داریوش فرضیایی مجری شناخته شده حوزه کودک در گفتگو با برنامه «فرش بنفشه» رادیو ایران اظهار کرد: خانه اول من رادیو است و من همه تجربیاتم را در قالب اجرا در رادیو به دست آورده‌ام. افتخار می‌کنم در کنار کسانی بودم که هنوز استاد من هستند؛ چه آنهایی که هستند و با افتخار دستشان را می‌فشارم و چه آنهایی که نیستند و به روحشان درود می‌فرستم.
وی درباره تجربیات کودکی اش گفت: من جعبه‌ای به عنوان تلویزیون درست کرده بودم و برای خواهرم برنامه اجرا می‌کردم او حالا خودش دو فرزند بزرگ دارد. همه شخصیت‌های برنامه‌های تلویزیون و فیلم‌های سینمایی به ویژه فیلم‌های هندی را برای او اجرا می‌کردم.
هزار تومان هزار تومان جمع کن، شاید بتوانی یک کیلو گوشت بخری!
عمو پورنگ افزود: آخرین عیدی که گرفتم یک هزار تومانی از مادرم بود اما امسال باید برایش تراول پنجاهی بگیرم و هزار تومان هزار تومان را باید کنار هم جمع کنی تا شاید آخر سال یک کیلو گوشت بتوانی بخری!
وی تاکید کرد: ما ایرانی‌ها آدم‌هایی هستیم که آنقدر سازگار و فهیم و نجیب هستیم که بدون آجیل و پسته هم فقط می‌خواهیم کنار هم باشیم. بگذاریم پسته را هم کسانی بخورند که دستشان به دهانشان می‌رسد.
این مجری کودکان یادآور شد: یکی از خاطرات زیبای من از عید مربوط به چند سال قبل است که شب تحویل سال به بیمارستان مفید رفتم و آنها چیزی که تصور نمی‌کردند دیدن من بود. این بچه‌ها به فانتزی شان رسیدند و برخی از خوشحالی گریه شان گرفته بود. من هم این را بزرگترین خاطره زندگی ام می دانم و البته کسانی که برای کودک کار می‌کنند هر لحظه شان خاطره است.
