حجت الاسلام رضا احمدوند در گفتگو با خبرنگار مهر در رابطه با امامت امام زمان (عج) و تبیین موضوع امامت بیان کرد: یکی از مهمترین ارکان ادیان الهی باور و عقیده به ظهور منجی است. کسی که با آمدنش، تمامی وعده‌های الهی تحقق یافته و با وجودش حجت بر تمام مردمان جهان آشکار می‌شود.

وی ادامه داد: مهمترین رسالت انسان بر روی زمین و هدف اصلی از آفرینش او، رسیدن به مرحله‌ای از تمدن و جامعه سازی است که در آن بتوان در سایه عقلانیت و اندیشه محوری عدالت و برابری را در جامعه نهادینه ساخت.

این کارشناس دینی تشریح کرد: به شکلی که همه افراد جامعه به کمک روشنگری‌های عقل و تفکر، خود را از بنده اسارت و بردگی افراد سودجو و سلطه گر رهانده و با اختیار خویش برای رسیدن به کمالات معنوی تلاش کنند و با رسیدن به مقام قرب پروردگار خود را از تنهایی و غربت آزاد کند.

حجت الاسلام احمدوند با اشاره به هدف نهایی دین مبین اسلام که با ظهور منجی و موعود به نام مهدی (عج) وعده داده شده، بیان کرد: حضرت مهدی (عج) با مدیریتی که از جانب خداوند به ایشان اعطاء شده است، دل‌های مردم را از خواب غفلت بیدار می کندو همه آنان را برای رسیدن به فردایی بهتر و روشن‌تر بر می‌انگیزد و در راستای نیل به این هدف مهم هر گونه مانع را از پیش پای انسان بر می‌دارد. کسی که با آمدنش عرصه بر طاغوت و اهل باطل تنگ شده و راهی جز تسلیم و گردن نهادن به محکمه عدل الهی نخواهند داشت.

این پژوهشگر در ادامه صحبت‌های خود اظهار کرد: مهمترین رسالتی که آموزه مهدویت در باور اسلامی به عهده دارد ایجاد روحیه امید به آینده است. اینکه بشر بداند حکومت ستمگران و ظلم و ستم آنان دوامی نخواهد داشت و اراده الهی بر این است که با ظهور دوازدهمین امام، و خشکاندن ریشه ظالمان و سودجویان، در نهایت حکومت صالحان و پارسایان بر زمین حکم فرما شود.

وی ادامه داد: نقش نسل‌های بشر و به ویژه نسل‌هایی که در آستانه ظهور زندگی می‌کنند، نباید در زمینه مهدویت و اعتقاد به منجی مورد غفلت واقع شود، چنانکه در روایات اسلامی نیز از آن به اهل آخر الزمان یاد شده است؛ کسانی که نقش بسیار مهمی در تبیین جایگاه مهدویت و ایجاد احساس نیاز جامعه بشری به آن دارند.

حجت الاسلام احمدوند با اشاره به غربت و ناتوانی بشر که بیش از هر زمان است، بیان کرد: این مسئله در همه جوامع به روشنی قابل مشاهده است. بسیاری از مردمان امروزی از ظلم و جور و استبداد حاکمان زورگو و ستمگر به ستوه آمده‌اند و برای رهایی از این زندان تاریک از هیچ تلاشی فروگذاری نمی‌کنند.