شفقنا – روزنامه جمهوری اسلامی درسرمقاله خود با عنوان«تلخ و شیرین ۲۲ بهمن امسال» به قلم مدیرمسئول،حجت الاسلام والمسلمین مسیح مهاجری این گونه آورده است:
اینکه مراسم ۲۲ بهمن امسال علیرغم شرایط کرونائی برگزار شد و از سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی که مهم‌ترین رویداد تاریخ ایران بعد از ورود اسلام به این کشور است با حضور مردم – و البته متفاوت با سال‌های قبل – بدون مراسم عبور نکردیم، واقعه شیرینی بود. شاید به حضور موتورسواران در این مراسم به دلیل عدم امکان رعایت فاصله اجتماعی توصیه‌شده در شیوه‌نامه‌های بهداشتی ستاد ملی مقابله با کرونا، ایراد جدی وارد باشد. صحنه‌هائی که از موتورسواران در این مراسم دیدیم، این نگرانی را به همراه داشت که ممکن است زمینه‌ای برای انتقال ویروس کرونا بوده باشد، برخلاف خودروسواران که این احتمال درباره آنها یا وجود نداشت و یا بسیار کم بود. با روحیه محافظه‌کارانه‌ای که از مسئولین بهداشتی کشور سراغ داریم، آنها در چنین مواردی نظر واقعی خود را نمی‌گویند تا خود را در معرض اعتراض و فشار قرار ندهند. این روحیه البته برای سلامت عمومی کشور زیانبار است و مسئولان بهداشتی باید آن را کنار بگذارند و با شجاعت درباره آنچه می‌فهمند سخن بگویند و مصلحت عموم را بر منافع شخصی ترجیح دهند.
در کنار اصل حضور مردم در مراسم ۲۲ بهمن امسال که وجه شیرین آن بود، حواشی ناپسندی هم وجود داشت که این مراسم را به ذائقه عموم تلخ کرد. اکتفا کردن به عنوان بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی و خودداری از آوردن نام امام خمینی در قطعنامه مراسم ۲۲ بهمن امسال، واقعه بسیار تلخی بود که بهیچوجه قابل اغماض نیست. با صرف‌نظر از رقابت‌های سیاسی جناح‌ها که معمولاً در این قبیل موارد درصدد مچ‌گیری از همدیگر برمی‌آیند، نمی‌توان این واقعیت را نادیده گرفت که خیل عظیم عاشقان امام خمینی که هیچگونه وابستگی جناحی ندارند، از این واقعه تلخ بشدت برآشفته و خشمگین شده‌اند. فرقی هم نمی‌کند که این اقدام، عمدی بوده یا سهوی. عمدی بودن می‌تواند نشانه عناد نسبت به امام خمینی و اساس انقلاب و نظام باشد و سهوی بودن نیز در خوشبینانه‌ترین فرض، به معنای بی‌توجه بودن نویسنده قطعنامه و مسئولین شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی به نقش امام خمینی در رهبری انقلاب اسلامی و تأسیس نظام برآمده از آن می‌باشد که ضعف کوچکی نیست.
اشکال اساسی اینست که قطعنامه را یک یا چند نفر می‌نویسند و هیچ سهمی برای اقشار مختلف مردم و صاحبنظران در تدوین آن قائل نیستند. درست به همین دلیل است که محتوای قطعنامه‌های ۲۲ بهمن و سایر قطعنامه‌های شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی معمولاً یکطرفه و منطبق بر مذاق سیاسی یک جناح خاص است و از نقطه‌نظرهای عموم مردم در آنها خبری نیست. معلوم نیست کلمه «هماهنگی» در عنوان «شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی» به معنای هماهنگی با چه کسی و چه مرکزی است! حرف یک جناح خاص را در قطعنامه آوردن که نیازی به هماهنگی ندارد. کلمه هماهنگی فقط وقتی معنا پیدا می‌کند که خروجی این شورا محصول نقطه‌نظرهای عموم مردم از سلایق مختلف باشد نه یک اقلیت که از جهات مختلف زیرسؤال قرار دارد. به نظر می‌رسد با توجه به کارنامه بسیار ضعیف و یکطرفه شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی، این شورا نیاز مبرمی به یک خانه‌تکانی اساسی دارد تا اولاً جلوی تکرار چنین وقایع تلخی گرفته شود و ثانیاً بودجه‌ای که صرف این شورا می‌شود، به هدر نرود و هزینه نوآوری‌ها و ابتکارات مفیدی برای کشور و ملت و انقلاب و نظام شود.
واقعه تلخ دیگر، سر دادن شعار علیه رئیس‌جمهور در یکی از شهرها توسط جمعی از موتورسواران بود. اگر این واقعه یک اتفاق بود می‌شد از آن عبور کرد ولی ملاحظه صحنه‌ها تردیدی باقی نمی‌گذارد که این یک اقدام برنامه‌ریزی شده بوده و هدف سیاسی خاص یک جریان قدرت‌طلب را دنبال می‌کرد. بازداشت و برخورد با این افراد، مشکلی را حل نمی‌کند، با دست‌های برنامه‌ریز و پشت‌پرده این ماجرا باید برخورد جدی شود. آلوده کردن مراسم ۲۲ بهمن که نماد وحدت ملی است به چنین اقدام تفرقه‌افکنانه‌ای، علاوه بر اینکه اهانت به انقلاب و ملت است، این عارضه منفی بسیار خطرناک را هم ممکن است در پی داشته باشد که عده‌ای برای گرفتن انتقام به سر دادن شعارهای مشابهی علیه شخصیت‌هائی روی آورند که باید خط قرمز همگان باشند. با ریشه‌های این سنت شوم خلیفه‌کشی اگر همین امروز و با قاطعیت برخورد نشود، فردا بسیار دیر است به‌ویژه آنکه در آستانه انتخابات ریاست جمهوری قرار داریم و در فصل پرالتهاب انتخابات، کشور به آرامش نیاز دارد نه پرخاشگری.
