به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از عصر ایران، سوریازیس یک بیماری پوستی مزمن است که می تواند تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله رژیم غذایی قرار بگیرد.

رژیم های سمزدایی سوریازیس اغلب به عنوان درمانی طبیعی که سموم بدن را از بین برده، سلامت پوست را بهبود بخشیده و علائم سوریازیس را کاهش می دهند، معرفی می شوند.

با این وجود، برخی افراد مدعی هستند که رژیم های سمزدایی سوریازیس بیش از حد محدود کننده، ناپایدار و حتی خطرناک هستند.

یک رژیم سمزدایی سوریازیس چیست؟

سوریازیس یک اختلال التهابی است که موجب انباشت سلول های پوست و بروز قرمزی، خارش و خشکی در پوست می شود.

همانند دیگر بیماری های خودایمنی ، سوریازیس می تواند تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله استرس، نور خورشید، سیگار کشیدن، و مصرف الکل قرار بگیرد.

برخی پژوهش ها نشان داده اند که برخی اصلاحات غذایی خاص ممکن است به محافظت در برابر سوریازیس کمک کنند.

اگرچه توصیه های دقیق می توانند متفاوت باشند، یک رژیم سمزدایی سوریازیس به طور معمول شامل حذف غذاهای التهابی که ممکن است موجب بروز علائم شوند، است. از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

- لبنیات

- گوشت قرمز

- الکل

- قندهای افزوده

- کربوهیدرات های پالایش شده

- بادنجانیان

- غذاهای سرخ شده

- غلات حاوی گلوتن (گندم، جو، و چاودار)

بیشتر رژیم های سمزدایی سوریازیس فرد را به حذف این گروه های غذایی وادار می کنند.

در عوض، شما می توانید انواع مختلف مواد غذایی سرشار از آنتی اکسیدان ها و مواد مغذی مانند میوه ها، سبزیجات، مغزها و دانه های خوراکی را مصرف کنید.

همچنین، این رژیم های غذایی مدعی کمک به از بین بردن سموم، تقویت سیستم ایمنی، و پاکسازی بدن از مواد شیمیایی و ترکیبات مضر هستند.

آنچه می خورید چگونه بر سوریازیس اثر می گذارد؟

پژوهش ها نشان داده اند که رژیم غذایی ممکن است نقش چشمگیری در سوریازیس داشته باشد.

به عنوان مثال، یک مطالعه با حضور 1,206 فرد مبتلا به سوریازس نشان داد که اصلاحات غذایی خاص به بهبود شرایط پوست در بیشتر این افراد کمک کرده است.

برخی از موثرترین اصلاحات شامل کاهش مصرف الکل، گلوتن، و بادنجانیان، یا افزایش مصرف روغن ماهی، سبزیجات و ویتامین D می شدند. با این وجود، این بهبودها در سلامت پوست از فردی به فرد دیگر متفاوت بوده و تمام اصلاحات غذایی به یک اندازه موثر نبودند.

عوامل غذایی دیگر ممکن است بر شدت سوریازیس تاثیرگذار باشند.

بنابر مطالعه ای کوچک با حضور 200 شرکت کننده، افراد مبتلا به سوریازیس به طور معمول از سطوح کمتر آنتی اکسیدان و سطوح بالاتر استرس اکسیداتیو نسبت به گروه کنترل برخوردار بودند.

این نتایج نشان می دهند که یک رژیم غذایی سرشار از آنتی اکسیدان ها ممکن است علائم سوریازیس را از طریق مبارزه با استرس اکسیداتیو کاهش دهد.

مطالعه ای دیگر نشان داد که غذاهای سرخ شده، شکر افزوده، کربوهیدرات های پالایش شده، و گوشت های فرآوری شده ممکن است برخی نشانگرهای خاص التهاب را افزایش دهند که می تواند به سوریازیس منجر شود.

همچنین، برخی مطالعات نشان داده اند افراد مبتلا به بیماری سلیاک یا حساسیت به گلوتن ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سوریازیس قرار داشته باشند. برای این افراد، حذف گلوتن ممکن است به تسکین علائم کمک کند.

با این وجود، دنبال کردن یک رژیم غذایی فاقد گلوتن ممکن است سودی برای افرادی که به گلوتن حساسیت ندارند، نداشته باشد. مطالعه ای با حضور 85,185 زن نشان داد که افزایش مصرف گلوتن با خطر بیشتر سوریازیس، آرتریت سوریاتیک، یا درماتیت آتوپیک مرتبط نبوده است.

آیا باید رژیم سمزدایی سوریازیس را امتحان کنید؟

در شرایطی که رژیم های سمزدایی سوریازیس ممکن است در برخی افراد به بهبود علائم منجر شود، این شرایط احتمالا به واسطه حذف مواد غذایی محرک خاص و نه آثار سمزدایی یا پاکسازی رخ می دهد.

این به دلیل آن است که خود بدن دارای سیستم سمزدایی مختص به خود است که شامل کبد، ریه ها، کلیه ها، پوست و دستگاه گوارش می شود و وظیفه دفع مواد شیمیایی و ترکیبات مضر را بر عهده دارد.

افزون بر این، اگرچه عوامل غذایی خاص ممکن است بر علائم فرد تاثیرگذار باشند، اما رژیم های سمزدایی که بهبود سریع را نوید می دهند، راه حل دائمی محسوب نمی شوند.

با توجه به این که مواد خاص ممکن است افراد را به روش های مختلف تحت تاثیر قرار دهند، یافتن این که چه چیزی برای شما کار می کند به جای حذف کل گروه های غذایی از رژیم غذایی اهمیت دارد.

به عنوان مثال، اگر قادر به تحمل گلوتن هستید، نیازی نیست یک رژیم سمزدایی محدود کننده که گلوتن از آن حذف شده است را دنبال کنید.

برخی پژوهش ها نشان داده اند که افزودن غلات کامل بیشتر به رژیم غذایی می تواند به کاهش سطوح التهاب کمک کند که ممکن است برای سوریازیس مفید باشد.

بسیاری از رژیم های سمزدایی مواد غذایی مانند گوجه فرنگی، فلفل ها و بادنجان را حذف می کنند که همه آنها سرشار از ویتامین ها، مواد معدنی و آنتی اکسیدان ها هستند.

به جای دنبال کردن یک رژیم سمزدایی کوتاه مدت، یک رژیم غذایی متعادل و مغذی که سرشار از میوه ها، سبزیجات، پروتئین و چربی های دوستدار قلب است را دنبال کنید.

انجام این کار نه تنها نیازهای تغذیه ای شما را تامین می کند، بلکه شناسایی محرک های بالقوه از طریق حذف یک یا دو ماده غذایی در هر بار به جای حذف چند گروه غذایی به طور همزمان را تسهیل می کند.

خطرات بالقوه

بسیاری از رژیم های سمزدایی سوریازیس به صورت آنلاین در دسترس هستند که هر یک از آنها مجموعه منحصر به فردی از قوانین را دارا هستند.

نمونه های محدود کننده‌تر ممکن است تامین نیازهای غذایی را دشوارتر کرده و حتی خطر کمبودهای تغذیه ای را افزایش دهند.

به عنوان مثال، رژیم های فاقد گلوتن که به خوبی برنامه ریزی نشده اند، اغلب حاوی فیبر کم هستند و ممکن است با کمبود مواد مغذی مهمی مانند روی، منیزیم، آهن، ویتامین B12، و فولات مواجه باشند.

مواد غذایی دیگر که مصرف آنها اغلب در رژیم های سمزدایی ممنوع است نیز مواد مغذی ضروری را فراهم می کنند که از آن جمله می توان به لبنیات و سبزیجاتی مانند بادنجان، گوجه فرنگی و فلفل ها اشاره کرد.

در صورت حذف این مواد غذایی باید از دریافت ویتامین ها و مواد معدنی از منابع دیگر برای پیشگیری از کمبودهای تغذیه ای اطمینان حاصل کنید.

افزون بر این، رژیم های سمزدایی ممکن است عادات غذا خوردن ناسالم را تشویق کنند و موجب رابطه ای منفی با غذا می شوند.

همچنین، دنبال کردن آنها در بلند مدت می تواند دشوار باشد و گزینه هایی ناپایدار محسوب شوند. افزون بر این، علائم بیماری احتمالا پس از آغاز مصرف یک رژیم غذایی عادی دوباره باز خواهند گشت.