فرمول یک ایران – در طول تست های پیش فصل در پیست کاتالونیا اسپانیا، تنها عنصر مهمی که چشم‌ها و ذهن‌ها را در گیر خود کرد، سیستم فرمان دو محوره موسوم به (DAS) بود. البته نکته مهم دیگری در پیشرفت عملکرد خودرو مرسدس وجود دارد، آن هم دقیقا در بخش انتهایی ماشین نهفته است، که از نظر همگان پنهان مانده بود.
سیستم تعلیق عقب مرسدس که توسط مدیر فنی این تیم جیمز آلیسون (James Alison) در زمان رونمایی از ماشین معرفی شده بود یک ماجراجویی محض می‌باشد.
آلیسون در زمانی معرفی گفت:
ما یک هندسه جدید در آنجا بکار برده‌ایم، تا بتواند به ما بهره بیشتری از آیرودینامیک ماشین بدهد و همچنین بتوانیم نیروی رو به پایین بیشتری تولید کنیم.
کاری که مرسدس انجام داده است، این گونه می‌باشد که جناغ پایین سیستم تعلیق را طوری طراحی نموده تا بتواند از هوای تمیز تولید شده در راستای افزایش عملکرد آیرودینامیکی دیفیوزر ماشین استفاده کند.
سیستم تعلیق عقب تیم فرمول یک مرسدس ۲۰۲۰
ایجاد یک منطقه فشار پایین در زیر انتهای کف ماشین باعث می‌شود یک جبهه هوای سرعت بالا به وجود آید که این سرعت در برخورد با دیفیوزر ایجاد دانفورس یا نیروی رو به پایین بیشتری می‌کند. ولی این چه ارتباطی با هوای بالای دیفیوزر و سطوح بالایی آن دارد؟
هر چه میزان شدت جریان هوای مذکور بیشتر باشد، اختلاف فشار هوا بین قسمت بالایی و پایینی خودرو بیشتر شده و با ایجاد ناحیه کم فشار بیشتر در ناحیه زیرین خودرو، هوای بیشتری به واسطه دیفیوزر جریان می یابد (این نکته را باید ذکر کرد که جریان هوا همواره تمایل دارد که به منطقه کم فشار جاری شود). با جابجایی جناغ پایینی سیستم تعلیق، آن هم جابجایی به عقب، فضایی بسیار عالی و پر حجم ایجاد می‌شود که یک حالت آیرودینامیکی قوی در آن قسمت از ماشین ایجاد می‌کند. این کار باعث افزایش و عملکرد نیروی رو به پایین به صورت عالی و بی نظیری می‌گردد.
بنابراین، سوالی پدید می‌آید. چگونه مرسدس توانسته است این عمل را مدیریت کند؟
زاویه بین پایه جلویی و پایه عقبی جناغ پایینی سیستم تعلیق، بسیار باریکتر از آن شده که در مقایسه با سال قبل وجود داشت. در واقع، محل اتصال پایه جلویی بسیار عالی به قسمت جلوی گیربکس و محل اتصال پایه عقبی به سازه تصادف ماشین (فلش قرمز در تصویر پایین) متصل شده است.
این زاویه باریک یک مسئله مشکل ساز در سازه جناغ سیستم تعلیق ایجاد می‌کند. برای ساخت محل اتصال جناغ در مقابل گیربکس باید اتصال بسیار مستحکم تر و همچنین در چنین زاویه باریکی وزن آن بسیار سنگین باشد. مشکل دیگر نیز زمانی اتفاق می‌افتد که در یک منطقه بسیار باریک و کوچک وزن زیادی را به سازه بیرونی گربکس تحمیل می‌کند و فشار کششی زیادی را نیز به وجود می‌آورد.
سیستم تعلیق عقب تیم فرمول یک مرسدس ۲۰۲۰
بنابراین مشکل به وجود آمده در سنسور گیربکس که تیم مرسدس در مسابقه اول اتریش با آن دست و پنچه نرم کرد از این مشکلات ساختاری و سازه ای نشئت می‌گیرد. و همچنین نشان داد که نحوه آرایش اتصالات داخلی گیربکس باید بهتر باشد. این مشکل از آن جا روی می‌دهد که تیم، گیربکس را بسیار به منطقه تنش‌های وارد شده از کرب‌های پیست نزدیک کرده است که این مسئله بازیگر اصلی این مشکل است.
عکس بالا به صورت دقیق نحوه اتصال پایه جناغ به محل اتصال آن بر روی سازه تصادف را نشان می‌دهد. زاویه و نحوه قرارگیری جناغ و محل های اتصال آن‌ها باید از این ایده پیروی کنند و در واقع الهام بخش ایده های آینده است.
تصویر زیر آرایش سیستم تعلیق عقب خودروی سال گذشته مرسدس را نشان می دهد. در طراحی قدیمی، زاویه میان دو پایه جناغ بیشتر می باشد. تیم ریسنگ پوینت در حال حاضر از سیستم تعلیق سال قبل مرسدس استفاده می‌کند ولی سال بعد می‌تواند از این سیستم تعلیق هوشمندانه و کارآمد بهره ببرد.
سیستم تعلیق عقب تیم فرمول یک مرسدس ۲۰۱۹
بنابراین با توجه به سر و صدای زیاد سیستم فرمان دو محوره مرسدس که نظر‌ها و سطر‌های خبری بسیاری را به خود جلب کرد، می‌توان گفت این سیستم انقلابی در تعلیق عقب خودرو باعث شده است که لوئیس همیلتون و والتری بوتاس بتوانند چندین صدم ثانیه از رقبا جلوتر باشند و برای قهرمانی دوباره در جدول رانندگان با هم رقابت تنگاتنگی ایجاد کنند.
