غیرت عشق و معشوق

دسته‌بندی: گوناگون
تاریخ انتشار: ۱۳۹۸ دی ۱۸, چهارشنبه ساعت ۱۲:۲۵۰ رأیبدون امتیاز
غیرت عشق و معشوق

گروه معارف ـ منطق عشق منطق همه یا هیچ است و تو حق نداری چیزی به‌ جز او را در خود و برای خویش نگاهداری که جای او را تنگ کند، هر چه جز اوست باید از تو دور و تو از او عاری شوی، دست و ذهن و قلبت باید از غیر خالی شود، معشوق غیر را بر‌نمی‌تابد و این معنای غیرت عشق و معشوق است.

در حکمت شماره 110 نهج‌البلاغه آمده است:«مَنْ أَحَبَّنَا أَهْلَ الْبَیْتِ فَلْیَسْتَعِدَّ لِلْفَقْرِ جِلْبَابا؛ هر کس ما اهل‌بیت پیامبر(ص) را دوست بدارد، پس باید فقر را چونان لباس رویین بپذیرد».

جلباب: حائل، پوشش رو، هر لباسی که روی لباس‌های خود بپوشند، مانند عبا و غیر آن.
ربط این فقر و آن محبت چیست؟ چه نکاتی در این واژه جلباب برای فقر نهفته است؟

محبت و عشق اثبات کردنی است. عشق را باید اثبات کرد، تنها ادعای آن، جایی در دل معشوق باز نمی‌کند. این ذات عشق است و از ازل با امتحان و آزمون همراه بوده است، سنجه آن نیز در دست معشوق و در حد و اندازه میزان ادعای عاشق است؛ در منطق معشوق عشق باید بی‌مرز و بدون شرط و همه‌گیر و به تمامی باشد، قلبی که گوشه‌ای از آن به او تعلق ندارد، انگار که هیچ به او تعلق ندارد. منطق عشق منطق همه یا هیچ است و تو حق نداری چیزی به‌ جز او را در خود و برای خویش نگاهداری که جای او را تنگ کند، هر چه جز اوست باید از تو دور و تو از او عاری شوی، دست و ذهن و قلبت باید از غیر خالی شود، معشوق غیر را بر‌نمی‌تابد و این معنای غیرت عشق و معشوق است.

این غیرت سرانجامش رها کردن و واگذاردن است، رها کردن و واگذاردن هر چه به ‌جز اوست و هر چه به ‌جز خواست اوست، و این یعنی فقر؛ فقری که تو برای رسیدن به یار برمی‌گزینی و نه آن فقری که او تو را برگزیند! فقری که چون لباسی بر تن می‌کنی و نشانه هویت توست و انتخاب خود توست و به آن افتخار می‌کنی و خود را به یارت نزدیک می‌سازی و هر چه عشق قوی‌تر و والاتر، از دست دادن‌ها و واگذاردن‌ها و فقر، بیشتر و عمیق‌تر. این فقر نشانه غنای روح است و کنده شدن و پیراسته شدن درون و برون از هرچه جز اوست و مگر رسول(ص) نگفت:«الفقر فخری و به افتخر علی سائر الانبیا»؟

از سویی، محبت و عشق به این خاندان ذیل عشق و محبت به خداست و این عشق، همه مرزهای وجودی ما را درمی‌نوردد و ما را در تحت سرپرستی و محبت آنها قرار می‌دهد، و چون این خاندان متصل به نور حقیقتند، لامحاله با ظلمت و ظلم درگیرند و تو نیز در این درگیری و مبارزه در جبهه آنان قرار می‌گیری، چنین درگیری و مبارزه‌ای جایی برای نشستن و اندوختن و گرد آوردن سرمایه و ... نخواهد گذارد. فقر لازمه مبارزه واقعی در جبهه این خاندان است. او که چیزی برای از دست دادن ندارد و یا آنچه دارد را از دل کنده است و دلش از غیر او فقیر شده است، همان کسی است که می‌تواند بی‌پروا در جبهه حق تا انتها بماند و نلرزد و دچار تردید و ضعف نشود؛ مگر جنگ فقر و غنا، معنایی به جز این می‌تواند داشته باشد؟

خداوند غیور است و غیر را بر‌نمی‌تابد و ما را در کوره بلا و امتحان و آزمون‌های سخت چنان می‌تکاند و می‌سوزاند تا همه گردآورده‌ها را از خود و دل خود جدا کنیم و از غیر او پیراسته شویم و تا از خامی به‌درآییم و پختگی هدیه گیریم. غیرت او، ضامن رشد ماست و این فقر وسیله جدا کردن‌مان از دلبستگی‌های حقیری است که بندهای وابستگی‌مان به دنیا را تشکیل می‌دهند و بال‌های پروازمان را می‌بندند و بارمان را سنگین می‌کنند. آنها که به قله‌ها می‌روند، باید سبکبار باشند.

یادداشت از داریوش اسماعیلی، معاون فرهنگی جهاد دانشگاهی واحد اصفهان

انتهای پیام
اشتراک‌گذاری

این مطلب برای شما مفید بود؟

بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک می‌کند.

در حال بررسی رأی شما...