همه ما می دانیم که برخی از جنبه های شخصیت، ذاتی هستند و محیط خانواده بخش های دیگر را شکل می دهد. مطالعات محققان نشان می دهد محیط خانواده بر شکل گیری شخصیت افراد تاثیر به سزایی دارد.
به گزارش سیناپرس، نتایج یک مطالعه جدید مبتنی بر تحقیقات طولی روی افراد از دوران نوزادی تا بزرگسالی، نشان می دهد که اعضای یک خانواده واقعاً ویژگی های شخصیتی مشترکی دارند. علاوه بر موارد فوق، این تیپ های شخصیتی می توانند سلامت و شادی فرد را تا بزرگسالی تحت تاثیر قرار دهند.
در این تحقیقات از تکنیک های آماری پیشرفته (تحلیل نمایه پنهان) برای بررسی شخصیت خانوادگی مشترک استفاده شد.
کودکان، نوجونان و والدینشان که در این مطالعه شرکت کرده و پرسشنامه شخصیت را تکمیل کردند. این تحقیقات به این موضوع پرداخت که چگونه پروفایل شخصیتی والدین و فرزند عناصر مشترک را آشکار می کند که در نتیجه آن سه نمایه شخصیتی شناسایی شد که عبارت اند از:
• خانواده معمولی: این خانواده شامل سطوح مشترک بالاتر از میانگین برون گرایی، سطوح پایین تر از متوسط توافق پذیری و وظیفه شناسی و سطوح متوسط روان رنجوری برخوردار بود. این رایج ترین نمایه شخصیت خانوادگی بود که بیش از نیمی از خانواده ها را در بر می گرفت.
•خانواده تاب‌آور: این خانواده شامل سطوح بالاتر از میانگین برون گرایی، توافق پذیری، وظیفه شناسی و سطوح زیر متوسط روان رنجورخویی بود.
•خانواده ناسالم: این خانواده با سطوح پایین تر از میانگین برون گرایی، توافق پذیری و وظیفه شناسی، سطوح متوسط گشودگی مطابق تجربه و سطوح بالاتر از میانگین روان رنجورخویی مشخص می شد. کم ترین تعداد خانواده ها در این دسته قرار گرفتند.
طی این مطالعات، کودکان معیارهای خود گزارشی شادی و سلامت جسمی و روانی جهانی را تکمیل کردند. کودکان خانواده های «تاب‌آور» بالاترین سطح شادی را در بزرگسالی (سن ۳۸ سالگی) گزارش کردند، پس از آن کودکان خانواده های «معمولی» و فرزندان خانواده‌های «ناسالم» کمترین میزان شادی را گزارش کردند.
کودکان خانواده های «تاب‌آور» و «معمولی» در مقایسه با فرزندان خانواده های «ناسالم» از سطح سلامت بالاتری برخوردار بودند. کودکان خانواده های «تاب‌آور» و «معمولی» از نظر آماری در مورد سلامت جسمانی و روانی خود گزارش شده تفاوتی نداشتند.
این تحقیق، اولین مطالعه ای است که شخصیت مشترک خانواده ترکیبی از فهرست های شخصیتی تکمیل شده توسط مادران، پدران و فرزندان و اندازه گیری تأثیر آن بر فرزندان در چندین دهه بعد را شناسایی کرد که جنبه های شخصیتی بین اعضای خانواده به اشتراک گذاشته می شود، اما مهمتر از آن، این پروفایل های شخصیتی مشترک می تواند بر شخصیت کودکان در طول زندگی بزرگسالی آنها تأثیر بگذارد.
به نظر می رسد یکی از مؤلفه های مهمی که بر پیامدهای مثبت-منفی شادی و سلامت بزرگسالان تأثیر می گذارد، روان رنجورخویی است که نشان می دهد افراد در مقیاس روان رنجورخویی بالا در معرض خطر بیشتری برای تجربه پیامدهای روان شناختی نامطلوب هستند.
شرح کامل این تحقیقات و یافته های حاصل از آن در آخرین شماره مجله شخصیت و تفاوت های فردی (Personality and Individual Differences) منتشر شده است.
مترجم: سید یوسف دراوی زاده
