در تلگراف لازم است پیام به یک کد ('زبان') تبدیل شود که توسط فرد فرستنده و گیرنده شناختهشده باشد. اینگونه کدها بر اساس محدودیتهای رسانه (متوسط) سیگنالینگ طراحی میشوند.
نخستین متن تلگراف: « منّت خدای را عز و جل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت. هر نفسی که فرو می رود ممدّ حیات است و چون بر می آید مفرّح ذات. پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب....»
این نخستین پیامی بود که به واسطه تلگراف در ایران مخابره شد.این پیام در روز ۲۷ اسفند سال ۱۲۳۶ هجری شمسی از مدرسه دارالفنون به کاخ ییلاقی ناصرالدین شاه ارسال شد و روزنامه «وقایعاتفاقیه» در شماره ۳۷۲ خود در این روز، رویداد سیمکشی تلگراف در مدرسه دارالفنون و موفقیتآمیز بودن آن را خبر داد.
