آنقدر بلیت‌ها گران هستند که دیگر طبقه متوسط هم، میلی برای رفتن به اجرای زنده کنسرت ها ندارند. بلیت‌های ارزان‌تر فرسنگ‌ها با استیج فاصله دارند. ارتباط با موسیقی فقط با دانلود و شنیدن آهنگ از سایت‌های رسمی و غیر رسمی اتفاق می‌افتد و فقط کسانی که توانایی مالی دارند، می‌توانند به کنسرت بروند. پیش از این، موضوع کنسرت رایگان بار‌ها برای تقویت رابطه هنر اول با مخاطب مطرح شده بود.
همایون شجریان از کنسرت خیابانی گفت و محمد معتمدی از طرحی با نام «هنر برای همه» سخن به میان آورد. معتمدی طرحی ارائه کرد که همه خوانندگان در سال حداقل یک کنسرت رایگان برگزار کنند که طرفدارانشان از دیدن اجرای صحنه موسیقی محروم نشوند؛ اما کنسرت خیابانی بجز چند اجرا در سطح شهر، از حرف و شعار فراتر نرفت و چندان به مرحله عمل نرسید. فقط محمد معتمدی، ماکان بند و شهرام شکوهی کنسرت‌های بسیار ارزان را که فقط با آن دستمزد نوازنده و اجاره سالن پرداخت می‌شد، برگزار کردند.
اما بیاییم کمی قیمت بلیت کنسرت را بررسی کنیم. قیمت‌ها به طور معمول از ۴۰ یا ۵۰ هزار تومان آغاز می‌شود و تا مبلغی حدود ۳۰۰ هزار تومان می‌رسد. این مبلغ آنجایی وحشتناک‌تر می‌شود که یک شخص بخواهد به همراه خانواده به تماشای اجرای موسیقی برود. یک خانواده ۴ نفره بدون در نظر گرفتن هزینه خوراک، حمل و نقل و ... باید مبلغی حدود یک تا یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان برای رفتن به کنسرت پرداخت کنند. پرداخت این مبلغ با درنظر گرفتن شرایط نابسامان اقتصادی، چیزی شبیه یک کابوس است.
