“مهران احمدی” بیوگرافی و عکس های مهران احمدی و همسرش

دسته‌بندی: بیوگرافی چهره‌ها
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷ دی ۱۹, چهارشنبه ساعت ۱:۰۵۰ رأیبدون امتیاز

بیوگرافی مهران احمدی مهران احمدی متولد اسفند سال 1352 در شهر تهران است او بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون و همچنین برنامه ریز، دستیار کارگردان، کارگردان و مدیر تولید هم می باشد. مهران احمدی سال 1373 وارد دانشگاه ازاد شد و در رشته تئاتر و بازیگری فارغ التحصیل شد. زندگی در شهر نیشابور  مهران احمدی در …...

بیوگرافی مهران احمدی

مهران احمدی متولد اسفند سال 1352 در شهر تهران است او بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون و همچنین برنامه ریز، دستیار کارگردان، کارگردان و مدیر تولید هم می باشد. مهران احمدی سال 1373 وارد دانشگاه ازاد شد و در رشته تئاتر و بازیگری فارغ التحصیل شد.

زندگی در شهر نیشابور

مهران احمدی در کودکی به همراه خانواده به شهر نیشابور رفت و بعد از مدتی و در دوران نوجوانی به زادگاهش تهران برگشت. به دلیل زندگی در شهر نیشابور او توانست در سریال مهرآباد در نقش نعیم با لهجه نیشابوری صحبت کند.

عکس مهران احمدی در کنار محسن تنابنده

بازی در تئاتر

از اولین کارهای تئاتری او می توان چند و چون به چاه رفتن، محاکمه ژاندارک و آسید کاظم را نام برد و از اولین کارهای تلویزیونی او می توان به بازی در سریال های سیمای خانواده اشاره کرد. مهران احمدی بازیگری در سینما را با فیلم آدم به کارگردانی عبدالرضا کاهانی آغاز کرد.

فعالیت به عنوان دستیار کارگردان

مهران احمدی در کنار بازیگری که جدی ترین حضور او را در دنیای هنر شامل می شود، به عنوان دستیار کارگردان، برنامه ریز و مدیر تولید نیز تجربیاتی دارد. او در آثاری چون سیزده 59، خواب های دنباله دار، آن جا و بیست به عنوان دستیار اول کارگردان و برنامه ریز همکاری داشته و در فیلم هیچ، وظیفه مدیریت برنامه ریزی را نیز برعهده داشته است. سال 92 را می توان سال اوج این بازیگر تاکنون دانست. سریال های مهرآباد، یادآوری و آوای باران و پایتخت 3 با بازی او از تلویزیون پخش شده همکاری داشت، در یک نمایش به نام بی انتخاب هنرنمایی کرده و در سینما، فیلم روز روشن، آینه شمعدون، شیار 143 و تمشک را بازی کرد.

عکس مهران احمدی و محمدرضا گلزار

نخستین فیلم وی و همکاری با کاهانی

او فعالیت سینمایی را از سال 1385 شروع کرد و برای نخستین بار در فیلم ادم به کارگردانی رضا کاهانی وارد سینما شد.بازی او در فیلم های مثل یک خانواده محترم، بغض و ماحی بسیار چشمگیر بود و باعث که بیشتر دیده شود.

مهران احمدی در کنار سحر دولتشاهی

نخستین فیلمی که او ساخت

او نخستین فیلم بلند سینمایی اش را به نام مصادره در سال 1396 کارگردان کرد که در این فیلم رضا عطاران ایفای نقش کرد.

مهران احمدی در کنار امین حیایی

مشکل مهران احمدی با صدا و سیما

در نوروز سال 97 گویا تیزر فیلم مصادره از صدا و سیما پخش نشد و همین باعث شد که مهران احمدی در مورد تیزر فیلم مصادره و تبعیض بین فیلم ها، از مسئولین این سازمان انتقاد کرده است. او در صفحه اینستاگرامش چنین نوشت :

«من اینجا در صفحه شخصی خودم فیلم مصادره را تبلیغ می‌کنم چون جای دیگری برای تبلیغ به من نمی‌دهند. چون من ایرانی نیستم لابد. چون فیلم من ایرانی نیست لابد. چون من اجنبی هستم شاید. چون من خدا ندارم انگار. چرا من یک ایرانی هستم. فیلم ایرانی ساختم. من دشمن نیستم و خدا دارم. خدایی که در این نزدیکی. نزدیک تر از رگ گردن به شما. مراقب باشید، مراقب خدای من باشید که خودش گفت وای از آه مظلوم»

مهران احمدی در کنار هومن سیدی

ازدواج و همسرش

مهران احمدی متاهل است و یک دختر نوجوان به نام باران دارد.

گفتگو با مهران احمدی

تصویر مهران احمدی برای بسیاری از ما با تصویر آدم های فقیر، بیچاره، بدبخت و خلافکار پیوند خورده و این مساله در سریال های اخیر او در تلویزیون نمود بیشتری داشته است. این حضور مستمر و نقش هایی با بن مایه های مشترک و اجراهای متنوع بهانه ای شد برای شنیدن حرف های بازیگری که حرفه اش را بسیار جدی گرفته و بازی کردن در آثار خوب تلویزیونی را ارزشمند می داند، چرا که به اعتقاد او تلویزیون باید هر روز رشد داشته باشد و سریال های بهتر و بهتر بسازد تا آنجا که هیچ کسی رغبتی به دیدن سریال های ماهواره ای نداشته باشد.

مهران احمدی در کنار بهرام رادان

کارتان را در سیمای خانواده همراه سعید دولت و فرشید نوابی شروع کردید. شروع کارتان چندان چشمگیر نبود، از تلویزیون به سینما راه پیدا کردید و جایگاهتان را در سینما تثبیت کردید و بعد از آن دوباره با آثاری مانند پایتخت، مهرآباد و آوای باران به تلویزیون بازگشتید. در این مسیر چه اتفاقی افتاد که این قدر رشد داشتید؟ دوپینگ کردید!
مهران احمدی: آثاری که به آنها اشاره کردید، کارهایی بوده که از سر ناچاری در آنها بازی کردم و برایش دلیل روشنی داشتم؛ در واقع من دانشجوی تئاتر و بازیگری بودم، مسائل و مشکلاتی در خانواده برایم ایجاد شد، از جمله این که پدرم فوت کرد و دست به گریبان مشکل پرداخت شهریه دانشگاه و مخارجم بودم. همه اینها باعث شد خیلی راجع به کاری که بازی می کنم، فکر نکنم. بعد از مدتی وقتی اوضاع سر و سامان گرفت و بهتر شد، تصمیم گرفتم دیگر بازی نکنم، حتی به این قیمت که برای همیشه شغل بازیگری را از دست بدهم یا فراموش بشوم. به نظرم فراموش شدن بهتر از این است که آدم در نقشی بازی کند که اصلاآن را دوست ندارد و حائز هیچ ویژگی خاصی هم نباشد.


من درباره نوع کارهایی که بازی کردید صحبت نمی کنم. جنس بازی شما هم در آن زمان چندان قابل دفاع نبود.
مهران احمدی: بله و همه اش به این مربوط است که حالامهران احمدی تجربه بیشتری به دست آورده است. آن زمان مشغول تحصیل در زمینه بازیگری و هنوز در ابتدای راه بودم. بعد از آن بود که به مرور در کوران تحصیلات و تجریه تکنیک ها و تاکتیک های بازیگری قرار گرفتم و رو به جلو حرکت کردم. ضمن این که وقتی بازیگری از تئاتر وارد دنیای رسانه ای مانند تلویزیون یا سینما می شود، بخوبی قاب را نمی شناسد و کم کم در این باره مجرب می شود. من به ضعف شدید کارم در آن دوران واقف هستم و حرف شما را کاملاقبول دارم.

برداشت من از حرف های شما این است که چند مولفه مختلف دست به دست هم داد تا شیب رشدتان صعودی باشد. احتمالاهمزمان تحصیلاتتان را به اتمام رساندید، تجربه های بیشتری کسب کردید و در زندگی خصوصی به شرایط تثبیت شده ای رسیدید!
بله. به شرایطی رسیدم که خیالم راحت تر بود، فکرم هزار جا نبود، تمرکز بیشتری روی بازیگری داشتم و می توانستم به نقشی که برعهده می گیرم فکر کنم. بله، حق با شماست.

ولی این قدر در این کار پیش رفته اید که دارید به خودتان صدمه می زنید.
منظورتان را نمی فهمم.

در سریال پایتخت با چشمان لوچ ظاهر می شوید، در سریال آوای باران تمام مدت یک چشمتان نیمه باز است و زیر لب بالاهم چیزی گذاشته اید که حتما نگاه داشتن اش سخت و آزاردهنده است. چطور شد این شیوه را در پیش گرفتید؟
مهران احمدی:من به این شیوه بازی نمی کنم، بلکه بازیگری را این طور می بینم. بازیگری از نظر من طراحی و اجرای یک شخصیت قابل باور است. ما حق نداریم متن را بخوانیم و برویم جلوی دوربین؛ باید قبل از اجرا شخصیت را طراحی کنیم که می تواند یک ماه یا دو ماه باشد و باید بروی درباره یک نقش تحقیق کنی، برای هر رفتار و کنشی که از شخصیت سر می زند طراحی داشته باشی، بی خود و بی جهت نمی توان پیش رفت و به نتیجه رسید. درباره رفتارهای ریز و درشت هر نقشی که بازی کرده ام، برنامه داشتم و هر کدام را که بپرسید علت اجرای آنها را برایتان توضیح می دهم. ممکن است برخی جاها رفتاری را درست اجرا نکرده باشم، یا در عمل موفق نبوده باشم، اما دلیل کنش ها و واکنش ها را می دانم. اصلابه دلیل همین چیزهاست که بازیگری یکی از سخت ترین مشاغل دنیا محسوب می شود، وگرنه اگر قرار باشد مهران احمدی مدام خودش را جلوی دوربین تکرار کند یا فقط به جای دیگران حرف بزند، اسمش بازیگر نیست. البته خیلی ها این کار را می کنند و اتفاقا کار راحت تر همین است. خیلی ساده است که آدم در هر نقشی مثل خودش بخندد، گریه کند، حرف بزند، عاشق شود و… اما من بازیگر حق ندارم مثلادر نقش شکیب به جای خودم باشم یا یک نقش کلیشه ای و تکراری ارائه کنم که بارها و بارها و بارها مردم در سینما و تلویزیون آنها را از من دیده اند. این چه هنری است؟! این چه مزیتی برای آدمی دارد که اسم خودش را بازیگر گذاشته است؟!

من حق ندارم این کار را بکنم. مردم باید هر بار یک شخصیت جدیدی از من ببینند؛ حداقل ده شخصیت متنوع که باید بتوانم بازی کنم! اما متاسفانه آفت راحت طلبی به جان بازیگری افتاده و از آنجا که گاهی یک مساله و شیوه غلط بی دلیل به عرف تبدیل می شود، مردم از یک شیوه درست تعجب می کنند. در بازیگری هم همین طور است، منی که شیوه درست را در پیش گرفته ام، مورد سوال قرار می گیرم که چرا راه سخت را در پیش گرفته ام و کسانی که به جای بازیگری راحت طلبی می کنند مورد سوال قرار نمی گیرند؟ به نظر من این افراد بازیگری نمی کنند، پررویی می کنند که بارها و بارها و بارها به با یک شیوه در مقابل مخاطبان ظاهر شوند. لطفا این مساله را با تیتر درشت منتشر کنید که برخی بازیگری نمی کنند، پررویی می کنند. می دانید چه چیزی در این باره برای من جالب است؟ این که بسیاری از این بازیگرنماها تصور می کنند که نقش هایشان را متفاوت از هم بازی می کنند، در حالی که فقط لباس و گریمشان عوض می شود. هیچ چیز دیگری در این افراد تغییر نمی کند! از لحن بگیرید تا رفتار، مناسبات، فضای حاکم بر روابط نقش با دیگر شخصیت ها، واکنش هایش مانند شیوه خندیدن، گریه کردن، راه رفتن، حرف زدن و…

اصلامگر همه ما مانند هم حرف می زنیم که یک بازیگر وقتی نقش راننده وانت را بازی می کند، همان طور حرف می زند که وقتی نقش یک دکتر را بازی می کند! و برخی هم این ماجرا را به نهایت رسانده اند و اگر یک بار نقش پلیس را بازی کنند تا همیشه پلیس باقی می مانند! اگر نقش دکتر را بازی کنند، همیشه همین نقش را برعهده می گیرند. حتما شما هم دیده اید!
در مورد بازیگرانی مانند شما هم اتفاق مشابه می افتد! و آن هم این است که وقتی شما بازیگری هستید که نقشتان را طراحی می کنید جنس خاصی از نقش ها به شما پیشنهاد می شود. به مرور زمان فقط یک جنس نقش به شما پیشنهاد می شود و مدام باید تلاش کنید که آنها را متفاوت بازی کنید. مثلابه شما بیشتر نقش های چرک پیشنهاد می شود؛ شخصیت های ناموجه و از طبقه فرودست جامعه!

درک می کنم چه می گویید اما به مواردی اشاره می کنم که نشان می دهد اصلااین طور که شما می گویید نیست. ممکن است تعداد نقش های اینچنینی در کارنامه من بیشتر باشد ولی همیشه هم این طوری نبوده است! نقشم در فیلم اسب حیوان نجیبی است چه ارتباطی با نقش های چرک دارد!؟ یا شخصیت آقا رضا در سریال تا ثریا!

اما تعداد نقش های چرک در کارنامه شما به حد قابل توجهی رسیده است!
مهران احمدی: بله، منکر نیستم و این هم دلیل دارد! بتازگی نقش هایی به من پیشنهاد می شوند که می توان آنها را در دو یا سه دسته گنجاند! بخش زیادی از این ماجرا هم به انتخاب های خودم برمی گردد؛ به عبارتی خود من دوست ندارم نقش هایی را بازی کنم که به فیزیک و علاقه مندی من نزدیک نیست. فیزیک من برای برخی نقش ها مناسب تر است! ضمن این که سرکار خانم! قرار نیست من هر نقشی را بازی کنم! چون توانش را ندارم! من طیف خاصی از نقش ها را بهتر بازی می کنم و ترجیح می دهم، همان نقش ها را برعهده بگیرم. بگذارید روشن و واضح بگویم: من نقش هایی را بهتر بازی می کنم که برایم جذابیت داشته باشد و جذابیت نقش های چرک یا حاشیه نشین خیلی بیشتر از شخصیت های اتوکشیده شمال شهری است! از نظر من این طور است. این فقط به نقش ها و شخصیت ها مربوط نیست. درام هم همین است؛ اکثر درام های جذاب و ماندگار دنیا، داستان های مربوط به قشر متوسط و رو به پایین جوامع است. آدم های شیک و مرفه نه برای فیلمنامه نویسان چیز زیادی دارند و نه برای من جذابیتی دارند! راستش این است که من قشر بالادست جامعه را دوست ندارم و از مردمش خوشم نمی آید!

به عنوان بازیگر یا به طور کلی؟
مهران احمدی: طبیعتا به عنوان بازیگر و کسی که شخصیت ها را برای بازی کردن ارزیابی می کند، وگرنه خود مهران احمدی که کاری به این حرف ها ندارد. ما درباره شخصیت مهران احمدی حرف نمی زنیم درباره شخصیت های مورد علاقه او صحبت می کنیم و او جذابیتی در آدم های بالاشهری نمی بیند! اگر هم شخصیت جذابی از این قشر در یک درام سینمایی یا تلویزیونی خلق و به مهران احمدی پیشنهاد شود حتما آن را می پذیرد، البته به این شرط که توانایی بازی در این نقش را در خود ببیند. من باید ببینم آیا از عهده یک نقش برمی آیم، مناسبات آن را می شناسم، روابط و سکنات او برایم قابل درک و اجرا هست یا نه! همه اینها را در نظر می گیرم و بعد انتخاب می کنم. ضمن این که بعد از سه نقش چرک یک نقش تر و تمیزتر هم بازی کرده ام.

اشتراک‌گذاری

این مطلب برای شما مفید بود؟

بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک می‌کند.

در حال بررسی رأی شما...