بدون تردید اگر همۀ تاریخ‌های جهان را صفحه به صفحه جستجو کنیم و همۀ جهان را بگردیم باز هم چنین محبتی را نخواهیم یافت. محبت تنها به ادعا نیست، بلکه محوشدن است؛ محوشدن در حرم یار و حرکتها و حالات او را پیروی‌کردن.
یقیناً محبت، داعیه‌ای است که انسان را به کارهای عجیب و شگرف وادار می‌کند. دوستی و محبت خستگی و ملال را در راه رسیدن به کوی یار می‌‌زداید و در پس پردۀ مشکلات و ناهنجاریها، صبح امید و سپیده‌دم وصال نهفته است.
از همین زاویه بود که یاران جان‌نثار و شیفتگان به حق محمد مصطفی (ص) در راه رضای دوست و رسیدن به رضوان الهی هر مشکلی را به جان می‌‌خریدند و عاشق‌وار گرد شمع فروزان وجود نبوت می‌چرخیدند.
یاران باوفای رسول اکرم (ص) از آنجایی‌که به حقیقت ایمان و اعتقاد به خداوند عزّوجل و رسول گرامی (ص) رسیده بودند، از اتباع و پیروی گام‌به‌گام ایشان لذت برده، هیچ‌گاه در این معامله تأخیر را روا نمی‌دانستند.
انتهای پیام/
