به گزارش خبرنگار مهر، جلیل بوجار، متولد سال ۱۳۳۶ مدیر اسبق کمیته امداد امام خمینی (ره) همدان از قدیمی‌ترین معاشرین شهید آیت الله مدنی (ره) است.

وی در گفتگو با خبرنگار مهر به دوران اسارات خود اشاره کرد و گفت: اوایل سال ۱۳۵۹ طی یک ماموریت از کمیته امداد به همراه تعدادی از نیروهای مردمی و به همراه یک امدادگر به کردستان رفتیم، در آن زمان مسیرها و راه های کردستان بسیار ناامن بود و متاسفانه در جاده کردستان توسط گروهک کومله به اسارت گرفته شدیم.

این آزاده همدانی با بیان اینکه بعد از دستگیری توسط افراد کومله ما را به روستای نوره چشم کردستان انتقال دادند، خاطرنشان کرد: ما توسط فرمانده ضدانقلاب کومله مورد بازجویی قرار گرفتیم و در حین بازجویی مورد شکنجه روحی و جسمی نیز قرار می گرفتیم.

بوجار عنوان کرد: محل نگهداری ما در یک طویله بود و تغذیه ما در مدت ۵ ماه اسارت آب، دوغ و نان بود؛ اگر در این مدت، قصد اعدام فردی را داشتند آن فرد را مورد شکنجه قرار میدادند و بعد اعدام می کردند.

وی یادآور شد: در مدت اسارت همراه بنده، هادی خضریان به دلیل اینکه از ناحیه پا زخمی شده بود بعد از دو ماه که از اسارت ما گذشته بود، به شهادت رسید.

مدیر اسبق کمیته امداد امام خمینی (ره) همدان در ادامه با بیان اینکه هدف ضدانقلاب های کومله جداسازی کردستان از ایران بود، تصریح کرد: این افراد از تمام ابعاد فکری، خطی، فرهنگی از آمریکا دستور میگرفتند و به نوعی تغذیه مالی می شدند و از آمریکا دلار می گرفتند.

بوجار یادآور شد: کومله ها بیش از ۱۰ سال به مردم کردستان ظلم کردند و چه بسیار جنایاتی که در این منطقه انجام دادند؛ از کشتن بچه های مسلمان جلوی عروس و داماد گرفته تا شلاق زدن مردم کُردزبان جلوی اسرا و جان دادن این افراد ازجمله اقدامات این افراد بود.

وی با تاکید بر اینکه هدف از این اقدامات، تضعیف روحیه اسرا و زندانیان بود؛ در ادامه صحبت های خود تصریح کرد: بسیاری از اسرا، سپاهیان، نیروهای نظامی، نیروهای جهاد کشاورزی، کمیته امداد و امدادگران بودند که برای کمک و ایجاد امنیت به این منطقه می رفتند اما اسیر و مورد شکنجه و ظلم قرار می گرفتند.