به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، حمیدرضا سهیلی در دورهمی ویژه اعضای شبکه دانش آموزی کتاب به‌نشر «کتاباران» که برای خوانش و نقد کتاب «آواز آسمانی عشق»؛ مجموعه‌ای از روایت‌های افراد شفایافته در حرم امام رضا(ع) به همراه مستندات شاهدان عینی واقعه، همزمان با بیست و یکمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب مشهد در سرای اهل قلم این نمایشگاه برگزار شد، اظهار داشت: داستان نویسی در خانواده ما ذاتی بود و از سنین کودکی به نوشتن قطعات کوچک ادبی مشغول شدم.
این نویسنده با بیان اینکه نخستین کتابی که از من چاپ شد «بوی بهشت» داستان‌هایی مستند از شفایافتگان حرم رضوی نام دارد که اخیراً به چاپ ششم نیز رسیده است، با ذکر خاطره‌ای از استاد محمود حکیمی که این اثر را در یکی از نمایشگاه‌های کتاب مطالعه و مورد تحسین قرار داده بود، گفت: کتاب «آواز آسمانی عشق» نیز چهارمین دفتر از مجموعه هشت جلدی «قصه‌های رضوی» است.
وی با ابراز خرسندی از اینکه دانش آموزان عضو شبکه کتاباران حاضر در این نشست به مفهوم اصلی این کتاب به معنای واسطه قرار دادن امام رضا(ع) برای شفا گرفتن از خداوند متعال پی برده‌اند، تصریح کرد: این نکته به خوبی توسط دانش‌آموزان درک شده بود زیرا من نیز بر روی این نکته تاکید داشتم که ارتباط بین فردی که با خداوند دخیلِ دل بسته، بر قرار شود.
سهیلی با ابراز خرسندی از حضور «کتابارانی‌ها» در مکتب‌های رضوی و معرفی این اثر به افرادی که حتی شاید میانه خوبی با مطالعه کتاب ندارند، خاطر نشان کرد: ممکن است زائران پیاده با خواندن این اثر امیدوار شوند و این امید را در دل‌ها کاشتن یک نکته بسیار مثبت است.
این نویسنده و کارگردان تئاتر با بیان اینکه مبحث شفا در تمام ادیان وجود دارد ولی در بعضی از ادیان به آن پرداخت بیشتری صورت می‌گیرد، گفت: اصل، وجود خداوند است که شفا می دهد اما به واسطه حضور امام رضا(ع) در مشهد مقدس این رابطه را با خداوند متعال نزدیک تر می کند، چه بهتر که از این واسطه خوب استفاده کنیم و امیدوارم که این قلم کوچک و ناتوان من، قدم خوبی در این راه باشد.
سهیلی عنوان کرد: من قصدی برای نوشتن اثری درباره امام هشتم(ع) نداشتم و انتخاب شدنم برای نوشتن این کتاب از جانب حضرت رضا(ع) بوده است.
وی با گریزی به تاریخچه نگارش این اثر که قصه‌های کوتاه شفا یافتگان را در آستان قدس رضوی مورد مطالعه قرار داده بود، افزود: چون دست نوشته های شفایافتگان کوتاه بود، از شیوه‌های نگارشی خودم در توصیف داستان استفاده کردم و سعی کردم از واژگان خوبی استفاده کنم که مخاطب با خواندن آن جذب این قصه شود.
سهیلی گفت: بعد از مدتی از نگارش این داستان‌ها احساس کردم شاید به ورطه تکرار دچار شوم و چندین نفر هم به جای من به نگارش قصه‌ها آمدند، اما دوباره از من درخواست شد که داستان شفایافتگان را بنویسم.
وی ادامه داد: به عنوان مثال در برخی از قصه ها از روایتی دیگر در کنار داستان اصلی استفاده می‌کردم که هم پندآموز باشد و هم برای مخاطب جذاب باشد و از نقطه اوج هایی استفاده کردم.
این نویسنده یادآور شد: یکی از مواردی که قصه های این اثر را نسبت به آثار مشابه جذاب تر کرده است مواجه من با شفایافتگان بود، من با تک تک این افراد که از شهرهای مختلف بودند، صحبت کردم و زوایایی که به داستان ها بر اساس صحبت های شفایافتگان اضافه کردم نیز حتی از دید شفایافتگان بسیار جالب بود.
وی متذکر شد: به عقیده من حس نگارش قصه‌های این کتاب نیز از عنایات حضرت رضا(ع) به این حقیر بود، گاهی که این کتاب را مطالعه می‌کنم تعجب می‌کنم که این توصیفات را من نوشته‌ام، واژگان بسیار زیبایی که از قلب من بر قلم جاری می‌شد.
سهیلی در پایان صحبت‌های خود، عاقبت به خیری را بهترین خواسته خود از امام رضا(ع) عنوان کرد.
انتهای پیام/
