به گزارش خبرنگار مهر، نشست تخصصی «از صندوق رای تا صندلی مدیریت سیاسی» با حضور «علی سرزعیم» اقتصاددان و عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی و «پرویز امینی» نویسنده و تحلیلگر سیاسی و عضو هیئت علمی دانشگاه شاهد به منظور واکاوی نقاط قوت و ضعف نهادهای تربیت نیروی سیاسی در بزنگاه انتخابات و اداره کشور بعد از ظهر امروز سوم مرداد در اندیشکده حکمرانی شریف، برگزار شد.
سیاستمدار جرات تصمیم گیری دارد
علی سرزعیم، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی در ابتدا با طرح این موضوع که اساساً ما سیاستمدار را برای چه نیاز داریم؟ بیان کرد: دنیا در حال تحول است و طبق تحقیقات تیپ سیاستمداران اروپا در حال تغییر است و دیگر صرفاً سیاستمدار نیستند. کارشناس و یا سلبریتی هستند هرچند که کارشناس با سیاستمدار تفاوت دارد.
وی افزود: سیاستمداران معمولاً حوصله کارهای دقیق ندارند در حالی که کارشناسان چنین ویژگی ندارند سیاستمداران تربیت می‌شوند در فرایند کارهای حزبی و سیاسی و کم کم یاد می‌گیرند که ذات بازی سیاسی این است که باید در برابر مخالفت‌ها ضد ضربه شوند. بنابراین یک سیاستمدار جرات تصمیم گیری دارد. هرچند که بسیاری از مسائل سنجش پذیر نیست. کارشناسان نیز گاهی نمی‌توانند معیارهای عینی را تعیین کنند، سیاستمدار با تکیه بر شم سیاسی خود پیش می‌رود.
سرزعیم به تجربه شخصی و علاقه سیاستمداران به توسعه ارتباطاتشان اشاره کرد و بیان کرد: در دنیای سیاست شناخت سیاستمداران بسیار اهمیت دارد این در ارتباط‌های رودررو محقق می‌شود و نه در تصویرهای رسانه‌ای تبلیغات انتخاباتی، باید سیاستمدار را بشناسیم که چقدر صادق است و یا در نهایت چه هدفی را دنبال می‌کند.
احزاب فعال نباشند نمی‌توانند نیروی سیاسی تربیت کنند
پرویز امینی، تحلیلگر سیاسی و عضو هیئت علمی دانشگاه شاهد در رابطه ظرفیت فنی گذار نصبی سیاستمداران در ایران، گفت: رویکرد نهادگرایی در جامعه شناسی سیاسی می‌گوید اجزای جامعه کارویژه اساسی دارند و در تعامل با یکدیگر جامعه ثبات خواهد یافت. در مورد تربیت نیروی سیاسی باید دید این موضوع کار ویژه کدام نهاد است؟ ضمن آنکه نیروی‌های سیاسی مراتب متفاوتی دارند.
وی همچنین بیان کرد: اگر نهادی برای تربیت نیروی سیاسی وجود نداشته باشد، نیروی سیاسی به مَحاق می‌رود. در مورد نظام پادشاهی و یا نظام دموکراسی مصداق دارد. در شکل مدرن حزب به عنوان تشکیلات جمعی که معطوف به قدرت سیاسی است، وظیفه تربیت نیروی سیاسی را نیز بر عهده دارد. اگر احزاب فعال نباشند نمی‌توانند نیروی سیاسی تربیت کنند.
تحلیلگر سیاسی به چهره‌های سیاسی پس از انقلاب اشاره کرد و گفت: نسل نخست شخصیت‌های سیاسی را پشت سر گذاشتیم و از دوره آقای احمدی نژاد دیگر نیروی سیاسی که قدرت چانه‌زنی در سطح حاکمیت را داشته باشد نداریم. بخشی از نیروی سیاسی قبل از انقلاب در جریان مبارزه شکل گرفت و عده‌ای هم پس از انقلاب در حزب جمهوری اسلامی شکل گرفت. پس از آن دیگر نیروی سیاسی که در دل حزب بیرون آمده باشد، نداریم. با خلا نیروی سیاسی مواجهیم.
امینی همچنین عنوان کرد: نیروی سیاسی باید مصالح ساختار قدرت و پیشروی منازعات را بشناسد.
وی همچنین گفت: در حال حاضر رئیس جمهوری داریم که نه ایده اداره کشور را دارد و نه تیم سیاسی برای اداره امور اجرایی کشور دارد. در تراز بالا حزب است که خرد جمعی را به کار گرفته و نیرو برای حکمرانی تربیت می‌کند. حزب ایده‌های آلترناتیو برای اداره کشور اداره می‌کند و البته کارکردهای مهم دیگری نیز دارد.
تکمیل می‌شود...
