شفقنا – روزنامه آرمان ملی درمطلبی با عنوان ایران فقط «پایتخت» نیست! به قلم مجید ابهری جامعه‌شناس این گونه آورده است:
انتخاب نام برای فیلم‌ها و سریال‌ها تاثیر شگرفی بر اقبال مردم، ایجاد درآمد و محبوبیت برای آنها دارد. تهیه برنامه‌های مناسبتی مخصوصا سریال‌های نوروزی به‌خاطر تعطیلات درازمدت و فضای شادی و شادمانی بیشترین سهم را در ژانرهای کمدی و طنز داشته و همواره فیلم‌ها و سریال‌های این ایام از به‌یادماندنی‌ترین تولیدات قرار می‌گیرند. ناگفته نماند که با توجه به دلایل مختلف هنری، فرهنگی و اجتماعی در فضاهای موجود، بسیاری از طنزنویسان و هنرمندان این رشته یا از کشور خارج شدند، یا رشته شغلی و حرفه‌ای خود را تغییر داده از مدار فیلم و سریال خارج شدند. رشته طنز چهره جدید و بیگانه‌ای با فرهنگ و عرف اجتماعی ما به خود گرفت. طنز‌های رقیق که با تمسخر زبان یا لهجه‌های مختلف کشور یا معایب و نقایص جسمی بازیگر به‌زور از مخاطب خنده یا تبسم می‌گرفت. تشکیل گروه‌های محدود و بسته در رشته‌های فیلم و سریال تقریبا بازیگری تهیه‌کنندگی و کارگردانی در قالب مافیای هنری ظاهر می‌شوند که شانس ورود و ظهور استعدادهای لایق را به صفر می‌رساند. چرا نوروز در پایتخت خلاصه می‌شود؟ ظاهرا قرار است این سریال مناسبتی تا شمارگان مختلف تداوم یابد. چرا؟ مگر طنزپردازی جیره‌بندی شده یا طنزنویسان و سازندگان تمام شدند. غیر از لهجه زیبای مازنی و چرخش حوادث از علی‌آباد تا سوریه و مقابله با داعش، چه نکات اخلاقی دیگری در این مجموعه وجود داشت؟ چرا به طنزپردازان و بازیگران دیگر فرصت حضور داده نمی‌شود؟ جاذبه‌پردازی‌های کشور همسایه در مقابل جاذبه‌های کشور خودمان چه لطفی داشت، غیر از تبلیغ برای آن کشور و کسب درآمد از اسپانسرهای گردشگری به مقصد ترکیه؟ درست است که اینگونه برنامه‌ها برای پر کردن اوقات فراغت و ایجاد خنده تولید و عرضه می‌شود اما آیا رسالت تلویزیون در این محورها خلاصه می‌شود؟ خیلی از مخاطبان می‌پرسند اگر پایتخت تولید نشود، تکلیف ما در نوروز چیست؟ همچنین ضعف در ساختار آخرین قسمت‌های این مجموعه داد همه را درآورد. بی‌شک صداوسیما باید از قابلیت‌ها و ظرفیت‌های مختلف در زمینه‌های متنوع بهره ببرد، از صدابردار و فیلمبردار توانمند گرفته تا نویسنده و کارگردان و بازیگران، اما هیچ‌کدام از اینها نباید بتوانند تمایلات خودشان را بر محتوا و خط و مشی اصلی صداوسیما غلبه بدهند. صداوسیما سرمایه‌گذاری چندین‌ساله‌ای بر سریال پایتخت داشته و همین تلقین قحطی طنز و طنزپردازی موجب ظهور و دوام گروه‌های بسته هنری می‌گردد که موجب دلگیری هنرمندان طناز دیگر و سازندگان ارزش و تربیت‌محور می‌شود.
