بهمن صبور رئیس انجمن داروسازان تهران گفت: در سال‌های اخیر، موضوع قیمت‌گذاری دارو و تأثیر آن بر تولید و توزیع داروهای حیاتی در کشور به یکی از چالش‌های اساسی نظام سلامت تبدیل شده است. در حالی که بسیاری افزایش قیمت دارو را «گرانی» تلقی می‌کنند، این افزایش، در واقع «اصلاح قیمت» بوده و به دلیل عدم افزایش هم‌تراز با نرخ تورم در دهه‌های اخیر، ضروری است.

اصلاح قیمت دارو؛ ضرورت یا گرانی؟

وی افزود: یکی از دلایل اصلی کمبود برخی اقلام دارویی در بازار، عدم تناسب قیمت دارو با هزینه‌های تولید است. تولیدکنندگان دارو با افزایش هزینه‌های جانبی مانند دستمزد کارگران، هزینه‌های آب، برق و گاز، و همچنین مواد اولیه دارویی مواجه هستند و به همین دلیل، داروهایی که قیمت آن‌ها کمتر از هزینه تولید است، دیگر برای کارخانه‌ها صرفه اقتصادی ندارند و تولید آن‌ها کاهش پیدا می‌کند.

نقش بیمه‌ها در کاهش هزینه‌های دارویی

به گفته صبور؛ به‌عنوان مثال، دارویی که قیمت مصرف‌کننده آن ۷ هزار تومان بوده اما هزینه بسته‌بندی آن بیش از ۳,۸۰۰ تومان است، برای تولیدکننده سودآور نیست و در نتیجه، از چرخه تولید خارج می‌شود که قیمت‌گذاری دارو به‌صورت منطقی و متناسب با تورم اصلاح شود و بیمه‌ها نیز در تأمین هزینه‌های آن نقش مؤثرتری ایفا کنند.

کمبود دارو برای بیماران خاص

صبور گفت: مشکل کمبود داروهای حیاتی و خاص همچنان پابرجاست و تا زمانی که نقدینگی کافی به بازار دارو تزریق نشود، این مشکل ادامه خواهد داشت. اقلام مورد نیاز بیماران خاص در بازه‌های زمانی مختلف با کمبود مواجه می‌شود، اما مسئله اصلی، نبود نقدینگی در بخش دارویی کشور است.

بیماران خاص در انتظار دارو

وی در پایان گفت: میزان پوشش بیمه‌ای داروها متفاوت است. داروهای مربوط به بیماران خاص و سرطانی بیشترین پوشش بیمه‌ای را دارند، به‌گونه‌ای که در برخی موارد، بیمه‌ها تا ۹۶ درصد هزینه این داروها را تقبل می‌کنند. برای مثال، دارویی که قیمت آن ۱۰۰ میلیون تومان است، بیمار تنها ۴ میلیون تومان پرداخت می‌کند. با این حال، اکثر داروها پوششی تا ۷۰ درصد دارند.