
شفقنا- حسن طاهری سردبیر روزنامه ۱۹ دی قم نوشت: «حاج آقا موسی!» این نام شخصیتی مشهور در میان حوزویان و به غایت محبوب در میان طلاب علوم دینی و البته کمتر شناخته شده در میان عموم مردم است.
سید موسی از بزرگان کم نظیری چون پدر بزرگوارش سید احمد، سید حسین طباطبایی بروجردی، محقق داماد، سید محسن حکیم، ابوالقاسم خویی و فقه و اصول را فرا گرفت.
سید موسی صدر و سید محمد حسین بهشتی از نزدیک ترین هم مباحثان و همدرسان سال های متمادی تحصیل او بودند.
سید موسی شبیری در سال ۱۳۷۳ یکی از هفت مرجعی بود که پس از درگذشت آیت الله العظمی محمد علی اراکی از سوی جامعه مدرسین حوزه علمیه معرفی شد، اما مدت زیادی از تن دادن به مرجعیت خودداری کرد. وی همچنان هیچ پرداخت شهریه ای برای طلبهها در قم ندارد.
زندگینامه خود را انتشار نداد و تا سال ۱۳۷۷ رساله توضیح المسائل منتشر نکرد و همین عوامل باعث شده است که در ظاهر شهرت چندانی در میان عموم مردم نداشته باشد.
مطالعات رجالی او همچنان زبانزد دانشمندان شیعه و اسلام شناسان فعلی مراکز علمی ست.
تبحر او در علم درایه و رجال و اعتقاد به عدم حجیت خبر واحد، از ویژگیهای شاخص اوست.
با این اوصاف کم نظیر آیا تعیین تکلیف و نشان دادن راه از بیراه، برای چنین عالم محبوب و شخصیت ارزشمندی، توجیهی دارد؟
« هدف از تعیین تکلیف برای سیدالمراجع قم و ایران چیست؟!»
