سری نود و چهارم از سیبیل نوشت ها
می گریخت از دیدن ریختش،ریخته گر. دمی با آدم دنی نمی توان گذراند. دور افتاده است لبخند از صورت آدم عبوس. از بیکاری به فحش کاری رسید جوان. با شکارچی همدست شدم دیگر دم به تله ندادم. برای رسیدن به اوج رفتم بالای برج. راننده ی خوش برخورد به عنوان حادثه آفرین برتر معرفی شد. بیکار را به فداکاری دعوت می کند وزیرکار. شیر می شوند شمشیر به دستان. آورده ای نداشت جز قرض، نوآوری. با ناشی گری به لاشی گری پرداختم. چهره در هم می کشد در گرما بستنی عروسکی. با ضد زنگ،زنگ ساعتش را خواباندم.محمدمهدی معارفی
