فرمول یک ایران – عموم مخاطبین موتوراسپورت چند دسته از مسابقات اتومبیلرانی را مشاهده می کنند؛ مسابقات آمریکایی که نسکار و ایندی کار هستند اصولا روبروی فرمول یک قرار می گیرند و طرفداران را به چند دسته تقسیم می کنند. ما در این پست می خواهیم به بررسی تفاوت های این مسابقات بپردازیم…
انتقاد از فرمول یک از دید آمریکایی
فرمول یک حوصله سر بر؛ کسی سبقت نمی گیرد و همیشه یک تیم و یک فرد تکراری در همه مسابقات به پیروزی می رسند. هزینه گزافی را دارد. خودروها زشت هستند و قوانین که اصلا امکان ندارد قابل فهم واقع شوند! هر سال خودروها و رانندگان به 19 الی 21 کشور با هواپیما، کشتی و کامیون منتقل می شوند و نزدیک به 300 هزار نفر در هر آخر هفته روی قایق های لوکس و یا زمین های باتلاقی این مسابقات را تماشا می کنند. درآمد سالیانه این ورزش نزدیک به 1.5 میلیارد دلار در هر سال است و در کل دنیا به طور میانگین نزدیک به 500 میلیون نفر در هر فصل 15 دقیقه از مسابقات برگزار شده را تماشا می کنند.
انتقاد از نسکار از دید یک فرد غیر آمریکایی
نسکار مزخرف است. همیشه در حال پیچیدن به سمت چپ هستند. طرفداران اضافه وزن دارند. راننده ها باز از آنها بیشتر اضافه وزن دارند و به طور کل تعریفی از تناسب اندام برای آنها شکل نگرفته است ولی به هر حال، هر مسابقه در 150 کشور به نمایش در می آید و به طور سالیانه 3 میلیارد دلار در آمد از حامیان مالی به مانند مکدونالد، بادوایزر و برند های دیگر که باعث جذب شدن هواداران به این ورزش می شود، به دست می آید. نزدیک به 75 میلیون آمریکایی بالغ، یعنی به ازای هر سه نفر در آمریکا، یک نفر خودش را طرفدار نسکار می داند.

فرناندو آلونسو ، دیمون هیل و تد کراویتز – فرمول یک بریتانیا 2017از لحاظ رسانه ای
نسکار همه کاری را می کند که خوشایند مردم و مخاطبین به نظر برسد. برای مثال، رسانه نسکار تمامی مسابقات را به صورت کامل و خلاصه روی کانال یوتیوب خودشان قرار می دهند. اما فرمول یک تنها چند سالی است که فقط خلاصه مسابقات را روی کانال یوتیوب خودشان منتشر می کند. فرمول یک اصولا به صورت رایگان مسابقات را پوشش نمی دهد و سرویس های پولی را در اختیار کاربرانش قرار می دهد و با ارائه سرویس هایی چه از طرف خودش چه از طرف رسانه های جانبی به مانند Sky Sports خواهان فروش سرویس و خدمات خودش به دنبال کنندگانش می باشد.
نسکار از طرف شبکه های NBCSN و FOX پخش می شود و شما می توانید رایگان به تمامی سرویس های ارائه شده آنها دسترسی داشته باشید. خلاصه مسابقه نسکار کانزاس 2019 را می توانید در ویدیو زیر ببینید:
فرمول یک و نسکار از لحاظ مخابین موتوراسپورت
فرمول یک تقریبا در تمامی کشورهای دیگر به جز آمریکا، محبوبیت بیشتری را نسبت به نسکار دارد. فرمول یک به تمام نقاط دیگر دنیا تقریبا رفته است و اما بیشترین مسافتی که خودروهای نسکار به غیر از آمریکا طی کرده است کانادا می باشد.
نسکار متشکل از خودروهایی هست که پیوسته به چپ می پیچند و این یک مسئله خیلی زننده ای برای طرفداران موتوراسپورت خارج از آمریکاست اما از طرف دیگر اصولا فرمول یک ترکیبی از یک تیم و یک راننده ای می باشد که همیشه مسابقات را پیروز می شوند و با توجه به اینکه در اکثر مسابقات، نتیجه مسابقه بعد از پیچ یک لحظه شروع مسابقه، دیگر مشخص می شود؛ مسابقات روند کسل کننده و حوصله سربری را به خودش گرفته و بازهم یک حس زنندگی را چه بین طرفداران آمریکایی و چه غیرآمریکایی ایجاد کرده است. (البته اخیرا در نسکار تسلط تویوتا/فورد هم کمی انتقادات را زیاد کرده است)
چیز دیگری که مردم نسبت به فرمول یک منتقد هستند صدای خودروهای نسل جدید فرمول یک هست که برای درصد زیادی از طرفداران قدیمی این ورزش خوشایند نیست اما از آن طرف صدای نسکار گوش ها را کر می کند.
خب، به شکل جرمی کلارکسون از هر دو ورزش تعریف کردیم؛ حال شما می توانید بدون در نظر گرفتن های صحبت های کوچه بازاری، هم نسکار و هم فرمول یک را دوست داشته باشید. زیراکه هر دوی این ورزش ها سزاوار احترام هستند.
هر دوتای این ورزش ها باهم بزرگ شدند ولی به شکل های متفاوتی رشد پیدا کردند. یکی با راننده های قاچاقچی دور پیست های خاکی رشد کرد و دیگری با اصول پلی بوی بودن و سوار بر خودروهای فضایی در پیست های پیچ در پیچ رشد کرد. حتی هنوز هم این دو رشته در سری پایه ای خود به مانند چیزی که در اصل و اصالت خود داشتند کار می کنند. در نسکار، مسابقات خاکی در پیست های بیضی شکل و در فرمول یک مسابقات پرخرج کارتینگ برای رسیدن به یک صندلی در مسابقات فرمول.

سیستم تله متری فرمول یک (سیستم اطلس)فرمول یکی ها لپتاپ دارند و نسکاری ها چکش و آچار!
در نسکار، رانندگان در تمام مدت زمان مسابقه برای هم قلدر بازی در می آورند و اگر شما حتی از جایگاه آخر مسابقه را شروع کنید احتمال پیروزی شما وجود دارد. اگر شما چنین کاری را بخواهید در فرمول یک بکنید تنها چیزی که نصیبتان می شود تیکه های کربنی خودرویتان روی پیست و مدیر تیمی که به شما می گوید باید قراردادتان کاهش پیدا کند.
در نسکار، تلمتری ممنوع شده ولی فرمول یکی ها لپتاپ دارند و نسکاری ها چکش و آچار! یک راننده فرمول یک می تواند خودرویش را مطابق میلش تنظیم کند ولی یک راننده نسکار وقتیکه سوار خودروهای استوک نسکار می شود تنها چیزی که می تواند تغییر دهد رفتار و معنویتش است. البته اگر که فکر می کنید که تغییر رفتار راننده های نسکار چیزی آسان به نظر می رسد شما بروید یک خودرو را با سرعت 200 مایل بر ساعت روی پیچ های شیب دار پیست بیضی شکل که تمام دیگر رقبایتان در حال فشار دادن و هول دادنتان هستند را برانید! در طول یک مسابقه نسکار، شاسی های این خودرو به خاطر نیروی مرکز گرایی که به آنها وارد می شود تقریبا خم می شود.
طراحان فرمول یک در یک جنگ پیوسته با اتمسفر هستند و همیشه در تلاش برای ساختن بال و دماغه های متفاوت و قسمت های مختلف برای شکاف بهتر هوا هستند. این مسئله باعث می شود که هوای کثیفی ایجاد شود و کار برای خودروهای پشت سری سخت تر شود مگر اینکه آن خودروها به طور خطرناکی نزدیک شوند و تقریبا بچسبند که ریسک برخورد هم با آن بالا می رود. اما در نسکار و با وجود طراحی های به مراتب ساده تر اوضاع کاملا برعکس است و سبقت گرفتن به مراتب راحت تر از فرمول یک است. در فصل 2011 فرمول یک در کل فصل 80 سبقت گرفته شد. در سال 2011 رقابت های نسکار فقط در یک مسابقه 88 بار جایگاه پیشتاز و اولی مسابقه فقط عوض شد!
وقتیکه یک راننده فرمول یک در پایان یک مسیر مستقیمی ترمز گیری می کند بدنش تحت نیروی شدید 5 جی قرار می گیرد. ترمزهای فیبرکربنی فرمول یک هزینه بر هستند ولی در نسکار آنها از چدن و فولاد استفاده می کنند ولی به هرحال از ترمز آنچنان استفاده نمی کنند. یک راننده نسکار باید سعی کند که تا جایی که می تواند سرعتش را بالا نگه دارد تا بتواند دارنده بهترین مسیر مسابقه ای بیضی شکل برای چند صد دور در هر مسابقه باشد. راننده های نسکار به مراتب کار سخت تری را با کلاچ و تعویض دنده نسبت به راننده های فرمول یک دارند.

قهرمانان نسکاررابطه سن در فرمول یک و نسکار
نسکار نام های بزرگی را به خودش به مانند جف گوردن، دِیل اِرنهارد و جیمی جانسون دیده است و بیشتر این افراد آمریکایی هستند و به نظر نمی رسد که در سنین جوانی و بالاترین سطح آمادگی بدنی خودشان قرار داشته باشند تا بتوانند این خودرو ها را رانندگی کنند.
مارک مارتین، مایک والاچی 54 سال سن دارند و مورگان شِپِرد 71 سال! اسکات اسپید در فرمول یک موفق نشد و خوان پابلو مونتویا، ژاک ویلنوو هم مدت زمان زیادی است که از فرمول یک خداحافظی کردند.(ولی در نسکار مسابقه می دهند). به نظر می رسد که هر راننده فرمول یکی می تواند در نسکار مسابقه دهد و موفق باشد ولی عکس این قضیه به احتمال خیلی زیاد امکان پذیر نمی باشد.
خوان پابلو مونتویا که هم در فرمول یک و هم در نسکار مسابقه داده است می گوید:
با توجه به اینکه مسابقات نسکار طولانی می باشد، مهم است که صبور بود و تغییرات پیست را درک کرد. من حس سوار شدن به خودروی فرمول یک را پس از تعطیلات زمستانی و ترمز گرفتن برای اولین بار را به خاطر دارم، چسبندگی فرمول یک فوق العاده است. در نسکار، خودروها خیلی سنگین و غیرقابل پیش بینی هستند اما همینها باعث مسابقه هیجان انگیز می شوند…
در نسکار خودروها استوک می باشند یعنی اینکه هر تیم می تواند به طور خلاصه از سه مدل شاسی شِوی(شورولت)، فورد یا تویوتا استفاده کند. اما در فرمول یک هر تیم برای خودش یک شاسی را توسعه می دهد و می سازد.
شما می توانید در یکشنبه تلویزیون خود را روشن کنید یک مسابقه را ببیند و اگر نسکار باشد چیزی که نصیب شما می شود: دود، سر و صدا و دعوای رانندگان می باشد که همه باهم یک نمایش فوق العاده را می سازد. اگر فرمول یک نگاه کنید و در بدشانس ترین حالت ممکن خودتان باشید و یک مسابقه آفتابی به مانند فرانسه را نگاه کنید شاید حوصله تان سر برود ولی چیزی که شما نمی بینید تلاش های بی دریغ تیم ها و افراد نخبه برای جز به جز این خودرو ها می باشد. فرمول یک شبیه کلاس درس ذرات فیزیکی برای بیگ بنگی های نسکار می باشد.
نسکار یعنی نشان دادن آمریکا در بهترین سطح خود؛ فرمول یک یعنی علم در قابل قبول ترین سطح ممکن… انتخاب با شماست.
در یک رویداد تشریفاتی، فرناندو آلونسو و جیمی جانسون خودروهایشان را باهم تعویض می کنند که در ویدیو های زیر لحظاتی از این رویداد را می بینیم:
دونات زدن فرناندو آلونسو و جیمی جانسون
خلاصه ای از حضور فرناندو الونسو و جیمی جانسون