انشا در مورد اگر من رود بودم

انشا با موضوع اگر من رود بودم به صورت ادبی و توصیفی برای دانش آموزان آماده شده تا با نحوه نگارش و مهارت نوشتاری آشنا شوند. با دلگرم همراه باشید.

موضوع انشا اگر من رود بودم

اگر من رود بودم، زندگی ام همیشه در جریان بود و هیچ وقت متوقف نمی شد. من از دل کوه ها به دنیا می آمدم، با قطرات کوچک آب که در کنار هم به دریا می پیوندند. اولین لحظات زندگی ام با صدای غرغره ی آب در دل صخره ها همراه بود. در مسیرم، سنگ ها و درختان و حتی گل های وحشی کنارم می روییدند. وقتی از کنار هر موجودی می گذشتم، احساس می کردم که به آنها زندگی می بخشم، انگار که وجودم برای طبیعت ضروری است.

رود بودن یعنی حرکت کردن و همیشه ادامه دادن. من هیچ وقت در یک نقطه نمی ایستادم. هر روز با جریان آب، تغییر می کردم و به جایی می رفتم که دیگر هیچ رود دیگری نرفته بود. بعضی وقت ها مسیرم از دل دشت ها می گذشت، گاهی از زیر پل ها رد می شدم و در دل شهرها جریان می یافتم. برای مردم روستاها و شهرها، من منبعی بودم که همواره به آنها آب می رساندم. آنها از من می نوشیدند، کشاورزان با کمک من زمین هایشان را آبیاری می کردند و همه از این که من در کنارشان بودم، خوشحال بودند.

اما مهم ترین چیزی که در رود بودن درک می کردم، این بود که من همیشه بخشی از یک چرخه بزرگتر بودم. زندگی من تنها در جریان خودم خلاصه نمی شد، بلکه به دنیای بیرون نیز متصل بود. من از کوه ها می آمدم، به دریا می رفتم و دوباره به آسمان می پاشیدم تا از نو متولد شوم. این پیوستگی بی پایان به من می آموخت که زندگی هیچ گاه تمام نمی شود و همیشه در حال تغییر است.

همچنین بخوانید:

انشای من درباره رنگ مورد علاقه ام

رنگ ها دنیای ما را زیبا می کنند و هر کدام احساسی متفاوت را در ما زنده می کنند. در این انشا، به رنگ محبوبم و دلایلی که این رنگ را دوست دارم، می پردازم.

اگر من رود بودم، می توانستم به دیگران الهام بدهم که چطور باید با مشکلات زندگی روبه رو شوند. هر سنگی که در مسیر من بود، نمی توانست جلوی من را بگیرد. من از کنار آن می گذشتم و حتی آن سنگ ها را تبدیل به بخشی از مسیرم می کردم. در واقع، هر مانعی که بر سر راهم می آمد، تبدیل به قسمتی از من می شد. من به دیگران یاد می دادم که در برابر مشکلات تسلیم نشوند و همیشه با شجاعت به راه خود ادامه دهند.

در کنار رودخانه ها، درختان و گیاهان رشد می کنند، جانوران آبزی زندگی می کنند و مردم از منابع من بهره می برند. من برای همه مفید بودم. اما همچنان در دل خودم می دانستم که آنچه به من معنا می دهد، تنها حرکت و زندگی است. اگر متوقف می شدم، دیگر نه برای درختان و نه برای مردم مفید نبودم. پس همیشه باید در حرکت می بودم و به همه چیزهایی که در مسیرم بودند، کمک می کردم.