گروه ورزش/شهرآرانیوز، هفته بیست‌وهفتم لیگ برتر والیبال هم خالی از حاشیه نبود و در دیداری که دو تیم شهرداری ورامین و شهرداری ارومیه به مصاف یکدیگر رفتند در حالیکه نماینده ورامین سه بر دو بازی را برده بود در آخر دیدار پوریا یلی و فرهاد سال افزون بازیکنان شهرداری ارومیه باعث به وجود آمدن حواشی شدند. سال افزون به سمت داور رفت و فریاد می‌کشید که «یک داور خوب برای بازی بگذارید» و در آنطرف هم پوریا یلی فیلمبرداری که در حال ضبط این لحظه‌ها بود را هل داد و اگرچه از سوی یک نفر هم سیلی خورد، اما دست از بی احترامی به فیلمبردار برداشت تا اینکه به زور دیگر هم تیمی هایش راهی رختکن شد!
نشست کمیته انضباطی فدراسیون والیبال برای بررسی این موضوع، دوشنبه ۲۰ بهمن‌ماه برگزار شد و در نهایت پوریا یلی دو جلسه محرومیت قطعی از حضور در سالن مسابقه و سیصد میلیون ریال جریمه نقدی و فرهاد سال‌افزون هم دو جلسه محرومیت که تا پایان لیگ ۱۳۹۹ به حالت تعلیق درآمده است و دویست میلیون ریال جریمه نقدی شد.
کمیته انضباطی فدراسیون والیبال همان گونه تصمیم گرفت که فکر می‌کردیم بدیهی است که در این شرایط حساس لیگ برتر نباید سرنوشت یک باشگاه پر طرفدار فدای رفتار ناپسند یکی دو ورزشکار شود، اما آیا جریمه نقدی در نظر گرفته شده مطابق با میزان رفتاری است که دو بازیکن سطح ملی مرتکب شده اند؟ در این بین نبود دو بازیکن یاد شده در دو مسابقه باقیمانده از دور مقدماتی لیگ برتر ممکن است به رده بندی تیم شهرداری لطمه بزند، اما همین که تصمیمات و ملاحظات با هم مد نظر قرار گرفته اند باید گفت که دم شما گرم!
اما از این موضوع که هر هفته در لیگ والیبال شاهد اعتراضات و حواشی هستیم نمی‌شود گذشت. خدا را شکر که مسابقات امسال بدون تماشاگر برگزار می‌شود وگرنه اگر در شهر‌هایی که والیبال جنبه ورزش ملی را دارد و حساسیت برانگیز است چنین صحنه‌هایی رقم می‌خورد معلوم نبود چه پیامد‌هایی داشت مثلا اگر همین اتفاقات در ارومیه و در مقابل چشمان هزاران هوادار متعصب رقم می‌خورد واقعا معلوم نبود چه اتفاقاتی می‌افتاد.
آنچه که در هفته بیست و هفتم در تالار فدراسیون والیبال گذشت و بازیکن جوان یقه فیلمبردار تلویزیون را گرفت و باقی قضایا، دنباله سریال بی احترامی‌هایی است که از بدو ورود غیر والیبالی‌ها به این ورزش ریشه قوی تری پیدا کرده و چه فایده که بنویسیم فلانی زیر گوش بهمان را زد؟
همه این‌ها معلول علت‌هایی است که نشان می‌دهد حداقل به لحاظ اخلاق و رفتاری خانه از پای بست ویران است. جوان وقتی می‌بیند که به مربیان و بزرگانش به خاطر یک صندلی چوبی بی احترامی می‌شود و آب از آب تکان نمی‌خورد سر مشق می‌گیرد و ضد ارزش جای ارزش‌های دیرینه والیبال را به عنوان یک ورزش دانشگاهی می‌گیرد.
عصبانیتی که جامعه ما را در بر گرفته و خبرنگار و مربی و ورزشکار ونماینده مجلس نمی‌شناسد، اما زمانی که آدم‌ها مسئولیت پذیر نباشند شرایط حادتر می‌شود. تقریباَ هفته‌ای نیست که داوری مورد هجمه و بی حرمتی قرار نگیرد، اما رئیس پروازی این تشکیلات وقت کافی برای پرداختن به نارسایی‌ها را ندارد و عجیب اینکه هر فردی که مدعی شده سوت را بر گردن وی می‌اندازند، چون همه در کارگاه پنبه زنی زندگی می‌کنند و هر روز دست به افشاگری زده و فیلم‌ها و حرف و حدیث‌ها را در طبق اخلاص می‌گذارند.
مهم نیست که سرمایه گذاری‌های میلیاردی تیم‌ها چگونه با یک سوت آقایان به هدر می‌رود. همه ما اشتباه می‌کنیم اگر آن را بپذیریم و در جهت اصلاح خود گام برداریم دیگر این رویه مذموم ادامه نمی‌یابد.
به درستی چه کسانی باید چرخه امور را زیر نظر داشته باشند؟ دبیر کمیته مسابقات دائم در سفر و مشغول نظارت است. از رئیس تازه وارد سازمان انتظاری نداریم، اما انصافاَ این رسم اداره مهمترین بخش فدراسیون نیست، بخشی که اگر آیین دوست یابی را به درستی انجام می‌دهد، اما از اداره لیگ چند صد میلیارد بر نمی‌آید. چیزی به پایان لیگ باقی نمانده است، ولی انصاف ورزشی و اجتماعی حکم می‌کند که دست به خودشناسی بزنیم و اگر از عهده کار بر نمی‌آییم استعفا بدهیم و این شهامت بزرگی است.
