همسرم مشاوره نمی آید

وقتی همسرمان درمراجعه به مشاور همراهی نمی کند، چه کارکنیم؟

سندرم فرهنگی «همه چیز دانی ایرانی» و «من خودم به همه مشاوره ‌می‌دهم!!» به اضافه جّو برچسب‌زنی در مراجعه به روانشناس، معمولا باعث می‌شود تا افراد در مراجعه و همراهی با همسرشان در این زمینه تمایلی نشان ندهند و حتی مقاومت کنند. از طرفی گاه در مراجعه به مشاور،رابطه مناسب بین درمانگر و مراجع به وجود نمی‌آید که بعضی اوقات ناشی از اختلال شخصیتی است که دامن‌گیر فرد است و گاه نیز ناشی ازرفتار غیرحرفه‌ای برخی از همکاران ماست.

در مواجهه با چنین مشکلی ما معمولا سه نوع رفتار را می‌توانیم متصور شویم. یا اینکه با خشم از همسرمان بخواهیم که با ما همراه شود که طبیعی است در خواستمان اجابت نمی‌شود. حالت دیگر، موضع انفعال است؛ حالتی که فرد در بیان خواسته‌اش جدیت لازم را ندارد.

اگر بدانیم که برخی از مشکلات رفتاری ما ریشه در ناآشنایی‌مان با مهارت‌های ارتباطی دارد وچنانچه ما با مراجعه به مشاور و درمانگر متخصص خودمان را اصلاح کنیم بخش بزرگی از این مشکلات برطرف شدنی است آنوقت با تغییر خودمان می‌توانیم تغییر را در نحوه ارتباطمان نیز ببینیم. و قطعا طرف مقابلمان نیز متوجه این تغییرخواهد شد.

پس لازم است سه گام را داشته باشیم.

گام اول پیشنهادی من این است که همسرمان را در جریان این موضوع بگذاریم که ما بر اساس علاقه به رابطه و شخص همسرمان، برای برطرف کردن مشکل به وجود آمده خیلی مشتاقیم و البته چاره را در این می‌دانیم که نزد یک مشاور متخصص برویم.

در گام دوم همسر ما بعد از مشاهده تغییر ما و بهبود نسبی برخی از مشکلات، راغب و چه بسا کنجکاو می‌شود برای اینکه ببیند چه اتفاقی برای ما در این مدت مراجعه به مشاور افتاده که برخی از رفتارهایمان تغییر کرده.

گام سوم این است که بتوانیم به طریقی کاملا جرات ورزانه به دور از خشم یا انفعال با جمله‌های نظیر این که عزیزم! مهربانم! (میم های مالکیت را همیشه جدی بگیرید) من خیلی دوست دارم در این مراجعه‌های مکرر به مشاور همراهی تو را هم داشته باشم.

ضمن اینکه مشاور من هم برای سرعت بخشیدن به روند درمانی‌ام خواسته تا شما هم ایشان را ببینید تا بتوانیم با کمک هم مشکلمان را بر طرف کنیم .

این مطلب هم بخوانید : انواع مشاوره

#دکتر_یاسر_هدایتی
*مدرس دانشگاه، پژوهشگر فلسفه و روانشناسی، روان درمانگر