شود و اصلا خوب نیست.
* شما در برنامه عمو پورنگ (محله گل و بلبل) خیلی پرکار بودید و بسیار عالی بازی کردید؛
- من کار جدی ام را با حضور در تلویزیون آغاز کردم و به نوعی تلویزیون، خانه اصلی ام محسوب می شود و بازی در کارهای تلویزیونی باعث محبوبیتم بین مردم شده است. با بازی در سریال های تلویزیونی فرصت ایفای نقش های مختلف، متنوع و دارای اصالت و هویت را به دست آوردم و خوشبختانه در این سه دهه اخیر با اغلب بزرگان تلویریون فرصت و مجال همکاری را پیدا کردم.
* برای قبول نقش ها چه ملاک هایی دارید؟
- برای یک بازیگر، کیفیت نقش تعیین کننده است. به طور کلی، کار را باید پذیرفت و باید نقش بازی کرد.
* تشویق های مردم در روند کاری تان چه تاثیراتی داشته است؟
- بدون تردید این تشویق ها برایم دلگرم کننده است و برای مردم و نظراتشان احترام ویژه ای قائلم و سعی می کنم شخصیتی را که از من در ذهن مردم ساخته شده است خراب نکنم. اگر به مردم احترام بگذاریم و بدانند که ما برای آنها کار می کنیم، در نهایت، کارها و بازی های ما بر دل آنها تاثیرگذار است. در واقع مردم می دانند که برای آنها کار می کنید، می دانند برای آنها با کار خوب ارزش قائل می شوید.
* آیا اولویت هایی برای قبول پیشنهادهای بازیگری دارید؟
- یک سری از فاکتورها برای پذیرش نقش هایم دارم که مراقبم از آن دور نشوم. یعنی در وهله اول ما انتخاب می شویم و بعد بر اساس متن، نقش را قبول یا رد می کنیم. در حقیقت من تمایلی ندارم در نقش هایی بازی کنم که به آن علاقه، دلبستگی، ارتباط و سنخیتی ندارم. در این همه سال از دوران بازیگری ام، از ایفای نقش های خنثی و مونوتن دوری کرده ام و یک جاهایی از بازی مدام نقش های
زنان صرفا مثبت خسته می شوم.
* معتقدید مدیریت فرهنگی باید بر انتخاب بازیگران نظارت داشته باشد؟
- معتقدم اگر سیاست گذاری درست باشد اتفاقات پشت پرده شکل نمی گیرد. در حوزه فرهنگ و هنر، حرف و حدیث بسیار زیاد است. صحبت از رانت هایی
است که داده می شود بدون اینکه نتیجه ای داشته باشد. بیشتر فیلم ها به سمت فیلم های سرگرم کننده و کمدی رفته که بد هم نیست. به هر حال سینما، صنعت است و باید چرخش بچرخد. اما در چنین شرایطی، دیگر به معاونت سینمایی نیازی نیست که تمایل زیادی به دخالت در همه امور و بودجه هم دارد.
* در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟
- برای بازی در فیلم "آپاچی" به کارگردانی آقای آرش معیری قرارداد بسته ام که البته هنوز نوبت بازی من نشده و یک فیلم سینمایی دیگر هم هست که هنوز با آنها به توافق نرسیده ام.
* آیا همچنان در "محله گل و بلبل"
می مانید؟
- محله گل و بلبل در حال پخش است برای سری سوم، و حتما با آنها همکاری ام را ادامه می دهم و سریال دیگری هم هست که اگر بشود حتما در آن هم بازی می کنم.
* روحیه خوب کودکی در وجود شما از کجا نشات می گیرد و از چه دوره ای به بعد تصمیم به حفظ آن گرفتید؟
- من از زمانی که به تلویزیون آمدم سعی کردم کنترل رفتار داشته باشم. روحیه شیطنت و بازیگوشی از قدیم در من وجود داشت و این را خیلی از دوستانم به من می گویند. شیطنتم به معنی خرابکاری نیست. من از بچگی بازیگوش بودم و از این بازیگوشی لذت می بردم.
* همه، نقش شما را در "محله گل و بلبل" دیدیم. اما می خواهیم بدانیم نعیمه نظام دوست حقیقی چه شکلی است.چه تعریفی دارید؟
- من خودم را دوست دارم البته نه به معنای تکبر. دوست دارم لبخند بر لب دیگران بیاورم. خوب است همدیگر را دوست داشته باشیم و اتفاقات خوب را ببینیم. همین که زنده ام و نفس می کشم خوب است. همین که شما را می بینم و با هم حرف می زنیم
و می خندیم، خوب است. اگر این لحظه ها تمام شود دیگر اتفاق نمی افتد. من اکثرا شادم و آدم های شاد را هم خیلی دوست دارم.
* الان به نظر شما در چنین روزهایی که مردم با مشکلات اقتصادی مواجه هستند آیا همچنان می توان شاد بود؟
- خب همه مشکلات که مالی نیست، مشکلات عاطفی هم در جامعه هست. مشکل روحی، خانوادگی، شخصی. مگر می شود کسی مشکل نداشته باشد؟ من در حرفهایم به رضایت اشاره کردم و حتی با وجود مشکلاتم سعی می کنم ناامید نشوم. الان هم چون رضایت دارم، می توانم شرایط را تحمل کنم. دلیل اینکه خودم را هم دوست دارم همین است. من دارم در این شرایط در مقابل مشکلات ایستادگی می کنم و به دلیل همین ایستادگی باید خودم را دوست داشته باشم. من به مردم حق می دهم ناامید باشند چون مدام داریم خبر بد می شنویم.
اما بچه هایمان چه گناهی دارند؟ چرا باید دنیای کودکی را از آنها بگیریم؟
* روند برنامه سازی طنز در تلویزیون در این سالها را چگونه ارزیابی می کنید؟
- ارائه طنز خوب کار بسیار سختی است و از طرفی مرز میان طنز و لودگی بسیار باریک است. در دهه 60 جنس قالب کمدی در تلویزیون مربوط به تولید کارهای کودکانه بود و البته کارهای بزرگسالان طنز هم ساخته می شد، اما طنزهای کودکانه سریال ها بسیار موفق بود.
* ما در این دهه شاهد هستیم که بازیگران پیشکسوت در کمدی های تلویزیونی زیادی بازی کردند که کارهای خوبی هم بودند؛
- بله، خیلی از پیشکسوتانی که فوت شدند کارهای طنز می کردند و معمولا این جنس از بازیگران کار کمدی شان مبتنی بر بداهه و جنس بازی طنزشان بسیار متفاوت بود.
* چرا در سینما اتفاق خوبی برایتان نیفتاد؟
- بخش زیادی از آن تقصیر خودم بود. در زمان شروع فعالیتم در تلویزیون خیلی ها به من توصیه هایی
در این زمینه کردند. آن موقع ها نقش هایی در سینما به من پیشنهاد می شد اما من می گفتم این کارها را نمی کنم و حتما باید نقش اول فیلم را بازی کنم و بارها این پیشنهادها اتفاق افتاد و من نپذیرفتم. احساس می کردم حتما باید کار ویژه ای برای من نوشته شود. بعدها هم یکی دو کار در سینما کردم.
* ظاهرا سینما و تلویزیون ایران چندان به کمدین های زن بها نمی دهد و نقش های خوبی برای آنها نوشته نمی شود؛
- نه، من این را قبول ندارم. چون با نگاهی که الان در سینمای کمدی وجود دارد و با تمرکزی که روی گیشه است جای چندانی برای فعالیت خانم ها در این زمینه نیست. همه چیز به این خلاصه می‌شود که مخاطب به هر صورتی بخندد تا کار بفروشد. راهکارهایی برای پرفروش شدن در این فیلم‌هاست که خیلی از آنها برازنده خانم‌ها نیست. مگر اینکه فیلم، کمدی موقعیت باشد که نوشتن آن خیلی سخت است و کار هر کسی نیست. به همین دلیل کار برای خانم‌ها خیلی سخت‌تر می‌شود و آنها در این آثار در اولویت‌های بعدی قرار می‌گیرند.
* در این چند سال اخیر، استندآپ کمدی هم در ایران باب شده و در برخی برنامه‌های تلویزیونی یا فضای مجازی، برخی دخترخانم‌ها هم می‌توانند استعداد خود را در زمینه کمدی نشان دهند. نظرتان در این‌باره چیست؟
- هرجایی که جوان‌ها بتوانند کار کنند و هنر خود را بروز دهند و دیده شوند، خوب است، اما این‌که تعریف استندآپ کمدی چیست و چه استفاده‌ای از این بچه‌ها می‌شود، بحث دیگری است. در کل با این قضیه مخالف نیستم و نظر خاصی درباره آن ندارم.
* شهرت با خودش پیامدهای تلخ و شیرین می آورد. تلخی هایش بیشتر است یا شیرینی هایش؟
- بستگی به سرشت و ظرفیت آدم دارد که چه قدر بتواند شهرت را هضم کند. من دوستش دارم. اگر هم محدودیتی دارد، من راضی ام. با همه چیزش هم کنار آمده ام.
* در کنار این همه آرزو، نهایت راه بازیگری برای نعیمه نظام دوست کجاست؟ افق
هدف هایش کجاست؟
- افقی در کار نیست. بیشتر ترجیح می‌ دهم به لحظه و اکنون فکر کنم. اینکه در هر وضع و شرایطی که هستم، بهترین واکنش را نشان دهم و مناسب ‌ترین تصمیم را بگیرم. این طوری قدم به قدم پیش خواهم رفت تا آینده، چنان که واقعاً وجود دارد، خودش را در لحظه خاص به من نشان دهد. سعی می‌ کنم به زندگی ‌ام فرصت تغییر بدهم. همواره به نظرم رسیده که آدم ‌های شجاع و هوشیار، از تغییرات
زندگی ‌شان به عنوان یک فرصت استفاده می‌‌کنند، در حالی که آدم ‌های ضعیف، مجبورند با تغییرات زندگی به عنوان تهدید کنار بیایند. دلم می ‌خواهد جوری زندگی کنم که همیشه از دسته اول باشم.