

شفقنا-حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی فتاوی درباره آمیزش در ماه رمضان بیان کرده است.
به گزارش شفقنا متن فتاوی مطرح شده بدین شرح است:
مسئله ۴١ . اگر روزه دار در روز، با عمد و اختیار آمیزش کند،
یعنى هر عملى که ایجاد جنابت مى کند، انجام دهد، روزه او
باطل مى شود و قضا و کفّاره دارد؛ چه از پیش رو باشد یا از
پشت؛ با همسر باشد یا غیر آن؛ با زنده باشد یا مرده؛ با انسان
باشد یا حیوان.
مسئله ۴٢ . ملاک باطل شدن روزه به آمیزش، جنابت است
و جنابت یا به دخول به مقدار ختنه گاه است اگرچه منى هم
بیرون نیاید یا به بیرون آمدن منى است، هرچند دخول، کمتر
از این مقدار باشد؛ اما اگر کمتر از مقدار ختنه گاه داخل شود و
منى هم بیرون نیاید، روزه باطل نمى شود. اگر شک کند که به
اندازه ختنه گاه داخل شده یا نه، روزه او صحیح است.
مسئله ۴٣ . اگر روزه دار با جهل به مسئله، با همسر خود به
خیال اینکه حلال است، آمیزش کند، روزهٔ او باطل است و قضا
دارد؛ ولى کفّاره ندارد.
مسئله ۴۴ . اگر روزه دار فراموش کند که روزه است و مشغول
آمیزش شود، یا او را اجبار و اکراه به آمیزش کنند، روزه او باطل
نمى شود و اگر یادش بیاید که روزه است، یا اجبار و اکراه از او
برداشته شود، باید فوری دست از آمیزش بردارد و اگر آن را ادامه
دهد، روزهٔ او باطل مى شود.
مسئله ۴۵ . اگر اجبار کننده، روزه دارى را مخیّر کند بین
آمیزش و خسارت مالى، ولى روزه دار آمیزش را اختیار کند، روزه
او باطل است و قضا دارد؛ اما کفّاره ندارد.
مسئله ۴۶ . اگر روزه دار با همسرش بازى کند و شک کند که
دخول شده یا نه، روزه اش باطل نمى شود.
مسئله ۴٧ . اگر روزه دار ارادهٔ آمیزش کند، چه قصد بیرون
آمدن منى را داشته باشد یا نه، روزهٔ او باطل مى شود.
مسئله ۴٨ . آمیزش در شب، تا زمانى که براى تطهیر و غسلِ
پیش از اذان صبح وقت باشد، جایز است.
