کتاب و پدیده کم رشدی

کتاب «کتاب و پدیده کم‌رشدی» نوشته‌ی هوشنگ ابرامی، اثری تامل‌برانگیز و پژوهشی در زمینه موضوع مطالعه و جایگاه کتاب در جامعه معاصر ایران است. این کتاب در تابستان سال ۱۳۵۷ (مطابق با ۱۹۷۸ میلادی) توسط مرکز اسناد فرهنگی آسیا در تهران منتشر شد.
در این اثر، ابرامی به تحلیل فرآیند «کم‌رشدی» یا رکود فرهنگی در حوزه کتابخوانی می‌پردازد و بر این نکته تاکید می‌کند که گرچه جامعه مدرن ایران پس از انقلاب مشروطه تشنگی شدیدی برای کسب آگاهی داشت، اما تداخل رسانه‌های جدید—مانند رادیو، سینما، و بعدها تلویزیون و اینترنت—سبب شد تا زمان و توجه مردم از کتاب به سمت این ابزارهای ارتباطی جدید جلب شود. در واقع ابرامی نشان می‌دهد که این رسانه‌ها، برخلاف کتاب که نیازمند تمرکز و تامل است، ابزارهایی جذاب و آسان برای مخاطبانی بودند که تمایل به تفکر عمیق نداشتند یا فرصت آن را نیافتند.
کتاب دارای رویکردی میان‌رشته‌ای است؛ در سطحی تحلیل‌گرا و اجتماعی، به بررسی تاثیر فناوری، رسانه، و تغییر الگوهای فرهنگی بر عادت کتابخوانی در ایران می‌پردازد. زبان اثر تحلیلی و مستند است، و می‌کوشد نقدی متعادل و آگاهانه نسبت به افت نسبی اهمیت کتاب در جامعه ارائه دهد.
هوشنگ ابرامی، کتابدار، نویسنده و پژوهشگر برجسته ایرانی، در این اثر به موضوعی می‌پردازد که در زمینه فرهنگ عمومی و اطلاع‌رسانی اهمیت ویژه‌ای دارد. «کتاب و پدیده کم رشدی» بازتاب دغدغه‌های ابرامی در حوزه فرهنگ مطالعه و تهدیدات فراروی آن در دوران گذار رسانه‌ای است.