مثل بالا در مثنوی معنوی مولانا این گونه نقل شده است که، پادشاهی کنیزی داشت که او را خیلی دوست می داشت.
به گزارش صدای ایران روزنامه خراسان نوشت: از قضا کنیز بیمار شد. پادشاه، طبیبان را از چهار گوشه مملکت برای درمان او احضار کرد. طبیبان مغرور فقط به علم خود تکیه کردند و جمله «اگر خدا بخواهد» را بر زبان جاری نکردند. بنابراین خدا هم عجز آن ها را به ایشان نمود و سکنجبین که برای صفرا مفید بود بی خاصیت شد و اثر عکس داد و صفرا بیشتر شد.
از قضا سرکنگبین صفرا فزود
روغن بادام خشکی می نمود
از آن زمان مصرع اول این بیت به مثل تبدیل شد.
برگرفته از مثنوی معنوی