شفقنا رسانه_نشست «سینمای مستند فلسطین و نقش آن در مقاومت انقلابی» با حضور دکتر سیدعلی روحانی دانشیار دانشکده سینما و تئاتر، دکتر فرشاد عسگری کیا عضو هیأت علمی دانشکده هنر دانشگاه سوره، مرتضی جانبخش عکاس و تصویر بردار، دکتر وحید الهه موسوی و دکتر رامتین شهبازی عضو هیات علمی دانشگاه سوره، به عنوان دبیر این نشست، به صورت مجازی در دانشگاه سوره برگزار شد.
به گزارش شفقنا رسانه، در ابتدای جلسه، رامتین شهبازی دبیر این نشست ضمن عرض خوش آمد گویی به حاضران در جلسه از سیدعلی روحانی دعوت کرد تا در رابطه با «سینمای مستند فلسطین و نقش آن در مقاومت انقلابی » توضیح دهد، روحانی افزود: ما به سینمای داستانی پردازش نخواهیم داشت، موضوعی که ما انتخاب کردیم فقط به سینمای مستند فلسطین می پردازد و سینمای مستند فلسطین به طور مستقل مورد مطالعه قرارخواهد گرفت.
روحانی در ادامه گفت: ما در این نشست به فیلم ها و فیلم سازانی میپردازیم که مطلقاً در ایران ناشناخته اند، اما در حوزه ی سینمای مستند جوایزی دریافت کرده اند و مورد استقبال نیز واقع شدند.
وی افزود: باوجود اینکه فلسطین وضعیت ساختاری خوبی ندارد اما اگر بخواهیم در جهان غرب بر روی سینما متمرکز شویم بیشترین آثار فاخر را در همین جامعه ی فلسطین مشاهده می کنیم و این جای تحسین دارد، زیرا کشورهایی هستند که باوجود ثروت و امکانات نمی‌توانند به اندازه ی فلسطین عرض اندام کنند.
روحانی در رابطه با فیلم سازان فلسطینی اذعان کرد: فیلم سازان فلسطینی چند گروه هستند، دسته اول کسانی که در مناطق به طور خودگردان مشغول فعالیت اند. دسته دوم یک عده از مناطقی که اسرائیل برای خودش برداشته و آنها عرب اسرائیل شناخته می شوند و فیلم می سازند و دسته سوم نیز فیلمسازان غیرمستند در فلسطین هستند که در اروپا و آمریکا فیلم می‌سازند که همه اینها در شبکه ی سینمای فلسطین قرارمی گیرد، که این شبکه بسیار پیچیده است و ما شناختی روی آن نداریم؛ این فیلم و مستند ها مارا با مشکلات فلسطین بیشتر آشنا می کند.
در ادامه این نشست فرشاد عسگری کیا به دیدگاه های شهید آوینی پرداخت و گفت: در زمان حیات و پس از حیات شهید آوینی حرف از فیلمسازی ایشان زیاد بود و مسائل بسیاری مطرح شد یکی از کسانی که با این مستند تعارض داشت، حسین معززی نیا بود که منتقد سینما و از طرفی داماد خانواده ی آوینی بود؛ معززی نیا صحبت و نامه نگاری های بسیاری با مسئولین مربوطه درمورد مستند های شهید آوینی انجام داد.
او در مورد سبک زندگی شهید آوینی افزود: سبک زندگی شهید آوینی باید مطالعه شود، اینکه او چه نظراتی داشته و چقدر توانسته آراء و نظراتش را در مجموعه ی روایت فتح اجرا کنند، نوشته هایی که شهید آوینی درمورد شعر، سینما، ادبیات، حکومت،سیاست و فرهنگ دارد موارد قابل اعتنایی هستند؛ بنیادفتح مجموعه ای از فیلم ها و مستند هایی است که شهید آوینی جمع آوری کرده و علاقمندان نیز می‌توانند آنها را تهیه و تماشا کنند.
سپس مرتضی جانبخش در این نشست، تحول فیلمبرداری سینمای پس از انقلاب اسلامی را توضیح دادو چند تصویر از گذشته ارائه داد. او در رابطه با تصاویر گفت: اگر به تاریخ عکس دقت کنید، متوجه می شوید کمتر از ۲۰ سال پس از ابداع عکاسی ما شاهد اولین عکس در ایران هستیم این اتفاق برای سینما زودتر وقوع پیدا کرد. ما در سینما کمتر از ۵_۶ سال که اولین فیلم در فرانسه نمایش پیدا کرد در ایران اولین فیلمبرداری را شاهد بودیم، آن هم فیلمی بود که از سفر مظفرالدین شاه گرفته شد.
جانبخش در ادامه شباهت های عکاسی سینما و عکاسی استیج را بیان کرد و افزود: شباهت های زیادی بین عکاسی سینما و عکاسی استیج میبینیم، چون صحنه همچنان چیدمان و آماده برای جلوی دوربین می شود، حتی ممکن است عکاس مداخلات متعددی در آماده سازی صحنه و بازیگران بکند.
وی در ادامه افزود: عکسی که ناصرالدین شاه از اعضای حرم سرایش مقابل آینه گرفته، بحث برانگیز است، این عکس از عمق نگاه هنری و تسلط تکنیکی این آدم خبر می دهد و سوالی که ممکن است برایتان پیش آید، این است که چطور ممکن می شود کسانی که عکاس نبودند مانند ناصرالدین شاه و اطرافیانش در ابتدای تاریخ بدون هیچ پیش زمینه ای در این هنر آن هم درحوزه ی استیج که پیچیده ترین شاخه ی عکاسی است ماهر بودند؟ به عقیده ی من سبک زندگی آنها به این شکل بوده است، زندگی سلطنتی برپایه سفره آرایی، ژست و فیگور بنا شده است بنابراین، این روحیه برای ناصرالدین شاه چیز عجیبی نبوده است.
جانبخش در انتهای نظرات خود گفت: ما در زمینه سینما خوش شانس بوده ایم، بطور مشخص شروع سینمای ایران به سال ۱۳۰۹ با فیلم آبی و رابی برمی‌گردد.
