طی روزهای اخیر بسیاری از خانواده‌های ایرانی داغدار عزیزانشان شده‌اند. داغ‌هایی که قدر مسلم مختص آنها نیست و همه مردم ایران خود را در عزای فرزندان عزیز ایران شریک و محزون می‌دارد،؛ایران یک‌پارچه غم و سیاه‌پوش شد.
در این شرایط سخت، پیدا کردن جملاتی که بتواند داغدیدگان را تسلی دهد کار مشکلی است؛ به خصوص وقتی دایره مبتلایان به این غم و اندوه در مقیاس یک کشور باشد. آرزوی صبر جمیل و همدردی عمیق با بازماندگان حوادث اخیر تنها ابراز همدردی برای شریک بودن در این فجایع است. خوب است بدانیم به گفته حضرت علی(ع) صبر و شکیبایى به اندازه مصیبت نازل مى‌شود و کسى که دستش را (به سبب بى‌تابى و ناشکرى) به هنگام مصیبت بر زانو زند اجر او ضایع مى‌گردد (و پاداشى در برابر مصیبت نخواهد داشت).
پیامبر اسلام (ص) هنگامى که خبر وفات تنها پسرشان ابراهیم را شنیدند محزون شده و اشک از چشمانشان سرازیر شد. برخی به دلیل این اندوه و گریه به ایشان ایراد گرفتند؛ آن حضرت فرمود: «تَدْمَعُ الْعَیْنُ وَیَحْزَنُ الْقَلْبُ وَلا نَقُولُ ما یُسْخَطُ الرَّبُ، چشم مى‌گرید و قلب محزون مى‌شود اما چیزى که موجب خشم خدا شود نمى‌گویم.
امام علی(ع) نیز ضمن حکمت 291 به هنگام تسلیت به «اشعث بن قیس» درباره مرگ فرزندش فرمود: إنْ صَبَرْتَ جَرى عَلَیْکَ الْقَدَرُ وَأنْتَ مَأْجوُرٌ، وَاِنْ جَزِعْتَ جَرى عَلَیْکَ الْقَدَرُ وَأنْتَ مَأْزورٌ، اگر صبر کنى مقدرات انجام مى‌شود و تو اجر و پاداش خواهى داشت و اگر بى‌تابى کنى باز هم مقدرات انجام مى‌شود و تو گناه کار خواهى بود.
خداوند متعال می فرماید: «... وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ (145) الَّذِینَ إِذَآ أَصَابَتْهُم مُّصِیبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّـآ إِلَیْهِ رَاجِعُونَ (146) أُوْلَـئکَ عَلَیْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُوْلَـئِکَ هُمُ الْمُهْتَدُون؛ و بشارت ده به استقامت کنندگان، کسانی که هرگاه مصیبتی به آنها رسد می‌گویند: ما از خدایم و به سوی او باز می‌گردیم، اینها همان ها هستند که الطاف و رحمت خدا شامل حالشان شده و آنها هدایت یافتگانند». (آیات 145 و 146 سوره بقره).
انتهای پیام
