بیوگرافی و عکس های سمیرا شبانی اولین زن خلبان بالگرد و هلیکوپتر
سمیرا شبانی اولین خلبان سمیرا شبانی، اولین زن خلبان هلیکوپتر را در این بخش از مجله اینترنتی حرف تازه در بیوگرافی کامل شخصی و حرفه ای از شروع تا پرواز و خانواده و سن و نحوه ورود به خلبانی و محل زندگی و آیدی اینستاگرام وی را میخوانید
بیوگرافی سمیرا شبانی
سمیرا شبانی خلبان زن ایرانی ۶ فروردین در سال ۱۳۶۵ در شهرکرد به دنیا آمده ،اما بزرگ شده اهواز است در رشته ریاضی فیزیک دوران دبیرستان را پشت سر گذاشته و سپس در شته هوانوردی -تامین و نگهداری هوافضا تحصیل کرده

شروع فعالیت
از کودکی علاقه داشته خلبان شود و پرواز کند و برای نیل به این هدف از سال ۸۵ برای ادامه تحصیل به تهران رفته تا در دانشگاه وارد رشته هوانوردی شود
از علاقه به خلبانی تا ستاره شناسی
از همان بچگی عاشق خلبانی بودم و البته به ستارهشناسی هم علاقه زیادی داشتم.
پدرم علاقه زیادی به هواپیماهای جنگنده داشت. سه ساله بودم که جنگ تحمیلی به پایان رسید. من با همان سن کمم با این نوع هواپیماها آشنا بودم، اما میتوانم بگویم پدرم اصلیترین مشوق من بود و دوست داشت من خلبان جنگنده شوم.
مشاغل دیگر
بعد از اینکه پدرم فوت کرد، دیگر روحیه لازم را نداشتم تا از مادرم دور باشم. از تهران به شهرکرد برگشتم و مدتی گذشت تا خبر دادند آموزش و پرورش برای شهرکرد نیرو میخواهد. آزمون دادم و سال ۸۸ به روستای «بارده» در استان چهارمحال و بختیاری اعزام شدم تا به بچههای دبیرستانی آموزش زبان انگلیسی بدهم و بعدها در شرکتهای مختلفی برای طراحی مشغول کار شدم.

همسر سمیرا شبانی
خانم شبانی حدود پنج سال است که ازدواج کرده و یک پسر سه ساله به نام آرشان دارد.
ازدواج سنتی
من ازدواج سنتی داشتم و همسرم با شغلم مخالفتی نداشت. بعد از ازدواجم خیلی از نظرها بر این بود که نمیتوانم هم بچهدار شوم و هم سر کار بروم اما برای ثابت کردنش، «آرشان» را به دنیا آوردم.

عکس سمیرا شبانی اولین زن خلبان هلیکوپتر
وقتی وارد این رشته شدم به من گفتند گاهی ماموریتهایتان ۱۵ ـ ۱۵ است یعنی ۱۵ روز خانه هستید و ۱۵ روز در ماموریت!
اولویت صد درصدی من پسرم است شاید حالا پسرم «ارشان» دوست داشته باشد یک مادری داشته باشد که تماموقت و شبانهروز کنارش باشد و با او بازی کند، اما من نگاهم به آینده است
از خلبانی هواپیما تا هلیکوپتر
اوایل چون برای خلبانی هلیکوپتر خانمها را نمیپذیرفتند، هر بار یک شرط جدید میگذاشتند.
یکی از شروط این بود کسی که میخواهد با هلیکوپتر پرواز کند باید حتما مدرک خلبانی هواپیما را داشته باشد.
به همین دلیل یک دوره دو ساله خلبان هواپیما بودم.
از اطرافیان میشنیدم که پرواز با هلیکوپتر سختتر از هواپیماست، اما باورش برایم سخت بود که پرواز دادن هواپیما با آن جثه بزرگ از هلیکوپتر آسانتر باشد.

اولین پرواز تک نفره با هلیکوپتر
برای اولین بار پرواز تک نفره هلیکوپتر را تجربه کردم.
یکی از بهترین تجربهها بود که همراه شد با بهترین اتفاق زندگیام.
وقتی ساعت ۱۷ موفق به پرواز تک نفره یا به اصطلاح سولو شدم، پسرم را باردار بودم و خودم از این اتفاق خبر نداشتم.
اولین پرواز با هلیکوپتر تجربه عجیبی بود. در اوج پروازم بسیار خوشحال بودم و هیچ استرسی نداشتم.
اولین پرواز سولویی غرور عجیبی به آدم میدهد و یک شوک بزرگ از نوع خوبش به آدم وارد میشود.
به همین خاطر هم بعد از انجام اولین پرواز تکنفره روی سر خلبان آب سرد میریزند تا متوجهتان کنند شما همان آدم قبل هستید و غرور برتان ندارد.
تجربه سقوط
خیلیها از من میپرسند تا به حال به سقوط فکر کردهام یا نه؟ و من میگویم نه! حتی یکبار! من برای رسیدن به خلبانی هلیکوپتر تلاشهای فراوانی کردهام و سختیهای زیادی را پشتسرگذاشتم که حتی کوچکترینشان قابل بازگو کردن هم نیست.
دوست ندارم با فکر به سقوط تمام شیرینی رویایی که دیگر رویا نیست را از بین برده و تمام تلاشی که برای رسیدن به هدفم کردهام را پیش خودم زیر سؤال ببرم