محمدرضا لطفی متولد ۱۷ دی ماه ۱۳۲۵ در گرگان است که در سال ۱۳۹۳ دارفانی را وداع گفت. او یکی از موثرترین شخصیتهای موسیقی سنتی ایران و نوازنده تار و سه تار و آهنگساز و پژوهش گر موسیقی ایرانی بود. در ادامه با بیوگرافی محمدرضا لطفی همراه روژان باشید.
بیوگرافی محمدرضا لطفی
زنده یاد محمدرضا لطفی زادهی ۱۷ دی ۱۳۲۵ در گرگان است.
او یکی از چهرههای برجستهی موسیقی ایرانی، آهنگساز، موسیقی دان، ردیف دان، نوازنده و مدرس تار و سه تار بوده است.
محمدرضا لطفی در خانوادهای فرهنگی تربیت و بزرگ شد. پدرش اهل خلخال و مادرش از گرگان بود و هر دو معلم بودند. مادرش معلم قرآن بود و حرفهاش را ادامه داد، ولی پدرش پس از مدتی شغل معلمی را رها میکند و به تجارت و زراعت میپردازد. محمدرضا پدر و مادرش را در اثر بیماری وبا از دست میدهد. به همین دلیل پس از آن در کنار یکی از اقوامش در رودسر بزرگ شده و دوران نوجوانی و جوانی را به معلمی میپردازد.
پس از آن به دلیل فرمان رضاشاه که گفته بود معلمان مجرد باید ظرف مدت سه ماه متاهل شوند مجبور به ازدواج شده و در مدت ۱۵ سال خود و همسرش در ترکمن صحرا به معلمی مشغول بودند.
به گفته خود محمدرضا لطفی، خانوادهاش دوستدار و علاقمند به موسیقی بوده و پدر و برادرش تار مینواختند. همچنین پدرش دستی در خوانندگی هم داشته است. او معتقد بود که صدای پدرش به صدای رضاقلیمیرزا ضِللّی شباهت داشتهاست، اما با زنگ بیشتر.
تحصیلات
به مدت پنج سال زیر نظر اساتید علی اکبر شهنازی و حبیبالله صالحی موسیقی فرا گرفت. در دورهی هنرستان بود که حسین دهلوی او را به عنوان نوازندهی تار به ارکستر صبا دعوت کرد و در سال ۱۳۴۳ جایزهی نخستین موسیقی دان جوان را دریافت نمود.

ازدواج و همسر محمدرضا لطفی
فعالیت رسمی لطفی و تشکیل گروه شیدا
محمدرضا لطفی در سال ۱۳۵۰ فعالیت رسمی خود را آغاز کرد و با حمایت هوشنگ ابتهاج وارد رادیو شده و به پیشنهاد هوشنگ ابتهاج گروهی تشکیل دادند. از آنجا که نخستین کارشان را با ساختههای علی اکبر شیدا شروع کردند، نام گروه خود را شیدا گذاشتند.
ابتهاج برای معرفی بهتر کارهای این گروه، در رادیو برنامهای با نامِ «گلچین هفته» را پایه گذاشت که هر جمعه صبح، به پخش کارهای گروه شیدا میپرداخت. همچنین گروه شیدا کنسرتهایی را نیز در گرگان، طوس و شیراز اجرا کرد.
محمدرضا لطفی در سال ۱۳۵۴ در جشنواره موسیقی جشن هنر شیراز به همراه محمدرضا شجریان و ناصر فرهنگفر به اجرای راست پنجگاه پرداخت که بسیار مورد توجه قرار گرفت.
سرانجام در سال ۱۳۵۷ پس از واقعهی ۱۷ شهریور ابتدا لطفی و به دنبالش گروه شیدا و یک روز پس از آنها هوشنگ ابتهاج از رادیو استعفا دادند.
تشکیل کانون فرهنگی و هنری چاووش
همزمان با فروپاشی گروه شیدا گروهی به نام گروه عارف با پشتیبانی هوشنگ ابتهاج و آهنگسازی حسین علیزاده و پرویز مشکاتیان تشکیل شد. پس از چندی اعضای گروه شیدا هم به گروه عارف پیوستند. هوشنگ ابتهاج مکانی را برای تمرین و آموزش در اختیار این گروه قرار داد که نام آن را کانون چاووش گذاشتند.

انحلال کانون و خروج از ایران
محمدرضا لطفی پس از بازگشت به ایران گروه بانوان شیدا را راهاندازی کرد و کنسرتهایی را با این گروه اجرا نمود. برخی از اعضای این گروه عبارت بودند از: نازنین بازرگانی، پویا لقایی، کتایون ملک مطیعی، تینا پیرهادی، المیرا نصیری، آزاده شمس، فریما موفقی، هنگامه مشهدی الاصل، ساناز ستارزاده، سپیده مشکی.

اردشیر کامکار، حمید متبسم، مجید درخشانی، صدیق تعریف، بیژن کامکار، ارشد طهماسبی، مازیار شاهی، هادی منتظری و زیدالله طلوعی.
محمدرضا لطفی صبح روز جمعه، ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۳ بر اثر بیماری سرطان پروستات در ۶۷ سالگی در بیمارستان پارس تهران درگذشت.
در پایان قطعه “ایران ای سرای امید” یا “سروده سپیده” با صدای محمدرضا شجریان و آهنگسازی محمدرضا لطفی را میشنویم:
مطالب پیشنهادی
