جریمه هاس در مجارستان به فرمول یک لطمه می زند

فرمول یک ایران – قماری که تیم هاس در دور گرم کردن مسابقه فرمول یک مجارستان به کار برد، باعث کسب امتیاز و همینطور جریمه 10 ثانیه ای در پایان کار شد.

جریمه ای که برای تیم هاس به دلیل دستور آمدن به پیت به کوین مگنوسن و رومن گروژان برای تایر های خشک به جای بارانی در دور گرم کردن داده شد، جنجال زیادی را ایجاد کرد و انتقادات زیادی را بلند کرد.

کل هدف فرمول یک این است که تیم ها بتوانند با تصمیمات درستی در شرایط برابر به یک برتری برسند اما اینکه قوانین چنین چیزی را محدود می کند واقعا چیز تمسخرآمیزیست.

جریمه تیم هاس در فرمول یک مجارستان

قانونی که طبق آن هاس جریمه شده، طبق بند 27.1 می باشد که می گوید:

راننده باید خودرو را به تنهایی و بدون کمک و دستیار رانندگی کند.

اما یک بخشنامه فنی وجود دارد که در دور گرم کردن به دلایل ایمنی ارتباطات و مکالمات را محدود می کند.

دوباره به یک نقطه ای رسیدیم که داشتن قوانین زیاد و دست و پا گیر برای فرمول یک بد است. بخشنامه فنی باید محدودیت هایی را نسبت به راهنمایی از طرف تیم برای راننده در مورد چگونگی گرم کردن تایرها یا چطور بهترین استارت ممکن را داشته باشند باشد نه اینکه در مورد شرایط جوی و استراتژی تایر محدودیتی قائل شود.

موضوع فقط مکالمات لفظی که نیست!

علاوه بر این موضوع، اطلاعاتی که روی فرمان راننده نسبت به نقطه بهینه کلاچ و دماهای آن، همگی طراحی شده برپایه الگوریتم هایی هستند که تیم آنها را ایجاد کرده نه راننده، بنابراین آیا این اطلاعات به عنوان سیستم دستیار راننده نمی باشند؟ موضوع فقط مکالمات لفظی که نیست!

همانطوری که فدراسیون بین المللی اتومبیلرانی گفت، متاسفانه تصمیم استراتژی تایر جزء استثناها نبود و داوران مجبور شدن که در چارچوب قوانین رفتار کنند و این در حالی بود که رفتار منطقی چیز دیگری بود.

بحث کردن در مورد شرایط جوی و احتمالات انتخاب تایر همگی بخشی از این ورزش هستند و باید به خاطر داشته باشیم که این یک ورزش است.

چرا دنیل کویات برخلاف هاس جریمه دریافت نکرد؟

نکته جالب این داستان را دنیل کویات تیم آلفاتاوری رقم می زند…

داستان هاس به این شکل بود که کوین مگنوسن در همان ابتدا متوجه می شود که تایر مناسب پیست چیز دیگریست و فقط این موضوع را به تیم اطلاع می دهد ولی نمی گوید که به پیت می آید…تیم از او می خواهد که به تیم بیاید.

دنیل کویات نیز در شرایط مشابه، مستقیم به پیت می آید و چون تیم، او را نادیده گرفته بود و به او نگفت که به پیت بیا و پاسخی به سوال های وی نمی داد، جریمه دریافت نکرد.

این قانون نه چندان درست تعریف شده و پر اشکال، باعث می شود که دیگر هیچ تیمی جرئت نکند چنین تصمیمات شجاعانه ای را بگیرد. در نظر داشته باشید که یک تیمی به مانند هاس برای چند دور در مسابقه فرمول یک مجارستان، خودروهایش در رده سوم و چهارم قرار داشتند و این اتفاق ممکن است که دیگر رخ ندهد!

کوین مگنوسن هم تا آخرین لحظه مسابقه بهترین و بالاترین حد از توان خودروی فوق افتضاح هاس را بیرون کشید و توانست امتیازی را کسب کند. این تیم در فرمول یکی که تیم برتر چندین دور از خودروهای ضعیف تر جلو افتاده بود، بابت چنین تصمیم و اقدامی نیازمند تشویق بود.

معادلات پیچیده برای تیم هاس برای دریافت جریمه

حتی جالب تر اینجاست که اگر کوین می گفت من دارم به پیت می آیم، موردی نبود اما اگر می گفت ک من به پیت بیایم و این جمله را سوالی مطرح می کرد، جریمه می گرفت! در نظر داشته باشید که چقدر یک راننده می تواند بدون گرفتن تاییدیه از طرف تیم اطمینان داشته باشد که تیم آماده برای انجام کار و اقدامات مد نظر است! آیا اگر کوین مگنوسن شخصا این کار را انجام می داد و تیم آماده نبود اوضاع به این شکل رقم می خورد؟

ما همیشه صحبت از داشتن یک مسابقات خوب می کنیم اما وجود قوانین بسیار زیاد و بیش از حد پیچیده ای که گاهی اوقات هیچ منطقی را نمی سازند و خودشان علامت سوالات بیشتری را ایجاد می کنند مانع از این امر و مسئله می شود. علاوه بر آن، طرفداران تازه واردی که به فرمول یک علاقمند می شوند، ممکن است ضدحال خیلی بدی را در پایان مسابقه دریافت کنند و دیگر این ورزش را تماشا نکنند.

جامپ استارت هم داستان دارد…

می توانیم این مسئله را به قضیه جامپ استارت نیز تامیم دهیم. جامپ استارت تعریفی که برای همه مطرح شده، جا به جایی پیش از لحظه شروع مسابقه می باشد. اما می بینیم که برخی موارد به راننده ای که این کار را کرده جریمه تعلق می گیرد و برخی موارد هم نه.

اما برای طرفدار و تماشاگری که دارد مسابقه را تماشا می کند، جامپ استارت کسی که جریمه گرفته و نگرفته هیچ تفاوتی ندارد و فیا توضیح می دهد که یک فرستنده ای روی خودرو و یک سنسوری روی پیست وجود دارد، یک تلرانسی هست، همه این ها اگر دلیل بر خطا بدهند آن وقت جریمه تعلق می گیرد. چرا اینقدر پیچیدگی؟ این مسئله را چطور به کسیکه اخیرا به فرمول یک علاقه مند شده و در حال تماشای مسابقات است، باید توضیح داد که قابل قبول باشد؟

چطور باید قرارگیری در جایگاه شروع مسابقه و میزان مجاز قرارگیری فاصله تایر نسبت به خط زرد و میزان حرکت مجاز و نگرفتن جریمه توضیح داده شود، آن هم برای فردی که صرفا می خواهد مسابقات اتومبیلرانی تماشا کند، ساده و قابل قبول باشد که چشمان خودش را باور نکند و به سنسور ها و حسگرها فقط اعتماد کند و هر چه که آنها نشان می دهند و می گویند را درست و قابل قبول بداند و نظر خودش را اصلا درست نداند! بی دلیل نیست که فرمول یک حتی با این وقفه طولانی مدت خودش و بازگشت مجدد، دوباره انتقادات زیادی را دریافت کرده است.

قمار هاس جواب داد اما…

هاس نشان داد که می تواند صرفا با یک قمار ساده در انتخاب تایرها حداقل برای چند دور هم که شده برای تیم های برتر خط و نشان بکشد و عملا ردبول و ریسینگ پوینت و حتی یک خودروی مرسدس را نیز در پشت سر خودش قرار دهد. جای تعجب بود که چرا برخی از تیم های سطح پایین دیگر چنین قماری را انجام ندادند.

فرض کنید که اگر دو الی سه تیم دیگر نیز چنین کاری را می کردند عملا خودروهای تیم های برتر با یک فاصله قابل توجهی پشت سر خودروهای کندتر و در ترافیک بدون پرچم آبی آنها در یکی از بدسبقت ترین پیست های تقویم قرار می گرفتند و مطمئنا ما در آن حالت، مسابقه به مراتب هیجان انگیز تری را داشتیم.

رنو، آلفارومئو، ویلیامز، هاس، آلفاتاوری چیزی برای از دست دادن نداشتند و هر کدام می توانستند چنین کاری را انجام دهند ولی متاسفانه چنین تصمیمی را نگرفتند. یکی از بزرگترین بازنده های این مسابقه، تیم رنو بود. آنها خودروی کندی ندارند، راننده های ضعیفی هم ندارند. عملا می توانستند با یک استراتژی شجاعانه تر امتیازات زیادی را با خود به خانه ببرند.

ظاهرا تنها چیزی که الان نیاز داریم الفاظ زیبای عالیجناب گونتر استاینر در وصف داوران فیا و فرمول یک می باشد.