علی نصیریان با قبول بخشی از انتقادات درباره عدم وحدت موضوعی مجموعه برادرجان اظهار داشت: ما وقتی یک روایت نمایشی را درست می‌کنیم نمی‌توان با تعمیم واقع‌گرایانه صرف آن را در نظر گرفت چراکه ما از واقعیت عکس‌برداری نمی‌کنیم اما چون ساختار کارهای رئال ما ارسطویی بوده که در آن باید وحدت موضوعی وجود داشته باشد ولی این کار با قصه‌های فرعی هم می‌تواند انجام شود. اصولا اساس یک کار دراماتیک جنگ است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، نشست خبری سریال «برادرجان» با حضور محمدرضا شفیعی (تهیه‌کننده)، محمدرضا آهنج (کارگردان)، علی نصیریان، حسام منظور، سعید چنگیزیان، آفرین عبیسی، شیوا ابراهیمی و ندا جبرئیلی (بازیگران)، در غیاب نویسنده سریال با تاخیری نزدیک به یک ساعت در موسسه فرهنگی فرهنگی وصف صبا برگزار شد.
در ابتدای این مراسم محمدرضا آهنج درباره انتقادهایی که درباره افت کیفی قصه از نیمه سریال مطرح می‌شود، گفت: این موضوع بستگی دارد که ما چه توقعی از سریال داشته باشیم. من حس می‌کنم نیمه اول سریال به صورتی بود که توقعات زیادی را برای مخاطبان ایجاد کرد و شاید به همین دلیل انتظارات از نیمه دوم برادرجان برآورده نشده است. البته خودم خیلی اعتقادی به این موضوع ندارم.
وی همچنین درباره تکراری بودن موضوع حق‌الناس که در این سریال نیز به آن پرداخته شده است، اظهار داشت: بحث حق‌الناس از گذشته مطرح شده و در آینده نیز ادامه خواهد داشت. این نوع آداپته شدن این موضوع در زمان حال است که ما به آن پرداختیم و با توجه به بازخوردهایی که تا به حال از این مجموعه گرفته‌ایم به نوعی شاهدیم که این قصه هنوز شنیدنی و ساختنی است و به شخصه اگر مجدداً همین موضوع به من پیشنهاد شود، از منظر جدید آن را خواهم ساخت.
در ادامه مراسم، محمدرضا شفیعی (تهیه‌کننده این مجموعه) نیز در پاسخ به این پرسش که چطور در این مجموعه همه شخصیت‌ها شبیه هم دیالوگ می‌گویند، گفت: به نظر می‌آید که در مورد نحوه دیالوگ‌نویسی سعید نعمت‌الله سال‌ها صحبت شده است. هر نویسنده یک امضایی دارد و کارهای آقای نعمت‌الله نیز به همین صورت است. خاصیت کارهای ایشان به صورتی است که یک آهنگی را در دیالوگ شخصیت‌ها قرار می‌دهد که از نظر من نقطه ضعف نبوده و حسن کار است. تنها نوع دیالوگ‌گویی ایشان متفاوت‌تر از دیگران است.
حسام منظور درباره متن این مجموعه و دیالوگ‌های آن، اظهار داشت: این نگاه که دیالوگی دراماتیک باید شبیه به زبان روح به جامعه باشد، درست نبوده و هر نویسنده سبک و سیاق خودش را برای نوشتن دارد. درباره موضوع تکراری سریال نیز باید بگویم که ما در جهان تم‌های مختلف داریم که از آن جمله می‌توان به خشونت، قتل، حق‌الناس و مواردی از این دست اشاره کرد. چیزی که یک مجموعه را خاص می‌کند منظر و نگاه متفاوت است که می‌تواند به اثر نمایشی طراوت ببخشد.
وی در ادامه درباره نقدهایی که نسبت به خشونت موجود در سریال برادرجان نیز اظهار کرد: نشان دادن خشونت به معنای ترویج آن نیست چراکه نتیجه این خشونت بد بوده و به نوعی در این مجموعه مورد نکوهش قرار می‌گیرد.
سعید چنگیزیان نیز در ادامه این نشست درباره نقدهایی که نسبت به خشونت در سریال همواره از سوی خبرنگاران مطرح می‌شد، توضیح داد: چرا باید تنها به یک یا دو شخصیت خشن در مجموعه اکتفا کنیم؟ چرا بقیه شخصیت‌ها را که در آن رنگ و بوی زندگی خوب وجود دارد، نمی‌بینیم؟ شخصیت ستار که من ایفای آن را برعهده داشتم بعد از ماجرای چک و صحبتی که پدرش با او می‌کند کاملا تغییر کرده و به نوعی شخصیت آرام داستان می‌شود. خواهشم این است که در همه شخصیت‌ها بچرخید و یک خشونت ریز را به کل مجموعه تعمیم ندهید. در خانواده کریم بوستان ما شیوه تربیتی را می‌بینیم که بر مبنای نگاه او شکل گرفته است. اگر خشونت کمی هم در سریال وجود دارد برای اضافه کردن بار دراماتیک به قصه است.
در ادامه این نشست علی نصیریان با قبول بخشی از انتقادات درباره عدم وحدت موضوعی مجموعه برادرجان اظهار داشت: ما وقتی یک روایت نمایشی را درست می‌کنیم نمی‌توان با تعمیم واقع‌گرایانه صرف آن را در نظر گرفت چراکه ما از واقعیت عکس‌برداری نمی‌کنیم اما چون ساختار کارهای رئال ما ارسطویی بوده که در آن باید وحدت موضوعی وجود داشته باشد ولی این کار با قصه‌های فرعی هم می‌تواند انجام شود. اصولا اساس یک کار دراماتیک جنگ است. دنیا در حال جنگ است. بر همین اساس مسائل دراماتیک و درگیری‌ها در آثار نمایشی گنجانده می‌شود چراکه این خاصیت کارهای دراماتیک است.
وی افزود: من هم نسبت به دیالوگ‌های کار ایرادهایی را وارد می‌دانم. البته آقای نعمت‌الله خیلی خوب نوشته‌اند اما دیالوگ‌ها حتی برای ما که بازیگران کار نیستیم گاهی اوقات سخت و پیچیده بود که حفظ کردن آنها را با مشکل ایجاد می‌کرد. البته هر کاری ایراداتی هم دارد و ما هم این ایرادات را قبول داشته‌ایم و در حال تلاشیم که بهتر شود اما در این مجموعه کارگردان، نویسنده، تهیه‌کننده و عوامل اجرایی به سبب زمان کوتاه برای ساخت خیلی تحت فشار بودند و معتقدم که اگر زمان بیشتری داشتیم اثر قابل توجه‌تری را ارائه می‌دادیم.
ادامه دارد....
