به گزارش شهرآرانیوز، احمد فخر صباحی متولد ۱۲ اسفند ۱۳۲۵ در مشهد است. رشته تحصیلی او در دبیرستان، علوم طبیعی بوده است و ب همین سبب دانشجوی رشته پزشکی می شود و برای ادامه تحصیل به اصفهان می رود، اما با وجود علاقه به پزشکی و طب سنتی، به دلیل مخالفت پدر و مادرش با تحصیل او در شهری دیگر، در سال سوم پزشکی تغییر رشته می دهد و به دانشکده مدرسه عالی تلویزیون و سینما می رود. کارشناسی ارشدش را به دلیل علاقه مندی به ستاره شناسی، آسترونومی(نجوم) می خواند. سپس مقطع دکتری را در رشته فلسفه در ایتالیا می گذراند. او همچنین لیسانس الهیات از ایتالیا دارد و درزمینه ادیان، مطالعه زیادی کرده است.
احمد فخر بعد از پایان دوره سربازی، حدود 43 سال پیش در اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استخدام می شود و کارش را در رادیو آغاز می کند. این هنرمند مشهدی هم زمان با فعالیت در رادیو، بازیگری را نیز دنبال می کند. اولین کار نمایشی فخر، تله تئاتر «پشت شیشه های مه آلود» است که چهار دهه پیش در آن بازی کرده و از رادیوتلویزیون ملی ایران پخش شده است. او در فیلم ها و سریال های متعددی ازجمله
«حمزه علی خان»، «کمند خاطرات»، «یار در خانه» و «اسب سهراب» ایفای نقش کرده است.
فیلم سینمایی «یار در خانه» به کارگردانی مرحوم خسرو سینایی، حدود 25سال پیش به جشنواره فجر راه پیدا کرد و جزو ۱۰ فیلم برتر شد.
فخر صباحی، برخلاف تعدادی از همکارانش که پس از بازنشستگی نیز به ادامه فعالیت در رادیو می پردازند، بعد از بازنشستگی به کارهای هنری مثل فرسک(نقاشی دیواری) رو آورد و چندین بار آثار هنری اش در نگارخانه سروش به نمایش گذاشته شد. این هنرمند باسابقه خط زیبا و صدای خوشی دارد و از او 25آهنگ نیز موجود است.
این چهره هنری شهرمان، در ماه های پایانی هشت سال دفاع مقدس به همراه
حسن معین (به عنوان نویسنده) به اهواز و نزدیک خط مقدم می روند و در آنجاروزانه ایثارگری‌ها و رشادت رزمندگان اسلام را برای پخش از رادیو خراسان تهیه می کردند.
احمد فخر صباحی، با کارنامه پروپیمانی که در آن از تهیه کنندگی و کارگردانی و نویسندگی و گویندگی رادیو تا بازیگری تئاتر، سینما و تلویزیون ملموس است از اواسط مرداد امسال به دلیل عارضه مغزی راهی بیمارستان قائم شده است و همچنان در بستری بیماری است.
فخر در اسارت بیماری
کمتر کسی است که با سکانس های پلیسی «مزد ترس» سریال پر بیننده در اوایل دهه 70 خاطره نداشته باشد. بیشتر ما، نقش او به عنوان یک خلاف کار تیزهوش را وقتی می خواست از دست قانون فرار کند و با صدای کشیده می گفت: «به! خدمت کارگاه محمدی رسیده بودم، اما...» به یاد داریم.
احمد فخر، هنرمند مشهدی است که در تئاترها و فیلم های متعددی نقش آفرینی کرده و سال ها در رادیو به نویسندگی و کارگردانی پرداخته است. شاخص ترین فعالیت تلویزیونی این فارغ التحصیل دکترای فلسفه از ایتالیا در سریال های «مزد ترس» و «بازی با مرگ» است، اما متأسفانه اکنون بستری روی یکی از تخت های ICUبیمارستان قائم است.
این هنرمند مشهدی حدود هشت ماه گذشته براثر عارضه مغزی راهی بیمارستان می شود. چند ماه از بهبودی نسبی او پس از عمل جراحی می گذرد که متأسفانه با درد شدید از ناحیه کیسه صفرا دوباره راهی بیمارستان می شود و این روزها را با جسمی کم رمق و متصل به دستگاه می گذراند.
اسارت اجباری
وارد بیمارستان قائم، همان مرکز سال خورده که کادر درمانش خسته از شیوع کرونا بودند، می شویم. این بار موضوعمان کرونا نیست. بیمار هم کرونایی نیست. موضوع اسارت اجباری یک هنرمند روی تخت بیمارستان است. اسارتی که خیلی ساده و باورنکردنی رقم خورد؛ «آقای فخر در خانه بود. مثل همیشه آب میوه اش را نوشید و سرحال بود. کمی بعد حالش بد شد. حالا هشت ماه است که دیگر، آن آدم قبل نشده است.» این جملات ساده و کوتاه را نیره سادات شجاع رضوی از دردی که این روزها همسرش احمد فخر متحمل شده است در مقابل ورودی اورژانس بیمارستان قائم به ما می گوید. از دو ماسکی که بر چهره دارد، خط و خطوط ناشی از ماه ها خستگی بروبیا به بیمارستان در چهره اش دیده نمی شود، اما نگاه مضطرب و دستان بی قرارش شرح حال درستی از او می دهند.
او می گوید: آقای فخر، تا پیش از بیماری اش آدم فعالی بود. او هزارتا هنر داشت؛ خط بسیار زیبایی داشت، نقاشی می کرد و هر زمان که بازی در فیلمی به او پیشنهاد می شد قبول می کرد.
«حمزه علی خان»، «کمند خاطرات»، «یار در خانه» و «اسب سهراب» ایفای نقش کرده است.
فیلم سینمایی «یار در خانه» به کارگردانی مرحوم خسرو سینایی، حدود 25سال پیش به جشنواره فجر راه پیدا کرد و جزو ۱۰ فیلم برتر شد.
فخر صباحی، برخلاف تعدادی از همکارانش که پس از بازنشستگی نیز به ادامه فعالیت در رادیو می پردازند، بعد از بازنشستگی به کارهای هنری مثل فرسک(نقاشی دیواری) رو آورد و چندین بار آثار هنری اش در نگارخانه سروش به نمایش گذاشته شد. این هنرمند باسابقه خط زیبا و صدای خوشی دارد و از او 25آهنگ نیز موجود است.
این چهره هنری شهرمان، در ماه های پایانی هشت سال دفاع مقدس به همراه
حسن معین (به عنوان نویسنده) به اهواز و نزدیک خط مقدم می روند و در آنجاروزانه ایثارگری‌ها و رشادت رزمندگان اسلام را برای پخش از رادیو خراسان تهیه می کردند.
احمد فخر صباحی، با کارنامه پروپیمانی که در آن از تهیه کنندگی و کارگردانی و نویسندگی و گویندگی رادیو تا بازیگری تئاتر، سینما و تلویزیون ملموس است از اواسط مرداد امسال به دلیل عارضه مغزی راهی بیمارستان قائم شده است و همچنان در بستری بیماری است.
فخر در اسارت بیماری
کمتر کسی است که با سکانس های پلیسی «مزد ترس» سریال پر بیننده در اوایل دهه 70 خاطره نداشته باشد. بیشتر ما، نقش او به عنوان یک خلاف کار تیزهوش را وقتی می خواست از دست قانون فرار کند و با صدای کشیده می گفت: «به! خدمت کارگاه محمدی رسیده بودم، اما...» به یاد داریم.
احمد فخر، هنرمند مشهدی است که در تئاترها و فیلم های متعددی نقش آفرینی کرده و سال ها در رادیو به نویسندگی و کارگردانی پرداخته است. شاخص ترین فعالیت تلویزیونی این فارغ التحصیل دکترای فلسفه از ایتالیا در سریال های «مزد ترس» و «بازی با مرگ» است، اما متأسفانه اکنون بستری روی یکی از تخت های ICUبیمارستان قائم است.
این هنرمند مشهدی حدود هشت ماه گذشته براثر عارضه مغزی راهی بیمارستان می شود. چند ماه از بهبودی نسبی او پس از عمل جراحی می گذرد که متأسفانه با درد شدید از ناحیه کیسه صفرا دوباره راهی بیمارستان می شود و این روزها را با جسمی کم رمق و متصل به دستگاه می گذراند.
اسارت اجباری
وارد بیمارستان قائم، همان مرکز سال خورده که کادر درمانش خسته از شیوع کرونا بودند، می شویم. این بار موضوعمان کرونا نیست. بیمار هم کرونایی نیست. موضوع اسارت اجباری یک هنرمند روی تخت بیمارستان است. اسارتی که خیلی ساده و باورنکردنی رقم خورد؛ «آقای فخر در خانه بود. مثل همیشه آب میوه اش را نوشید و سرحال بود. کمی بعد حالش بد شد. حالا هشت ماه است که دیگر، آن آدم قبل نشده است.» این جملات ساده و کوتاه را نیره سادات شجاع رضوی از دردی که این روزها همسرش احمد فخر متحمل شده است در مقابل ورودی اورژانس بیمارستان قائم به ما می گوید. از دو ماسکی که بر چهره دارد، خط و خطوط ناشی از ماه ها خستگی بروبیا به بیمارستان در چهره اش دیده نمی شود، اما نگاه مضطرب و دستان بی قرارش شرح حال درستی از او می دهند.
او می گوید: آقای فخر، تا پیش از بیماری اش آدم فعالی بود. او هزارتا هنر داشت؛ خط بسیار زیبایی داشت، نقاشی می کرد و هر زمان که بازی در فیلمی به او پیشنهاد می شد قبول می کرد.
