محمدرضا غنی زاده قربانی نقاش، خوشنویس و مجسمهساز در پاسخ به علت تفاوت های عمده سردیس های مفاخر کشور با چهره واقعی آنها به خبرنگار هنرهای تجسمی ایرنا گفت: این مشکل در همه جای دنیا وجود دارد و سردیس های زیادی ساخته می شوند که سعی شده به عینیت وفادار باشند اما در نهایت موفق نبودند.
مشکل اینجاست که در کشور ما این نمونه های ناموفق ارائه می شوند و در معرض دید عموم قرار می گیرند درحالیکه اگر اثری فاقد ارزش های لازم برای نمایش است باید ممیزی انجام و آن اثر حذف شود و یا اثری پس از تایید، امکان نمایش بگیرد.
تشکل های نظارتی با حضور متخصصان رشته های هنری مختلف می تواند به حل این معضل کمک کند.
محمدرضا غنی زاده قربانی این روزها درحال خلق سردیس غلامحسین امیرخانی خوشنویس ایرانی است.
غنی زاده قربانی درباره انتخاب سردیس غلامحسین امیرخانی گفت: چهره های ارزشمندی در زمینه های مختلف فرهنگی و هنری در ایران داریم که بسیار شایسته است ماندگار شوند و استاد امیرخانی حق زیادی به گردن هنر کشور دارد و با این کار خواستم سهم کوچکی در احترام ایشان ادا کنم.
استاد غلامحسین امیرخانی از خوشنویسان صاحب نام کشور است که حدود سه سال پیش موفق به دریافت نشان شوالیه فرهنگ و هنر از دولت فرانسه شد.
وی از مؤسسان انجمن خوشنویسان ایران در سال ۱۳۴۴ است که در سال های ۱۳۷۸ و ۱۳۸۸ نشان درجه یک فرهنگ و هنر را از رؤسای جمهوری وقت دریافت کرد و در سال ۱۳۸۱ چهره ماندگار کشور شناخته شد.
غنی زاده از آن دسته هنرمندانی است که به صورت شهودی هنر را برای هنر کشف کرده است و هنر را برای خود چنین تعریف کرده است: «هنر عشق است و هستی با عشق بنا شده و تنها هنرمند حقیقی خالق زیبایی هاست که عالم را هنرمندانه سراسر با شور و شوق آفریده، هنر ذات اوست و او مالک و منشا و مقصد تمام احساسات و عواطف انسانی و هر آنچه از این احساسات سرچشمه میگیرد از اوست.»
غنی زاده قربانی اظهار کرد: شخصیت های واقعی و اسطوره ای بسیاری داریم که می توانند سوژه ی مناسبی برای ساخت سردیس و تندیس شوند. قطعاً هرچه بیشتر در این حوزه کار کنیم برای جایگاه ارزشمند این هنر بیشتر تلاش کردیم.
هنر همواره در ایجاد فرهنگ و بینش در جامعه نقش مهمی ایفا کرده است و اگر زندگی گذشتگان را بررسی کنیم متوجه خواهیم شد که انسان ها توسط هنر با هم در ارتباط بودند و در واقع هنر از دیرباز یکی از راههای ارتباط روح با دنیای اطراف بوده است.
لزوم تناسب کارکرد مجسمه با فضای نمایش اثر
این هنرمند با آسیبشناسی عوامل موجود در مسیر پیشرفت هنر کشور گفت: فقدان سیاستهای کلان حمایتی در دولت، ضعفهای مدیریتی و نداشتن ساز و کار مشخص برای ارزشگذاری آثار هنری، مهمتر از همه ضعفهای آموزشی و تامین نشدن نیازهای اجتماعی و حقوقی هنرمندان، امنیت هنرمند و در مقیاس بزرگتر جامعه هنری و فرهنگ را آسیبپذیر میکند.
این هنرمند مجسمه ساز گفت: عینیت گرایی در هنر حجم سازی و وفاداری به رئالیسم همیشه جایگاه ارزشمند خودش رو در تاریخ هنر حفظ کرده است و ساخت این مجسمه ها می تواند از دو وجه موثر باشد.
نخست به لحاظ ارتباط و شناخت مخاطب با آن شخصیت و دوم ظرافت ساخت و تکنیک های خلاقانه می تواند انگیزه ای برای جذب افراد بیشتری به هنر فراهم کند.
غنی زاده قربانی با انتقاد از نمایش برخی آثار غیراستاندارد در فضاهای شهری گفت: مجسمه ها برای اکران در فضای شهری باید موضوعیت و دلیل داشته باشند. شما مجسمه فردوسی رو نمی توانید از میدان فردوسی حذف کنید چون به دلایل متعددی این اثر با بافت شهری و منطقه ای گره خورده است. همین طور نمی توان آثار هنری را از گالری ها وارد شهر کرد.
این هنرمند در پایان تاکید کرد: باید پیش از مکانیابی مجسمه، کارکرد آن را به عنوان اولویت جدی بررسی کرد.
