این تصویر تزئینی استشفقنا- روزنامه ۱۹ دی در مقاله امروز خود نوشت: غروب شده بود و افطار نزدیک و من دور از خانه. بهترین راه استفاده از تاکسیهای اینترنتی بود اما نبود. پس در مسیر مشغول پیاده روی شدم و هم زمان درخواست تاکسی از اسنپ و تپ سی. گرسنگی مجبورم کرد فاصله میان ۲ ایستگاه را با اتوبوس طی کنم. پس از طی مسافتی حدوداً ۱۵ دقیقهای بالاخره تاکسی پیدا شد. یک پراید از تپ سی اما فاصله زیادی داشتیم از هم. پس مسافت دیگری را هم پیاده رفتم تا به هم رسیدیم.
معمولاً با رانندهها خوش و بشم میکنم و از اوضاع و احوال کار و شهر و رانندگی میپرسم به ویژه تاکسیهای اینترنتی که اطلاع از چند و چون کسب و کارشان حسابی برایم جذاب است؛ اینکه مثلاً کمیسیون اسنپ سال پیش ۱۲ درصد بود و امسال ۳ درصدی افزایش پیدا کرد.
راننده پراید اهل سیستان بود با موهای جوگندمی، پوستی تیره و ریشی پروفسوری. مسیرمان کوتاه بود اما ترافیک طولانی. پس باید گفت و گو میکردیم تا زمان کوتاه شود و گرسنگی فراموش. گفت تا چند هفته پیش در تاچ سی مشغول بوده و مدتی است به تپ سی هم ملحق شده. به او گفتم که تعرفههای اسنپ از همه رقبایش بیشتر است و باید به عضویت آنجا هم درآید.
از ظاهر، لحن و بیانش دانستم هرگز دروغ نمیگوید و مردی است بسیار سخت کوش. لبخند تامل برانگیزی بر لب داشت زمانی که عدم موفقیتش را در کسب هدیه یادآور شد اما با جسارت و تأکید خاصی برنامه اش را برای هفته آینده متذکر شد.
مثل خیلی از رانندگان دیگر پیش از مسافرکشی شغل دیگری داشت: داربست و حتماً میتوانید پیش بینی کنید چه بلایی بر سرش آمده بود. زمان بستن یکی از داربستها حواسش به کابل فشار قوی کنار آنها بوده اما زمان باز کردن این مهم را فراموش کرده و تنها بالارفتن از داربست در خاطرش مانده و بس. گویا کابل فشار قوی با داربست تماس برقرار میکند، او را از فاصله ۱۱ متری به زمین میزند در حالی که تماش بدنش آتش گرفته و اطرافیان او را خاموش میکنند. این شرح ما وقع است از دید همان اطرافیان. بیمه که حتماً نداشته پس تمام سرمایه داربست و تجهیزاتش را برای بهبودیش صرف میکند و تمام.
بستری طولانی مدت در بیمارستان باعث میشود تا همسرش، مشغول به کار خیاطی شود و دختر بزرگ شان که دانشجوی دانشگاه آزاد است نیز همکار مادرش. پسر کوچک کلاس یازدهمی اش نیز از فرصت استفاده و کاری دست و پا میکند. این روزها مادر و دختری که پرده دوز هستند و پسر خانواده علاوه بر نصب پرده، دوچرخههای از کار افتاده را در حراجیها می خرد؛ تعمیر میکند و میفروشد.
حالا گویا اوضاع شان از قبل بهتر هم شده است و چرخ زندگی شان می چرخد. به قول مرد سیستانی تا قبل از این فقط اوکار میکرد که زنده بمانند و گذران کنند؛ حالا اما همه مشغول کارند تا زندگی کنند.
