لیگ کرونا زده ایران مثل دیگر لیگ های معتبر و غیر معتبر جهانی هنوز به جمع بندی لازم برای پایان و یا لغو نرسیده است. لیگ نوزدهم پس از برگزاری هفته بیست و یکم به حالت تعلیق درآمد و با وجود آن که پیش بینی می شد که روند مبتلایان به ویروس کرونا تقلیل پیدا کند ولی اینگونه نشد و هم چنان شمار مبتلایان روند تصاعدی دارد و این سبب شده تا چراغ سبز برای ادامه لیگ صادر نشود.
هنوز سازمان لیگ به جمع بندی لازم برای ادامه لیگ نوزدهم نرسیده و تمام تاریخ ها و اظهار نظرهایی که به گوش میرسد گمانه زنی ای بیش نیست ولی آنچه که روشن است اینکه این لیگ با اصرار فیفا حتماً باید به سرانجام برسد. بیش از دو سوم بازی های لیگ نوزدهم گذشته و باشگاه پرسپولیس با اختلاف ۱۰ امتیازی نسبت به نزدیک ترین تعقیب کننده خود در صدر جدول رده بندی جای دارد و طبیعی است که سرخ پوشان به هیچ وجه موافق لغو لیگ نباشند، مگر اینکه با قهرمانی آنها همراه شود. ولی از سوی دیگر تیم هایی مثل باشگاه استقلال، سپاهان و تراکتور و البته پدیده، نه با قهرمانی پرسپولیس موافق خواهند بود و نه با فشرده برگزار کردن بازی ها. آنها تنها با یک گزینه موافقت صددرصد دارند و آن لغو لیگ بدون مشخص شدن تیم قهرمان است که این البته بعید بنظر می ر سد.
همین مسئله سبب شده تا در روزهای اخیر شاهد اظهارنظرهای مختلفی در مورد سرنوشت لیگ نوزدهم باشیم اما در این بین نباید فراموش کرد که در آخر فیفا تصمیم نهایی را خواهد گرفت و فوتبال ایران نیز مانند دیگر لیگ های ناتمام باید تابع این تصمیم باشد. تعویق بازی های ملی و برگزاری بازی های لیگ قهرمانان آسیا (AFC Champions League) و اروپا به صورت فشرده، گویای این است که فیفا برگزاری بازی های باقی مانده در لیگ های مختلف را به عنوان یک نسخه کلی درنظر گرفته و احتمالا مسئولان سازمان لیگ هم باید خود را برای اجرای این طرح آماده کنند. در گزارشی که پنجشنبه در خراسان ورزشی منتشر شد، دیدیم که با توجه به کمبود ورزشگاه های استاندارد برگزاری بازی ها به صورت فشرده در شهرهای جنوبی مقدور نخواهد بود و سازمان لیگ باید از همین حالا به دنبال یک میزبان جدید برای برگزاری فشرده بازی ها باشد.
برگزاری بازی ها به صورت فشرده در یک شهر به عنوان میزبان مشترک برای خیلی از کشورهای اروپایی امکان پذیر خواهد بود. مثلا اتحادیه فوتبال انگلیس میتواند لندن را به عنوان میزبان مشترک بازی های باقی مانده لیگ برتر معرفی کند. لندن ۲۲ ورزشگاه استاندارد برای برگزاری بازی های لیگ برتر دارد. در کشور آلمان هم ایالت باواریا با ۱۳ ورزشگاه استاندارد، میتواند میزبان مناسبی برای برگزاری بازی های باقی مانده بوندس لیگا باشد. رقابت های لیگ هلند هم به صورت مشترک میتواند در ۱۰ ورزشگاه شهر آمستردام برگزار شوند. ولیکن در ایران کدام شهر میتواند میزبان مشترک ۱۶ تیم لیگ برتری باشد؟ برای پاسخ دادن به این سؤال باید نگاهی داشته باشیم به تعداد ورزشگاه های ثبت شده در کشور و پراکندگی این ورزشگاه ها در شهرهای مختلف.
همان طور که در جدول مشاهد می کنید در ایران ۸۶ ورزشگاه ثبت شده که البته تمامی این ورزشگاه ها استانداردهای لازم برای برگزاری بازی های لیگ برتر را ندارند. تهران با ۱۶ ورزشگاه، تنها شهری است که میتواند میزبان مشترک ۱۶ تیم لیگ برتری باشد. بر اساس اسناد موجود در سازمان ثبت اسناد ملی آزادی، تختی، شهید شیرودی، ورزشگاه راه آهن، شهید دستگردی، ورزشگاه دانشگاه تهران، شهید کاظمی، ورزشگاه دانشگاه علم و صنعت، شهید هرندی، ورزشگاه آرارات، ورزشگاه صنایع دفاع، ورزشگاه امام رضا( ع)، شهید کشوری، ورزشگاه شهید درفشی فر، ورزشگاه ایران خودرو و ورزشگاه کارگران، ۱۶ ورزشگاهی هستند که در تهران قرار دارند.
اگر بعضی از این ورزشگاه ها را به علت نداشتن استانداردهای لازم کنار بگذاریم، ورزشگاه های آزادی، تختی، شیرودی، راه آهن، دستگردی، ورزشگاه آرارات و ورزشگاه ایران خودرو ، ۷ ورزشگاهی هستند که می توانند میزبان ۹ هفته پایانی لیگ باشند. همچنین ۷ ورزشگاه میتوان به ورزشگاه های شهدای شهرقدس، شهید رجایی قزوین، یادگار امام( ره) قم و ورزشگاه انقلاب کرج را هم اضافه کرد که همگی در نزدیکی تهران در دسترس خواهند بود. علاوه بر تمام این ها تهران نیز تنها شهری است که می تواند وضعیت اسکان همزمان ۱۶ تیم لیگ برتری را در هتل المپیک و همچنین کمپ های تیم ملی داشته باشد. با این تفصیل ها قطعاً در صورت برگزاری فشرده بازی ها با میزبان مشترک، تهران تنها گزینه سازمان لیگ و فدراسیون خواهد بود.
