به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، ابومحمد مفضل بن عمر جعفی کوفی (متوفی قرن دوم هجری) از چهره‌های سرشناس و از شاگردان ممتاز امام صادق، امام کاظم و امام رضا(ع) بشمار می‌آید. بنابر بعضی روایات، وی امام باقر(ع) را نیز درک کرده است. وی روایات فراوانی را از امام جعفر صادق(ع) و امام موسی کاظم(ع) نقل کرده و از راویان بزرگ حدیث بشمار می‌رود.
مفضل از مقام و منزلت بزرگی نزد این دو امام برخوردار بوده و وکیل آن‌ها در گرفتن اموال و مصرف آن بود که این خود دلیل بر اعتماد و اطمینان ائمه بزرگوار به وی است. در روایتی آمده که امام صادق (ع) به مفضل فرمود: «هرگاه دیدی میان دو تن از شیعیان ما اختلاف و نزاعی بر سر مالی به وجود آمده، تو خود از اموال من آن را بپرداز».
مفضل پس از هشتاد سال عمر بابرکت و خدمت در راه آیین محمد و آل محمد(ص) در شهر کوفه دارفانی را وداع نمود و به حق پیوست. دیگر آثار او عبارتند از : کتاب الوصیه، کتاب الیوم واللیله، کتاب علل الشرایع.
معرفی کتاب
این کتاب املای امام جعفر صادق(ع) بر مفضل بن عمر جعفی کوفی است. امام(ع) کتاب را در چهار جلسه و در چهار روز، از صبح تا ظهر بر مفضل املا کردند. آن حضرت در این کتاب با بیان شگفتی‌های آفرینش، به اثبات آفریدگار حکیم و دانا پرداخته اند. توحید مفضل از کتاب‌های ارزشمند و معتبر شیعه در مباحث اعتقادی محسوب می‌شود.
مفضل داستان نوشتن کتاب را این گونه نقل می‌کند: «یک روز عصر من در مسجد مدینه در کنار قبر مطهر حضرت رسول خدا (ص) نشسته بودم و در مقام و منزلت آن حضرت فکر می‌کردم که ناگهان ابن ابوالعوجاء و یارانش وارد شدند و در کناری نشستند و شروع به صحبت کردند. آنان از حضرت رسول خدا(ص) به عنوان یک فیلسوف، که با زیرکی فراوان نام خود را در جهان زنده نگه داشت، نام بردند و گفتند، این جهان خدایی ندارد و همه چیز خود به خود به وجود آمده و این جهان همیشه بوده و خواهد بود. من نتوانستم خشم خود را فروبنشانم و بر سر آن‌ها فریاد زدم و گفتم: «ای دشمنان خدا آیا کافر شده‌اید؟!» آنان در پاسخ من گفتند: «اگر تو از یاران جعفر بن محمد (ع) هستی، او این گونه با ما سخن نمی‌گوید.»
من از نزد آن‌ها خارج شدم و به نزد امام صادق (ع) رفتم و ماجرا را برای آن حضرت تعریف کردم. آن حضرت فرمود: «فردا صبح به نزد من بیا و قلم و کاغذی نیز بیاور تا برای تو از حکمت خداوند متعال در آفرینش جهان سخن بگویم»، من هم فردا صبح به نزد آن حضرت رفتم و ایشان نیز این کتاب را به من املا فرمود».
امام (ع) در آغاز، علت این که عده‌‍ای وجود خداوند متعال را انکار و یا در او شک می‌کنند، ناآگاهی از اسباب و شیوه آفرینش جهان هستی بیان می‌فرماید. سپس به بیان آفرینش جهان و خلقت انسان و اعضای بدن او، مانند دستگاه گوارش و حواس پنج گانه، می‌پردازد و از آن‌ها به حکمت و قدرت و علم خداوند متعال، که آفریننده آن‌ها است، استدلال می‌کند، امام در جلسه دوم به بیان شگفتی‌های جهان حیوانات، مانند خزندگان و چهارپایان مانند اسب، فیل، زرافه، میمون، سگ و پرندگان مانند مرغ و خفاش و حشراتی مانند زنبور عسل، ملخ، مورچه و ماهی می‌پردازد؛ در جلسه سوم شگفتی‌های آسمان و زمین مانند رنگ آسمان و طلوع و غروب خورشید، و فصل‌های سال و خورشید و ماه و دیگر ستارگان و حرکت بسیار سریع آن‌ها در آسمان و آفرینش سرما و گرما و باد و هوا و چگونگی ایجاد صدا و کوه‌ها و گیاهان و... را بیان می‌نماید؛، جلسه چهارم هم به بیان اسرار آفرینش در بلاها و پاسخ به شبهات منکران اختصاص یافته است.
این کتاب، به همت انتشارات مکتبه الداوری قم، به قطع وزیری چاپ و همچنین این کتاب بارها به فارسی وارد و ترجمه شده است که از جمله آن‌ها، ترجمه علامه مجلسی و ترجمه علی اصغر فقیهی است.
انتهای پیام
