کمبود B ۱۲ یک مشکل بزرگ و در عین حال نادیده گرفته شده است. به گفته محققان دانشگاه کپنهاگ دانمارک، این مشکل نیازمند راه حل‌های جدید است.
کمبود ویتامین B ۱۲ نه تنها به طور بالقوه منجر به کم خونی می‌شود، بلکه می‌تواند به سیستم عصبی آسیب برساند؛ و برای کودکان خردسال، B ۱۲ برای رشد مغز بسیار مهم است.
«هنریک فریس»، محقق ارشد این مطالعه و استاد گروه تغذیه و ورزش دانشگاه کپنهاگ، می‌گوید: «در میان بسیاری از کودکانی که در مطالعه ما شرکت کردند، ما یک ارتباط قوی بین کمبود ویتامین B ۱۲ و رشد ضعیف حرکتی و کم خونی پیدا کردیم.»
سال‌هاست که در سرتاسر جهان به کمبود ویتامین A، روی و آهن توجه می‌شود، در حالی که تحقیقات کمی در مورد کمبود B ۱۲ وجود دارد.
بیش از ۱۰۰۰ کودک مبتلا به سوءتغذیه حاد ۶ تا ۲۳ ماهه در این مطالعه شرکت کردند. سطح ویتامین B ۱۲ کودکان هم قبل و هم بعد از سه ماه رژیم غذایی روزانه حاوی محتوای توصیه شده B ۱۲ اندازه گیری شد. هنگامی که مطالعه شروع شد، دو سوم از کودکان سطح B ۱۲ پایین یا حاشیه‌ای داشتند.
حتی پس از سه ماه تسکین غذایی، یک سوم از کودکان همچنان سطح پایین یا حاشیه‌ای ذخیره B ۱۲ را داشتند. توضیح تأسف بار این است که محدودیتی برای میزان جذب B ۱۲ وجود دارد.
به گفته محققان: روده کودک تنها می‌تواند ۱ میکروگرم B ۱۲ را در هر وعده غذایی جذب کند. بنابراین، اگر کودکی ۵۰۰ میکروگرم کمبود داشته باشد، بیش از چند هفته طول می‌کشد تا کمبود او جبران شود.
از آنجایی که بدن ما نمی‌تواند به تنهایی B ۱۲ تولید کند، باید آن را از طریق محصولات حیوانی یا مکمل‌های دارویی تأمین کرد. با این حال، در بسیاری از کشور‌های کم درآمد، دسترسی به غذا‌های حیوانی برای عموم مردم بسیار دشوار است.
کمبود ویتامین B ۱۲ نه تنها به طور بالقوه منجر به کم خونی می‌شود، بلکه می‌تواند به سیستم عصبی آسیب برساند؛ و برای کودکان خردسال، B ۱۲ برای رشد مغز بسیار مهم است.
«هنریک فریس»، محقق ارشد این مطالعه و استاد گروه تغذیه و ورزش دانشگاه کپنهاگ، می‌گوید: «در میان بسیاری از کودکانی که در مطالعه ما شرکت کردند، ما یک ارتباط قوی بین کمبود ویتامین B ۱۲ و رشد ضعیف حرکتی و کم خونی پیدا کردیم.»
سال‌هاست که در سرتاسر جهان به کمبود ویتامین A، روی و آهن توجه می‌شود، در حالی که تحقیقات کمی در مورد کمبود B ۱۲ وجود دارد.
بیش از ۱۰۰۰ کودک مبتلا به سوءتغذیه حاد ۶ تا ۲۳ ماهه در این مطالعه شرکت کردند. سطح ویتامین B ۱۲ کودکان هم قبل و هم بعد از سه ماه رژیم غذایی روزانه حاوی محتوای توصیه شده B ۱۲ اندازه گیری شد. هنگامی که مطالعه شروع شد، دو سوم از کودکان سطح B ۱۲ پایین یا حاشیه‌ای داشتند.
حتی پس از سه ماه تسکین غذایی، یک سوم از کودکان همچنان سطح پایین یا حاشیه‌ای ذخیره B ۱۲ را داشتند. توضیح تأسف بار این است که محدودیتی برای میزان جذب B ۱۲ وجود دارد.
به گفته محققان: روده کودک تنها می‌تواند ۱ میکروگرم B ۱۲ را در هر وعده غذایی جذب کند. بنابراین، اگر کودکی ۵۰۰ میکروگرم کمبود داشته باشد، بیش از چند هفته طول می‌کشد تا کمبود او جبران شود.
از آنجایی که بدن ما نمی‌تواند به تنهایی B ۱۲ تولید کند، باید آن را از طریق محصولات حیوانی یا مکمل‌های دارویی تأمین کرد. با این حال، در بسیاری از کشور‌های کم درآمد، دسترسی به غذا‌های حیوانی برای عموم مردم بسیار دشوار است.
