خرید انحصاری غذا بدون هیچ قاعده و اصول خاصی به یک معضل جدید در رانت و فساد داخلی برخی شرکتها تبدیل شده است. تامین و تهیه غذای کارگران در شرکتهای صنعتی و مجموعههای کارگری قواعد و اصولی خاص را دارد اما در اکثر نهادها و شرکتهای زیرمجموعه کارگری رعایت نمیشود. موضوع فراتر از تعلق نگرفتن حق غذای کارگران است. این بار رانت و انحصارطلبی در تامین غذای مجموعههایی مانند شرکت فولاد ارفع، فولاد آلیاژی، چادرملو، فولاد غدیر و سناباد با تغییر مدیریت عامل برملا شده است.
یکی از بزرگترین انحصارهایی که شاید خیلی از مردم حتی سهامداران و کارگران یک مجموعه تولیدی کارگری از آن بیخبر باشند، انحصار فروش غذا در کارخانجات و حتی برخی سازمانها و نهادها میباشد که گاهی با آمارهای دروغین منافع یک گروه خاص را تامین میکنند.
واگذاری سلف غذاخوری یا تهیه و تامین غذای کارگران به صورت برونسپاری هم مانند دیگر فعالیتهای مجموعههای تولیدی و کارگری دارای قواعدی در عقد قرارداد رسمی از قبیل شفافیت در تعداد و مبلغ پرسهای مصرفی و نیز مواد غذایی مصرفشده در تهیه غذا با آمار و ارقامهای مندرج در سندهای حسابرسی است.

اما اکنون شنیدهها حکایت از خروج شرکت خوان گستر جهانی از مجموعه شرکتهای فولادی همچون فولاد ارفع دارد. بر این اساس از تیرماه سال جاری آقای جهانی تامین غذای ارفع را عهدهدار نیست و این اولین گام در حذف انحصار در مجموعه چادرملو بود.
سود حاصل از آمارهای کذایی غذا که به نام کارگران و به کام برخی سودجویان و انحصارطلبان میرود سبب شده است که بدون هیچ تشریفات و قراردادی این انحصارطلبیها در اختیار گروهی قرار گیرد که احتمالا در روزها و ماههای آینده بویژه در اسفندماه و انتخابات پیشرو بیشتر از آنها خواهیم شنید!
برخی باور دارند که برای به دست آوردن سودهای هنگفت، انحصاری در موضوع تامین غذای شرکتها به وجود آمده که نه سهامداران از آنها اطلاعی داشته و نه کارگرانی که به بهانه آنها این سودهای حیرتانگیز در این صنعت جابجا میشود.

براساس مستندات موجود، آمار سالیانه غذای برخی از شرکتهای فولادی مانند: فولاد غدیر، فولاد آلیاژی، فولاد سناباد، فولاد ارفع، فولاد غدیر و مجموعه چادرملو بدون هیچ تشریفات و قراردادی در حدود چند میلیون پرس حساب میشده است. موضوعی که با تغییر مدیرعامل و بر روی کارآمدن مدیران جدید تبدیل به یک اولویت در روند شفافیتسازی فعالیتها شد و در اولین گام با شرکت «خوان گستر جهانی» که منافع ۱۰ سال فروش انحصاری را بر عهده داشت تا تعیین نهایی روند اینگونه رانتها فسخ فعالیت به عمل آمد.
انحصارطلبی، رانتِ متداولِ این روزها شده است که از طریق آن آمارسازی، فاکتورسازی، رشوه، عدم پرداخت مالیات و بسیاری موارد دیگر رخ میدهد و مقابله با آن یک مطالبه همگانی و نیازمند عزم جدی است. البته درکنار حمایت و تقدیر از روند فعالیتهای شفافساز برخی مدیران که به محض سکانداری اقدام به حسابرسی و بررسی مسائل و مبالغ میکنند، ورود نهادهای ناظر به مواردی اینچنینی همچون شرکتهای تهیه غذا و سلفها که موجب افزایش هزینههای سربار و کاهش درآمد و سود شرکتها میشود نیز بیش از پیش احساس میشود.