غزل شماره 249 حافظ: ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار

غزل شماره 249 حافظ یکی دیگر از غزل‌هایی است که در فاصله بین دوره زمانی سلطنت شاه شجاع و دوری او از شیراز سروده شده است. شاعر به باد صبا می‌گوید می‌تواند با آوردن خاک خوش‌بوی راه یار اندوه دل حافظ را از بین ببرد. در ادامه نیز منتظر رسیدن خبری از دوست است؛ با نسیم صبا و نفحاتی که از جانب یار می‌آید مش...