کتاب دو جلدیِ «صفویان، نماد اقتدار ایران» اثر محمدباقر پورامینی است که جلد اول با عنوان «عصر شاه اسماعیل و شاه طهماسب» و جلد دوم با عنوان «عصر شاه عباس اول تا آخرین زمام‌دار» منتشر شده‌اند.
تمرکز اثر بر تاریخ سیاسی-مذهبی صفویان است: از برآمدن طریقت صفوی و تاسیس دولت شیعی در عهد شاه اسماعیل، تثبیت قدرت در دوره شاه طهماسب، اوج اقتدار و سامان اداری-نظامی در عهد شاه عباس، تا فراز و فرود پادشاهان پس از او.
از نشانه‌های رویکرد کتاب، برچسب‌های موضوعی‌ای است که در فهرست‌نگاری‌ها برایش آمده: «اسلام و دولت»، «شیعه و سیاست»، و «ولایت فقیه». همین جهت‌گیری سبب شده در پژوهش‌های ناظر به رسمیت‌یافتن تشیع دوازده‌امامی و سیاست مذهبیِ صفویان به این کتاب استناد شود.
صفویان پس از عهده داری قدرت سیاسی ایران بزرگ و یکپارچه را در سایه تشیع شکل دادند و بر اداره کشور به صورت ملوک الطوایفی و دولتهای محلی و منطقه ای خاتمه داده، حاکمیت خود را بر محور وحدت سیاسی تضمین کردند و سدی شدند در برابر تجزیه ایران. تکیه بر مذهب شیعه و رسمی نمودن و رواج آن رمز هویت بخشی ایران اسلامی در عصر صفوی بود؛ هرچند که وجود علاقه دیرین مردم ایران به اهل بیت زمینه فعالیت را برای حاکمان صفوی آسان می‌ساخت.
تمرکز اثر بر تاریخ سیاسی-مذهبی صفویان است: از برآمدن طریقت صفوی و تاسیس دولت شیعی در عهد شاه اسماعیل، تثبیت قدرت در دوره شاه طهماسب، اوج اقتدار و سامان اداری-نظامی در عهد شاه عباس، تا فراز و فرود پادشاهان پس از او.
از نشانه‌های رویکرد کتاب، برچسب‌های موضوعی‌ای است که در فهرست‌نگاری‌ها برایش آمده: «اسلام و دولت»، «شیعه و سیاست»، و «ولایت فقیه». همین جهت‌گیری سبب شده در پژوهش‌های ناظر به رسمیت‌یافتن تشیع دوازده‌امامی و سیاست مذهبیِ صفویان به این کتاب استناد شود.
صفویان پس از عهده داری قدرت سیاسی ایران بزرگ و یکپارچه را در سایه تشیع شکل دادند و بر اداره کشور به صورت ملوک الطوایفی و دولتهای محلی و منطقه ای خاتمه داده، حاکمیت خود را بر محور وحدت سیاسی تضمین کردند و سدی شدند در برابر تجزیه ایران. تکیه بر مذهب شیعه و رسمی نمودن و رواج آن رمز هویت بخشی ایران اسلامی در عصر صفوی بود؛ هرچند که وجود علاقه دیرین مردم ایران به اهل بیت زمینه فعالیت را برای حاکمان صفوی آسان می‌ساخت.
