
ستاره | سرویس چهره ها - «من اگر برخیزم/ تو اگر برخیزی/ همه بر میخیزند/ من اگر بنشینم/ تو اگر بنشینی/ چه کسی برخیزد؟ / چه کسی با دشمن بستیزد؟» این چند سطر از معروف ترین شعرهای حمید مصدق است که روزگاری شعار دانشجویان نیز شده بود. در کنار خواندن گلچینی از بهترین اشعار حمید مصدق با این شاعر معاصر و زندگیاش نیز آشنا شوید.
زندگی نامه حمید مصدق

سبک شعری مصدق
به باور سیمین دانشور؛ شعر مصدق در عین ساده و صمیمی بودن از کسی تقلید نمیکند. روایی و توصیفی بودن این اشعار و در عین حال استعاری بودنشان، آنها را در ذهن مردم ماندگار کرده است. اشعار حمید مصدق نمادین است و اوضاع سیاسی و اجتماعی زمانهاش را به تصویر میکشد. او در شعرهایش از اسطورههای اصیل و ایرانی بسیار استفاده کرده که نشاندهنده شناخت عمیق و علاقه او به فرهنگ وطنش است و به همین دلایل این اشعار در دل مردم رسوخ کرده و بر زبانها جاری گشته است. منظومۀ «درفش کاویان» از شعرهای سیاسی اوست که با استفاده از عناصر فرهنگ و اسطورههای ایرانی در آن عقاید سیاسیاش را بیان میکند. او همواره در شعرهایش دغدغهمند بوده و به دردها و رنجهای مردم زمانهاش پرداخته است.
حضور همیشگی «عشق» از دیگر ویژگی های اصلی شعر مصدق است. آقای دکتر صنعتی در این مورد میگوید: «حمید مصدق دوست داشت که از لحظات زندگیاش لذت ببرد به جای اینکه برای مرگ خودش گریه کند و سوگوار باشد، و چیزی که کمکش میکرد این کار را بکند وجود عشق بود. خیلی از شعرا اینگونه بودند. این عشق به زندگی او بود، به فرد خاصی بود. به شعر بود، به هر حال اینها کمک میکرد بتواند هراس از مرگ را لاپوشانی کند.»
بانو سیمین بهبهانی درباره معنا و مفهوم عشق در شعر مصدق مینویسد: «عشقی که اگر نه بر سر هر کوی و گذر، دست کم در میان دانشجویان و جوانان همسن و سال حمید شناخته است و هنوز هم در هنگامه میانسالی او گهگاه نقل محافل است و پیگیری همین عشق بی فرجام شاید جاذبه شعر مصدق را حمیدی وار فزون کرده باشد. اما در عشق او خودخواهی جایی ندارد و معشوق نه تنها آماج تیر تهمت و دشنام نمیشود بلکه برای همیشه، چون تندیسی مقدس در خلوت شعر او باقی میماند.»
یک شعر از حمید مصدق با نام «حب وطن»
کیست به یاد چشم تو، مست؟
منم، منم، منم!
دور از آن نگاه تو، وز رخ همچو ماه تو
روز در آه و زاریام، شب
به فغان و شیونم
ای که به غربت این زمان،
باده کشی عیان، عیان
خون دل است در وطن، جای شراب خوردنم
دل ز وطن بریدهای، راه سفر گزیدهای
نیست مرا دلی چو تو،
دل نبود از آهنم
گرچه در آب و آتشم،
سوزم و گریم و خوشم
گر بوَدم هزارجان، جمله فدای میهنم
چند تو خوانیام که: «ها!
خانه رها کن و بیا!»
نیست وطن لباس تن، تا که ز خویش برکَنم
غرب، وطن نمیشود، خانه من نمیشود
شرق کهن نمیشود، خانه چرا دگر کنم؟
مهر وطن سرشت من، دوزخ آن بهشت من
روز و شبان و دم به دم، دم ز وطن، وطن زنم

همسر و فرزندان حمید مصدق
آشنایی لاله خشکنابی با حمید مصدق به سال ۱۳۵۱ برمیگردد. زمانی که او دانشجو بود و مصدق استاد دانشگاه. لاله به اردوی دانشجویی در بابلسر رفته بود و از طرفی حمید مصدق که در دانشگاه کرمان تدریس میکرد دانشجویانش را به اردو آورده بود. خانم خشکنابی که اهل نقاشی بوده، آنجا با دانشجویان دیگری از جمله دانشجوی مصدق که نقاشی میکردند آشنا شده و نقاشی میکشیده اند. حمید مصدق برای سرکشی به وضع آن دانشجویش آمده بوده که با او آشنا میشود و همانجا توی اردو از او خواستگاری میکند. لاله خشکنابی با علاقه به شعر و شناخت مصدق به عنوان شاعر آشنایی با او را میپذیرد. او در این رابطه میگوید: «اگر او حمید مصدق نبود و من با شعرهایش زندگی نکرده بودم، اصلا آشنا شدن و صحبت ما با هم موضوعی نداشت.»

کتاب شناسی حمید مصدق
منظومهها و اشعار
درفش کاویان (۱۳۴۱) آبی، خاکستری، سیاه (۱۳۴۳) در رهگذار باد (۱۳۴۷) دو منظومه؛ شامل آبی، خاکستری، سیاه - در رهگذار باد (۱۳۴۸) از جداییها (۱۳۵۸) سالهای صبوری (۱۳۶۹) تا رهایی؛ شامل مجموعههای فوق (۱۳۶۹) شیر سرخ (۱۳۷۶)
ویرایشها
رباعیات مولانا (۱۳۶۰) غزلهای سعدی، با همکاری اسماعیل صارمی (۱۳۷۶) شکوه شعر شهریار (چاپ نشده) غزلهای حافظ، با همکاری اسماعیل صارمی (چاپ نشده)تألیف
مقدمهای بر روش تحقیق (۱۳۵۱) مجموعهٔ قوانین تجارت، مدنی و …، با همکاری میر قائمی (چاپ نشده)
مزار حمید مصدق در قطعه هنرمندان بهشت زهرا
