شیوه کار هنرمندان
خلاصه کتاب «آداب روزانه» (Daily Rituals) نگاهی‌ست اجمالی به کتاب «میسون کاری» (Mason Currey)، نویسنده و روزنامه‌نگار آمریکایی است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. این کتاب جذاب و الهام‌بخش، زندگی روزمره بیش از ۱۶۰ نابغه خلاق از جمله نویسندگان، هنرمندان، موسیقی‌دان‌ها، فیلسوفان و دانشمندان را زیر ذره‌بین می‌برد. از بنجامین فرانکلین تا فرانتس کافکا، از پابلو پیکاسو تا سیلویا پلات، کاری با نگاهی دقیق و مستند، روتین‌های روزانه و عادت‌های کاری این چهره‌های تاثیرگذار را گردآوری کرده است.
هدف کتاب این نیست که یک نسخه واحد برای موفقیت ارائه دهد، بلکه نشان می‌دهد مسیر خلاقیت می‌تواند کاملا شخصی، گاه عجیب و حتی ناسازگار با قواعد رایج باشد و به خواننده کمک می‌کند تا به جای جست‌وجوی فرمولی جادویی، به خودشناسی برسد و روال کاری مناسب خودش را پیدا کند.
بخشی از کتاب آداب روزانه:
«لودویگ فان بتهوون سحرخیز بود و صبح‌ها بلافاصله بعد از بیدار شدن، سرش را درون کاسه‌ای پر از آب سرد فرو می‌برد؛ عادتی که معتقد بود ذهنش را برای خلاقیت آماده می‌کند. بعد، دقیقاً شصت دانه قهوه می‌شمرد تا نوشیدنی صبحش را آماده کند، نه یک دانه بیشتر، نه کمتر. بعد از آن، تا ساعت دو یا سه بعدازظهر مشغول آهنگ‌سازی می‌شد و به‌ندرت اجازه می‌داد چیزی تمرکزش را بر هم بزند. عصرها را به پیاده‌روی‌های طولانی اختصاص می‌داد، معمولاً با مداد و چند برگ نت در جیبش، تا اگر الهامی به سراغش آمد، آن را ثبت کند.
در مقابل، سیمون دوبووار روزش را خیلی دیرتر شروع می‌کرد. او با چای پررنگ و یک یا دو ساعت مطالعه آغاز می‌کرد، سپس از اواخر صبح تا اوایل شب مشغول نوشتن می‌شد؛ اغلب در کافه‌ها، کنار ژان‌پل سارتر. او به نظم اعتقاد داشت، اما در عین حال انعطاف‌پذیری را هم مهم می‌دانست چون باور داشت خلاقیت هم به انضباط نیاز دارد و هم به فضا برای نفس کشیدن. شب‌هایش معمولاً با معاشرت یا قدم زدن در خیابان‌های پاریس سپری می‌شد، در حالی که در ذهنش به افکار روز فکر می‌کرد.
فرانتس کافکا هم بود؛ کسی که در طول روز در اداره بیمه کار می‌کرد و نوشتن را برای شب‌ها گذاشته بود، اغلب از ساعت ده شب به بعد، وقتی که دنیا ساکت می‌شد. برای کافکا، نوشتن نوعی کشمکش بود، نبردی درونی با خودش. او این فرایند را هم عذاب‌آور و هم ضروری توصیف می‌کرد؛ چیزی شبیه شکستن دیوار با سر.»
خلاصه کتاب «آداب روزانه» (Daily Rituals) نگاهی‌ست اجمالی به کتاب «میسون کاری» (Mason Currey)، نویسنده و روزنامه‌نگار آمریکایی است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. این کتاب جذاب و الهام‌بخش، زندگی روزمره بیش از ۱۶۰ نابغه خلاق از جمله نویسندگان، هنرمندان، موسیقی‌دان‌ها، فیلسوفان و دانشمندان را زیر ذره‌بین می‌برد. از بنجامین فرانکلین تا فرانتس کافکا، از پابلو پیکاسو تا سیلویا پلات، کاری با نگاهی دقیق و مستند، روتین‌های روزانه و عادت‌های کاری این چهره‌های تاثیرگذار را گردآوری کرده است.
هدف کتاب این نیست که یک نسخه واحد برای موفقیت ارائه دهد، بلکه نشان می‌دهد مسیر خلاقیت می‌تواند کاملا شخصی، گاه عجیب و حتی ناسازگار با قواعد رایج باشد و به خواننده کمک می‌کند تا به جای جست‌وجوی فرمولی جادویی، به خودشناسی برسد و روال کاری مناسب خودش را پیدا کند.
بخشی از کتاب آداب روزانه:
«لودویگ فان بتهوون سحرخیز بود و صبح‌ها بلافاصله بعد از بیدار شدن، سرش را درون کاسه‌ای پر از آب سرد فرو می‌برد؛ عادتی که معتقد بود ذهنش را برای خلاقیت آماده می‌کند. بعد، دقیقاً شصت دانه قهوه می‌شمرد تا نوشیدنی صبحش را آماده کند، نه یک دانه بیشتر، نه کمتر. بعد از آن، تا ساعت دو یا سه بعدازظهر مشغول آهنگ‌سازی می‌شد و به‌ندرت اجازه می‌داد چیزی تمرکزش را بر هم بزند. عصرها را به پیاده‌روی‌های طولانی اختصاص می‌داد، معمولاً با مداد و چند برگ نت در جیبش، تا اگر الهامی به سراغش آمد، آن را ثبت کند.
در مقابل، سیمون دوبووار روزش را خیلی دیرتر شروع می‌کرد. او با چای پررنگ و یک یا دو ساعت مطالعه آغاز می‌کرد، سپس از اواخر صبح تا اوایل شب مشغول نوشتن می‌شد؛ اغلب در کافه‌ها، کنار ژان‌پل سارتر. او به نظم اعتقاد داشت، اما در عین حال انعطاف‌پذیری را هم مهم می‌دانست چون باور داشت خلاقیت هم به انضباط نیاز دارد و هم به فضا برای نفس کشیدن. شب‌هایش معمولاً با معاشرت یا قدم زدن در خیابان‌های پاریس سپری می‌شد، در حالی که در ذهنش به افکار روز فکر می‌کرد.
فرانتس کافکا هم بود؛ کسی که در طول روز در اداره بیمه کار می‌کرد و نوشتن را برای شب‌ها گذاشته بود، اغلب از ساعت ده شب به بعد، وقتی که دنیا ساکت می‌شد. برای کافکا، نوشتن نوعی کشمکش بود، نبردی درونی با خودش. او این فرایند را هم عذاب‌آور و هم ضروری توصیف می‌کرد؛ چیزی شبیه شکستن دیوار با سر.»
