این سریال اگرچه به لمپن‌ها پر و بال داده و آن‌ها را به سرکردگی غلام، حاکمان غلط یک منطقه پایین‌شهری به نمایش درآورده است، ولی آن‌ها را به حال خود رها نکرده و با بهره‌برداری ازمتنی جان‌دار و پُرکشش و کشمکش و تصویرسازی خوب، براساس اندیشه مبارزه دایمی خیر و شر، این جماعت را مقابل صفی از نیروهای خیر با رهبری یک کلانتر اهل معرفت و پایبند قانون و مردمی به نام ذبیح پاشا قرار داده است.
سریال پلیسی «حکم رشد»، امتیازهایی خوب درگزینش و چیدمان مضمون، داستان و محتوا، پردازش شخصیت‌ها و کارگردانی دارد. همچنین از نظر پرداخت و ساختار هنری با ترکیبی از آثار پلیسی سنتی و مدرن و وفاداری به مولفه‌های چنین آثاری، به نسبت، موفق ظاهر شده است. بازی‌های خوب را هم باید به امتیازهای این سریال افزود.
با این همه، آن‌چه باید مد نظر تولیدکنندگان فیلم‌ها و مجموعه‌های پلیسی و جنایی قرار گیرد و به رعایت آن موظف و ملزم باشند، پرهیز از رواج لمپنیسم، لطمه به فرهنگ مردم، بدآموزی و اشاعه خشونت است.
با آن‌که می‌شود این موارد را غیرمستقیم و نمادین و بدون آزار مخاطب، طراحی و اجرا کرد، اما در «حکم رشد» هم مانند بسیاری از آثار مشابه، مورد توجه قرار نگرفته است و بیننده در بسیاری صحنه‌ها، شاهدخشونت، درگیری، برخوردهای نامناسب و برخی دیالوگ‌های نامحترم است.
با آن‌که تندی و خشونت و درگیری، جزءلاینفک کشمکش نیروهای خیر و شر در آثار پلیسی سینمایی و سیمایی است، ولی این واقعیت که می‌تواند و باید به صورت نمایشی تولید و تصویری ارایه شود، نباید به قیمت بدآموزی و آسیب به فرهنگ و روح و روان مخاطب عرضه شود.
«حکم رشد» در کل، خوب نوشته و ساخته شده است و ازسریال‌های سطحی، ضعیف و کلیشه‌ای پلیسی تلویزیون، یک سروگردن بالاتر است.
۵۷۵۷
