عکس نوشته روز دانشجو + متن و جملات تبریک روز دانشجو 16 آذر 1400
عکس نوشته روز دانشجو را در این مطلب از سایت نازوب گردآوری کرده ایم. روز 16 آذر مصادف اسـت با روز دانشجو. شما می‌توانید با بـه اشتراک گذاشتن پست های زیبایی در شبکه های اجتماعی این روز را به تمام دانشجوها تبریک بگویید.
عکس نوشته روز دانشجو جدید 1400
روز دانشجو مبارک
درست از وقتی کـه کنکورُ میداد
سوراخ شد آسمون دانشجو افتاد
تـو فکرش صد هزار تا آرزو داشت
تـو آیندش یه دنیا آبرو داشت
میدونست با انرژی ای کـه داره
محاله توی درسی کم بیاره
می گفت: هرسال نوبل رو مـن می گیرم
تصور کن اگر یکروز بمیرم!
16 آذر روز دانشجو بر همه دانش پژوهان ایران زمین مبارک باد
ز دانشجو و درس گویم همی
دهم شرح حالش بدنیا دمی
دم صبح کز خواب پا شود
بگوید مـن تـو شـما میشود
هزل گفتن و چرت و پرت و شعار
همیشه بود کارش از دست یار
سرصبح جوراب و کفشش کجاست
یکی زیر تخت و یکی گشته راست
بشوید بـه هر سال جوراب خود
بگوید بدنیا همین اسـت مد
قیافه نگو همچو دیو اسـت و جن
بـه قول خودش کرده مویش فشن
دو سه ساعتی شانه بر مو کند
سر و گردن این سو و ان سو کند
بخوابد همیشه بـه هنگام درس
ندارد ز استاد و شاگرد ترس
از بس تخم مرغ و گوجه خورده
بیچاره شده شبیه مرده
دانشجو نبود این ها کـه گفته
این حرفها همش حرفهای مفته
دانشجو یعنی همت و چمران
دانشجو یعنی سمبل ایمان
دانشجو یعنی فکر های خلاق
آزادگی و مرگ بـه شلاق
متن جدید تبریک روز دانشجو
آمیخته از شور و دانشی، طعم هیاهو رابا تمام تنت حس میکنی، کلاسهایی کـه تـو را کوهوار میخواهند، کتابهایی کـه دریچه های روشن پرواز تواند و شناخت کـه در تـو، چون خونی تازه میجهد و راز جوانی کـه بر لبانت تازه میشود.
دیروز، امروز، فردا، همه ی روز‌ها بنام توست، وقتی در صفحه بـه صفحه تاریخ، بر قلههای سربلندی ایستادهای «دانشجو»؛ این نام سرشارت می‌کند از بهار.
بر خروار‌ها گنجینه تمدن نشستهاى کـه هر خشت آن، بنام کسى اسـت ودر سپهرى نفس میکشى کـه ستارههایش بنام دانشمندان پارسى اسـت؛ خوارزمى، ابن هیثم، خواجه نصیر…
مبادا خرمن تجربه ایرانیان را باد ببرد! مبادا از یاد ببرى کـه قوم و قبیلهات کیست و نام و نشانت چیست! گرد باد‌ها براى خرابى می وزند نه آباد کردن؛ کـه آباد کردن از گردباد‌ها بر نخواهد آمد.
نام تـو را امروز بر سردر شکوه و اقتدار کشور حک کردهاند؛ کدام عرصه از طنین گامهای اندیشهات تهی مانده اسـت! تـو آمدهای تا دستهای نادانی شهر را بگیری و آرام از کوره راههای جهل و ناتوانی، بـه سر منزل سعادت و آبادانی برسانی.
ویرانههای شهر، سرسبزی دستان تـو رابه تمنا نشستهاند، فصل، فصل توست. تـو، تجربههای دیروز رابه تلاشهای فردا پیوند میزنی تا آیندهای بسازی لبریز از روز‌های تازه.
مطالب مرتبط :
