فرمول یک ایران – مدیر فنی تیم فرمول یک مرسدس، جیمز آلیسون معتقد است که فشار بیش از حد ناشی از عدم نتیجه گیری مناسب فراری، بار بزرگی را بر دوش متیا بینوتو، مدیر تیم فراری گذارده است.
جیمز آلیسون خود در دو مقطع طی سال های 2000 تا 2005 و 2013 تا 2016 در فراری فعالیت داشته و با سطح توقعات از این تیم و فشار های وارده بر اعضای آن آشنایی کاملی دارد.
فراری فصل 2020 را فوق العاده ناامید کننده آغاز کرده و به جای رقابت با تیم های بالای جدول، در رقابت میانه جدول دست و پنجه نرم می کند و تا اینجای فصل پس از 3 مسابقه، سکوی دوم چارلز لکلرک در مسابقه اول اتریش تنها نتیجه درخشان آن ها محسوب می شود. اوضاع در فراری اصلا جالب نیست و خود متیا بینوتو نیز چندین بار در رابطه با آینده خود در تیم، مورد پرسش اصحاب رسانه قرار گرفته است. اگر چه مدیر سابق فراری، لوکا دی مونتزملو طی مصاحبه ای بیان کرد که بینوتو از حمایت کافی در تیم برخوردار نیست.
جیمز آلیسون به همراه مائوریزیو آریوابنه در فراری
آلیسون در رابطه با کار کردن در تیم فراری گفت:
خب مسلما اگر می دانستم که کار کردن در فراری چه تجربه سخت و دردناکی می شد هرگز برای بار دوم به آن جا باز نمی گشتم. من دو مقطع بسیار مهم از حرفه ام را در فراری گذراندم و علاقه زیادی نیز به این برند و مردم آنجا داشتم. امیدوارم به خاطر حرفی که زدم از من ناراحت نشوند چرا که من در آن تیم دوستان بسیاری دارم.
کار کردن در فراری از بسیاری از جهات همانند یک حس خوشی خالص و غیر قابل وصف می باشد. مردم کشور به طرز فوق العاده ای طرفدار تیم هستند، برند فراری فوق العاده قدرتمند است و تاریخ و میراث فراری به حدی مهم است، به گونه ای که احساس می کنید بخشی از چیزی هستید که خود به تنهایی ارزش و اعتبار بالایی دارد و همین مورد قدرت واقعی برای گروه محسوب می شود.
اما (از طرف دیگر) این مورد بار بزرگی نیز بر دوش تمام آنان می گذارد چرا که همراه با آن حس لذت و خوشی ناشی از موفقیت، در صورت گرفتن نتایج ضعیف فشار های زیادی نیز وارد می شود. فشار خارجی ناشی از مطبوعات به نسبت بقیه تیم ها شدیدتر و بیشتر است. فشار داخلی نیز فقط ناشی از احساس مسئولیت درونی هر شخص به واسطه عملکرد عالی که تیم در گذشته داشته است می باشد به طوری که می خواهند خود را به آن عملکرد درخشان برسانند.
و به نظر من قدرتمند ترین فشار داخلی وارده مربوط به سیستم مدیریتی خاص و دارای سلسله مراتبی فراری می باشد که شدت آن به نسبت سایر تیم ها بیشتر است و همین مورد موجب تصمیم گیری های کوتاه مدتی می شود که به جای ایجاد نقاط قوت اساسی که تیم بتواند هر ساله از آن ها بهره ببرد، بیشتر باعث گمراهی و بی راهه رفتن تیم می شود.
بنابراین مورد فراری ترکیبی از احساسات قوی و ضعیفی است که هر دو به یک ریشه و مبدا می رسند و آن ریشه نیز علاقه و اشتیاق همه چه داخل تیم و چه خارج از آن به منظور جنگیدن فراری در میدان نبرد برای کسب پیروزی و قهرمانی است.
