باشگاه خبرنگاران جوان - از دقایق اولیه صبح در همین تهران، از میدان خراسان تا بازار بزرگ، از افسریه تا تجریش همه و همه مردم عزادار آمده و عزاداری میکنند تا ظهر عاشورا را نه فقط با اشک بلکه با عهد به امامشان سوگواری کنند، از دیشب همه جا پر از نذر و اشک بود، چشمهای گریان در غم سرور و سالار شهیدان نشان میدهد که مردم وفادار ایران داغدار حسین هستند.
همچنان دستها بالا میرود و بر سینهها میکوبد و فریاد یا حسین عزاداران حسینی با بغضی خاموش نشدنی بر لبها جاری است و اما ظهر عاشورا که برسد وقتی آفتاب درست بالای سرمان ایستاد و وقتی سایهای دیگر باقی نماند و صدای طبلها فرو نشست؛ خیمههای عبدالله الحسین به آتش کشیده میشوند تا یادمان نرود بر امام مظلومان و اهل بیت.اش چه گذشت و چطور در دل کوفه تنها ماند.
امروز عاشورا ۱۴۰۴ است؛ بازهم روزمان پر از غم است، امروز هیچ چیز شیرین نیست، امروز عاشورا است و تا ساعتی دیگر ظهر عاشورایی دیگر خواهد آمد. اما ای کاش ظهر نیاید زیرا آخر این ظهر با همه ظهرها تفاوت بسیار دارد.
صدای طبل عزاداران اباعبدالله الحسین (ع) که از صبح شنیده میشود دل را راهی کربلا میکنند، صدای زنجیرزنی همه را مشتاق میکند که دل را راهی کربلا کنند و برای امام حسین (ع) سوگواری کنند. امروز عاشورا است و عشق به سرور و سالار شهیدان چشم همه را گریان کرده است.
اکنون هیاتهای عزاداری در قالب دستههای سینهزنی و زنجیرزنی در همه نقاط شهر تهران حضور دارند و در سوگ اباعبدالله الحسین (ع) عزاداری میکنند گویی یک چشمشان خون است و یک چشمشان اشک؛ اما فقط یک چیز را خوب میدانند که امروز روزی عزای حسین است و امروز عاشورا است و چشمها هم نالان و گریان برای وقایع کربلا است.
آری ظهر عاشورا ظهری دیگر است برای مردم ایران و برای همه شیعیان جهان و برای هر کسانی که دل در گرو انسانیت دارند. ظهر عاشورا لحظه شناخت است لحظهای که دیگر گریه نمیکنی فقط تصمیم میگیری که در مقابل ظلم بایستی که حق را تنها نگذاری که از راحتی خودت بگذری اگر بوی بیعدالتی آمد. آری این تنها آتش بر خیمهها نیست؛ آتش بر وجدان تاریخ است و مردم تماشا نمیکنند مردم زنده میمانند برای آنکه این قصه تکرار نشود.
امروز در روز عاشورا هیاتها و دستهجات عزاداری در سوگ سرور و سالار شهیدان اشک میریزند و عزاداری میکنند، عاشورا روز عزا برای مرم تهران است و از صبح قبل از طلوع آفتاب برای عزاداری مهیا میشوند تا خود را در این عزای بزرگ شریک بدانند.
این داغ هیچگاه کهنه نمیشود و گاهی تصور میکنیم که روز عاشورا در کربلا گویا دیروز اتفاق افتاده که مردم هرساله در ماه محرم و صفر چنان عزاداری میکنند که این روزها را زنده نگهداشتهاند تا جهانیان بدانند که عاشقان اهل بیت همیشه و تا ابد برای عزای امام حسین (ع) عزاداری خواهند کرد و عاشورا و وقایع کربلا برای همیشه زنده است.
امروز عاشورا اما گویا عزاداران دوست دارند به شیوهای دیگر عزاداری و سوگواری کنند، عشق به امام حسین (ع) همیشه مردم را به صحنه میرساند تا عزای حسین را گرامی بدارند.
مردم تهران نیز همزمان با دیگر مردمان این سرزمین در روز عاشورا برای عزاداری به خیابانها آمدهاند، عشق به اباعبدالله الحسین (ع) را بار دیگر نشان دادند که برای همیشه محرم و صفر زنده است و تا یادمان خواهند داشت این ماهها را به یاد صحرای کربلا عزاداری و سوگواری خواهند کرد.
برپایی نماز ظهر عاشورا در اهران؛ درسی از نماز خوف امام حسین (ع) در روز عاشورا
ظهر عاشورا لحظهای است که به یکباره همه چیز تمام می.شود و درست در همان لحظه دوباره همه چیز برای جهانیان آغاز میشود، اغراق نیست اگر بگویم که هیچ کس مثل مردم ما این روز را با عزاداری و سوگواری زندگی نمیکند. ظهر عاشورا ظهری دیگر از روزی جاودانه است.
به راستی چرا ظهر عاشورا تا این اندازه برای جهانیان مهم است؟ مورخان در روایت ظهر عاشورا این طور میگویند، صحرای کربلا در آن روز یعنی ظهر عاشورا نفس خود را در سینه حبس کرده بود. علی اصغر طفل ۶ ماهه از شدت عطش گریه به ناله تبدیل شده بود و مادرش رباب، پشت چادر خیمه، دستانش را روی گوشهای کوچک کودک میفشرد تا فریادهای کودک را سپاه دشمن نشنود.
نمازی که امام حسین(ع) در روز عاشورا با یاران خود در صحرای کربلا خواندند، درسی است برای کسانی که تصور میکنند به دلیل بیماری یا مشکلات دیگر نماز از آنها ساقط میشود و تکلیفی ندارند.
شاید بتوان گفت نماز سیدالشهدا در روز عاشورا هم یکی از همان نشانههای نجات مردم برای رهایی از گمراهی و جهالت مردم بود. نماز ظهر عاشورای امام حسین(ع) برای این بود که به مسلمانان یاد دهد اقامه نماز بر هر چیزی ارجح است؛ چه کار و تلاش روزانه، چه جلسه و برنامه و چه کار اداره و خانه. البته مشروط بر این که باعث تضییع حقالناس نشود. البته اهمیت برپایی نماز اول وقت و نماز جماعت در هر شرایطی از دیگر درسهای نماز خوف سیدالشهدا (ع) است.
نمونه ای از این نماز اول وقت هفته پیش در میدان آزادی تهران برگزار شد که مردم در تشییع باشکوه کاروان شهیدان اقتدار با شنیدن صدای اذان خود را به مساجد رساندند یا در گوشه و کنار میدان آزادی در صف نماز جماعت قرار گرفتند و عهد و پیمان خود را با ۶۰ شهید اقتدار محکم کردند.
نمازی که سیدالشهدا(ع) در روز عاشورا برپا کردند، نماز خوف بود؛ یک نماز دو رکعتی، مثل نماز شکسته. یعنی نمازی که در شرایط جنگی خوانده می شود. نحوه خواندن این نماز در آیه ۱۰۲ سوره نساء آمده است و مفسران در شان نزول این آیه گفته اند «هنگامی که پیامبر (ص) با عدهای از مسلمانان به عزم مکه وارد سرزمین حدیبیه شدند و جریان به گوش قریش رسید، خالد بن ولید به سرپرستی یک گروه ۲۰۰ نفری برای جلوگیری از پیروزی مسلمانان به سوی مکه در کوههای نزدیک مکه مستقر شد. رسول خدا (ص) هنگام ظهر نماز را با مسلمانان به جماعت ادا کردند. خالد از مشاهده این صحنه در فکر فرو رفت و به نفرات خود گفت در موقع نماز عصر باید از فرصت استفاده کرده و با یک حمله برق آسا و غافلگیرانه در حال نماز کار مسلمانان را یکسره کنند». در این هنگام این آیه نازل شد و دستور نماز خوف را که از هر حمله غافلگیرانهای جلوگیری میکند، به مسلمانان داد.