به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما، روزنامه رأی الیوم با اشاره اینکه آماده باش مصر و ترکیه در لیبی به معنای قریب الوقوع بودن نبرد سرت در این کشور است نوشت با وقوع این نبرد آنگونه که ناتو امید داشت ممکن است جنگ و هرج و مرج در لیبی برای سالهای متمادی ادامه یابد.
عبدالباری عطوان در یادداشتی نوشت: زمانیکه عبدالفتاح السیسی رئیس جمهور مصر ریاست نشست شورای دفاع ملی را که از فرماندهان نیروهای مسلح، دستگاههای امنیتی و وزیران دولت تشکیل شده است، بر عهده میگیرد و پس از آن نشست محرمانه پارلمان برای به دست آوردن پوشش قانونی به منظور هر گونه دخالت نظامی در بحران لیبی برگزار میشود، طبق نظر بیشتر کارشناسان مسائل راهبردی و نظامی این به معنای آن است که نبرد سرت-الجفره بسیار نزدیک است و رویارویی مستقیم که در واقع میان ارتش مصر و ترکیه و حامیان آنها در شرق و غرب لیبی است و در آن فرانسه، روسیه و امارات از مصر حمایت میکنند، قریب الوقوع است.
دو طرف ترکیهای و مصری، تصمیم جنگ را اتخاذ کردند و برای آن آماده شدند. ترکیه با انتقال هزاران تن تجهیزات سنگین نظامی، دهها پهپاد و موشکهای بالستیک، حضور نظامی خود را دو چندان کرد و طرف دوم یعنی مصر که تحت حمایت روسیه، فرانسه و امارات است از قبایل لیبی به ویژه قبایل شرق چراغ سبز گرفت و از پارلمان در طبرق و عقیله صالح رئیس آن پوشش قانونی (برای جنگ) به دست آورد.
اطلاعات به دست آمده در روزنامه رأی الیوم تایید میکند که ارتش مصر عملا تشکیل ارتشی از جوانان قبایل لیبیایی به ویژه قبایل «اولاد علی» , «العبابده» و «البراعصه» و مجهز کردن آنها با سلاح را در مرزهای مصر و لیبی آغاز کرده و بازماندههای نیروهای معمر قذافی و گردانهای نظامی و امنیتی او را بار دیگر گرد هم آورده است.
برخی اطلاعات نیمه موثق هم از نقش احمد قذاف الدم پسر عموی معمر قذافی که در قاهره مقیم است حکایت دارد. این اطلاعات همچنین حاکی است در سفر اخیر عقیله صالح رئیس پارلمان طبرق به قاهره برای دیدار با السیسی و آغاز طرح سیاسی برای ایجاد راهکار در لیبی که مورد موافقت طرف مقابل قرار نگرفت، وی (عقیله) محرمانه با قذاف الدم دیدار کرد.
این تحرکات گسترده نظامی مصر برای مسلح کردن قبایل لیبی باعث نگرانی محافل الجزایری شد و به دنبال آن عبد المجید تبون رئیس جمهور الجزایر بلافاصله با رسانهها جلسهای برگزار کرد و درباره مسلح کردن قبایل لیبیایی هشدار داد و مخالفت خود را با آن اعلام و این اقدام را موضوعی خطرناک توصیف کرد که چه بسا این کشور (لیبی) را به سومالی دیگر تبدیل خواهد کرد.
مسئله قابل توجه این است که آنقدر که مصر نگران حضور نظامی قوی ترکیه در غرب لیبی با حمایت بیش از ۱۷ هزار ”جنگجوی جهادی“ انتقال یافته از سوریه است، طرف الجزایری نگران این مسئله نیست. شاید علت آن این باشد که طبق پاسخ یک منبع موثق تونسی به سوال رأی الیوم در این زمینه، رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه به همتای الجزایری خود اطمینان خاطر داد که این نیروها (نیروهای جهادی) تحت کنترل خواهند بود و برای الجزایر و تونس _ همسایگان لیبی_ هیچ گونه تهدید امنیتی نخواهند داشت.
اما مسئله قابل توجه این است که قیس سعید رئیس جمهور تونس که از جمله کسانی است که نقش تاثیرگذار قبایل لیبیایی را به عنوان «گزینه سوم» و تاسیس شورای قبایل (لیبی) خواستار بود، به محور فرانسه، مصر و روسیه نزدیکتر است و تا حدودی از موضع الجزایر که تقریبا بی طرف است، دور است.
شاید اگر نبرد سرت آغاز شود بسیاری از مسائل لیبی را حل و فصل کند و چه بسا زمینه راهکار سیاسی را که همه دخالت کنندگان در این بحران برای حفظ منافع خود و به دست آوردن سهم خود از نفت و گاز لیبی به آن چشم دوخته اند فراهم کند,، اما این، نبردی است که شاید جنگ را فقط به طور موقت به تعویق بیندازد، چراکه لیبی مکانی پر از سلاح و شبه نظامیان است و اگر قبایل مسلح وارد میدان شوند و با شبه نظامیان مسلح و قوی خارجی درگیر شوند در این صورت جنگ در این کشور طول خواهد کشید و چه بسا سالها ادامه یابد و باعث هرج و مرج بیشتر شود. این همان وضعیتی است که پیمان آتلانتیک شمالی «ناتو» به آن امید بسته بود.
عبدالباری عطوان در یادداشتی نوشت: زمانیکه عبدالفتاح السیسی رئیس جمهور مصر ریاست نشست شورای دفاع ملی را که از فرماندهان نیروهای مسلح، دستگاههای امنیتی و وزیران دولت تشکیل شده است، بر عهده میگیرد و پس از آن نشست محرمانه پارلمان برای به دست آوردن پوشش قانونی به منظور هر گونه دخالت نظامی در بحران لیبی برگزار میشود، طبق نظر بیشتر کارشناسان مسائل راهبردی و نظامی این به معنای آن است که نبرد سرت-الجفره بسیار نزدیک است و رویارویی مستقیم که در واقع میان ارتش مصر و ترکیه و حامیان آنها در شرق و غرب لیبی است و در آن فرانسه، روسیه و امارات از مصر حمایت میکنند، قریب الوقوع است.
دو طرف ترکیهای و مصری، تصمیم جنگ را اتخاذ کردند و برای آن آماده شدند. ترکیه با انتقال هزاران تن تجهیزات سنگین نظامی، دهها پهپاد و موشکهای بالستیک، حضور نظامی خود را دو چندان کرد و طرف دوم یعنی مصر که تحت حمایت روسیه، فرانسه و امارات است از قبایل لیبی به ویژه قبایل شرق چراغ سبز گرفت و از پارلمان در طبرق و عقیله صالح رئیس آن پوشش قانونی (برای جنگ) به دست آورد.
اطلاعات به دست آمده در روزنامه رأی الیوم تایید میکند که ارتش مصر عملا تشکیل ارتشی از جوانان قبایل لیبیایی به ویژه قبایل «اولاد علی» , «العبابده» و «البراعصه» و مجهز کردن آنها با سلاح را در مرزهای مصر و لیبی آغاز کرده و بازماندههای نیروهای معمر قذافی و گردانهای نظامی و امنیتی او را بار دیگر گرد هم آورده است.
برخی اطلاعات نیمه موثق هم از نقش احمد قذاف الدم پسر عموی معمر قذافی که در قاهره مقیم است حکایت دارد. این اطلاعات همچنین حاکی است در سفر اخیر عقیله صالح رئیس پارلمان طبرق به قاهره برای دیدار با السیسی و آغاز طرح سیاسی برای ایجاد راهکار در لیبی که مورد موافقت طرف مقابل قرار نگرفت، وی (عقیله) محرمانه با قذاف الدم دیدار کرد.
این تحرکات گسترده نظامی مصر برای مسلح کردن قبایل لیبی باعث نگرانی محافل الجزایری شد و به دنبال آن عبد المجید تبون رئیس جمهور الجزایر بلافاصله با رسانهها جلسهای برگزار کرد و درباره مسلح کردن قبایل لیبیایی هشدار داد و مخالفت خود را با آن اعلام و این اقدام را موضوعی خطرناک توصیف کرد که چه بسا این کشور (لیبی) را به سومالی دیگر تبدیل خواهد کرد.
مسئله قابل توجه این است که آنقدر که مصر نگران حضور نظامی قوی ترکیه در غرب لیبی با حمایت بیش از ۱۷ هزار ”جنگجوی جهادی“ انتقال یافته از سوریه است، طرف الجزایری نگران این مسئله نیست. شاید علت آن این باشد که طبق پاسخ یک منبع موثق تونسی به سوال رأی الیوم در این زمینه، رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه به همتای الجزایری خود اطمینان خاطر داد که این نیروها (نیروهای جهادی) تحت کنترل خواهند بود و برای الجزایر و تونس _ همسایگان لیبی_ هیچ گونه تهدید امنیتی نخواهند داشت.
اما مسئله قابل توجه این است که قیس سعید رئیس جمهور تونس که از جمله کسانی است که نقش تاثیرگذار قبایل لیبیایی را به عنوان «گزینه سوم» و تاسیس شورای قبایل (لیبی) خواستار بود، به محور فرانسه، مصر و روسیه نزدیکتر است و تا حدودی از موضع الجزایر که تقریبا بی طرف است، دور است.
شاید اگر نبرد سرت آغاز شود بسیاری از مسائل لیبی را حل و فصل کند و چه بسا زمینه راهکار سیاسی را که همه دخالت کنندگان در این بحران برای حفظ منافع خود و به دست آوردن سهم خود از نفت و گاز لیبی به آن چشم دوخته اند فراهم کند,، اما این، نبردی است که شاید جنگ را فقط به طور موقت به تعویق بیندازد، چراکه لیبی مکانی پر از سلاح و شبه نظامیان است و اگر قبایل مسلح وارد میدان شوند و با شبه نظامیان مسلح و قوی خارجی درگیر شوند در این صورت جنگ در این کشور طول خواهد کشید و چه بسا سالها ادامه یابد و باعث هرج و مرج بیشتر شود. این همان وضعیتی است که پیمان آتلانتیک شمالی «ناتو» به آن امید بسته بود.